บทที่ 322 เขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา

ทำไร่ไถนาเหรอ

แน่นอนว่า หลังจากที่เส้นหมี่ได้ยิน ไม่เพียงไม่สงสัย แต่กลับรู้สึกว่ามันเป็นโครงการที่ดีอย่างมาก

เด็กในเมืองหลวงสมัยนี้ถูกโอ๋มาตั้งแต่เด็ก ไม่รู้จักพืชพรรณธัญญาหาร ให้พวกเขาได้ไปเปิดหูเปิดตาที่แถบชนบท เป็นอะไรที่ดีอย่างมาก

ในที่สุดเส้นหมี่ก็ตอบตกลง

“ได้ ดีเหมือนกัน งั้นคืนนี้จะกลับไปเตรียมของให้ทุกคนนะ ”

“ครับ หม่ามี๊ก็ต้องเตรียมตัวด้วยนะ คุณครูบอกว่า ผู้ปกครองก็ต้องไปด้วย บ้านเรามีเด็กสามคน หม่ามี๊กับแด๊ดดี้ก็ต้องไปด้วย”

คิวคิวก็รีบอธิบายให้หม่ามี๊ฟังเกี่ยวกับการเตรียมการของคุณครู

ผลปรากฏว่า ทันทีที่เส้นหมี่ได้ยิน อารมณ์ที่ลิงโลดเมื่อครู่ ทันทีทันใด ก็แข็งทื่อขึ้นมา

ยังจะให้เธอกับแด๊ดดี้ของพวกเขาไปด้วย ?

ช่างมันแล้วกัน เขาไม่ไปกับเธอด้วยแน่ เมื่อคืนทะเลาะกันซะขนาดนั้น วันนี้ทั้งวันก็ไม่เห็นหน้า พูดตามตรง เขาไม่ได้ให้คนมาไล่เธอออกไปก็ถือว่าดีมากแล้ว

เส้นหมี่มีท่าทีทุกข์ใจเล็กน้อย และไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก

พาเด็กๆกลับมาถึงที่คฤหาสน์ และแล้ว คืนนี้ก็ยังไม่เห็นแสนรักกลับมา ได้ยินพี่ภาบอกว่า ไม่แม้แต่จะโทรกลับมาด้วยซ้ำ

สงสัย ก็คงไม่อยากจะกลับมานั่นแหละ

เมื่อเส้นหมี่เห็น จึงทำได้เพียงไปพูดคุยกับพี่ภา“พี่ภา พรุ่งนี้เด็กๆต้องไปเที่ยวฤดูใบไม้ผลิ พี่โทรหาคุณผู้ชายของพี่ได้ไหม ให้เขาจัดสรรเวลาหน่อย ”

พี่ภามองมาที่เธอด้วยความประหลาดใจ“คุณไม่ไปเหรอ ? พี่ได้ยินเด็กๆพูดว่า พ่อกับแม่ต้องไปด้วย”

เส้นหมี่ยกยิ้มอย่างขมขื่น“เขาไม่อยากให้ฉันไปด้วยหรอก ไม่เป็นไร ให้เด็กๆไปกับเขาก็พอ ฉันจะไปจัดเตรียมของให้พวกเขา”

จากนั้นเธอก็เตรียมตัวจะขึ้นไปชั้นบน เพื่อเก็บสัมภาระของวันพรุ่งนี้ให้เด็กๆ

และในตอนนี้เอง จู่ๆพี่ภาก็มาดึงเธอไว้

“คุณเส้นหมี่ คุณทำแบบนี้ไม่ถูกต้องนะ ปัญหาของคุณกับคุณผู้ชายมันคนละเรื่องกัน เด็กๆไม่รู้เรื่องด้วย ที่คุณมาที่นี่ ก็เพื่อมาดูแลพวกเขาไม่ใช่เหรอ ? ในเมื่อเป็นแบบนี้ กิจกรรมที่สำคัญของเด็กๆ คุณจะไม่เข้าไปมีส่วนร่วมได้ยังไงกัน ？”

“แต่ว่า……”

“พอเถอะค่ะ คุณฟังฉันนะ คุณผู้ชายไม่มีทางไม่ให้คุณไปด้วยแน่ คุณเองก็เก็บข้าวของของตัวเองด้วย พรุ่งนี้เช้าก็ออกเดินทางไปพร้อมกัน”

คนใช้คนนี้ก็พูดยืนยันกับเส้นหมี่อย่างยิ้มแย้ม

เมื่อเห็นดังนั้น เส้นหมี่ก็พูดอะไรไม่ได้อีก

การเที่ยวฤดูใบไม้ผลิในครั้งนี้ แน่นอนว่าเธอย่อมต้องอยากไปด้วยอยู่แล้ว นี่ลูกของนะ เธอไม่อยากจะพลาดแม้สักช่วงชีวิตในการเจริญเติบโตของพวกเขา

และแล้วเส้นหมี่ก็ขึ้นห้องไปเพื่อจัดเก็บสัมภาระของตัวเองด้วยเช่นกัน เพื่อไปด้วยกันในวันพรุ่งนี้

ค่ำคืนเงียบสงัด

เช้าวันรุ่งขึ้น เพราะเรื่องไปเที่ยวฤดูใบไม้ผลิ เส้นหมี่ตื่นแต่เช้า ไปช่วยเด็กน้อยทั้งสามคนแต่งตัวก่อน จากนั้นเธอก็พาพวกเขาลงมาด้วยกัน