บทที่ 323 ในที่สุดเธอก็กลายเป็นคนนอกสำหรับเขา

พี่ภาตื่นตกใจอย่างที่สุด

เมื่อครู่เธอก็ตั้งใจจะถามเจ้านายหนุ่มของเธอ ว่าเขาเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ? แม่ของเด็กอยู่ที่นี่ทั้งคน แล้วยังจะพาผู้หญิงคนอื่นไปเที่ยวฤดูใบไม้ผลิกับเด็กๆอีกทำไม

ในตอนนี้เอง มือที่เย็นเยือกเล็กน้อย ก็ได้ส่งกระเป๋าเดินทาง และลูกน้อยอีกสองคนไปให้คนตรงหน้า

“พี่ภา ส่งให้เขาไปเถอะ”

“แต่ว่า……”

“ไม่เป็นไร”เส้นหมี่ส่ายหน้า พยายามทำให้ตัวเองดูนิ่งที่สุด จากนั้น ก็วางกระเป๋าลงไปที่มือของเธอ

แน่นอนว่าเธอไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว

เรื่องแบบนี้ช้าเร็วก็ต้องเกิดขึ้น เช้าวันนี้ ก็แค่มาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้เท่านั้น

เส้นหมี่กำลังจะกลับไป

“ไม่！หนูไม่เอาน้าแครอท หนูจะเอาหม่ามี๊ หนูมีหม่ามี๊ ทำไมหนูต้องให้คนอื่นพาหนูไปเที่ยวฤดูใบไม้ผลิด้วย ？”

ทันใดนั้น รินจังที่ถูกแสนรักอุ้มอยู่ก็โวยวายขึ้นมา เธอจ้องเขม็งมองไปยังแครอทที่อยู่ข้างๆด้วยความโกรธ หลังจากนั้น ก็ดิ้นไปมาจนหลุดแล้วลงมาจากอ้อมแขนของแด๊ดดี้

“รินจัง กลับมานี่ ！”เมื่อแสนรักเห็น ก็โกรธจนจะเข้าไปคว้าตัวเธอเอาไว้

แต่หนูรินจังในตอนนี้ อย่าเห็นว่าเธอน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ตลอด ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ ขาป้อมๆของเธอนั้นวิ่งเร็วอย่างมาก แค่เพียงไม่นาน เธอก็วิ่งตามหม่ามี๊ทัน

“หม่ามี๊ อย่าทิ้งหนูเอาไว้ หากหม่ามี๊ไม่ไป รินจังก็ไม่ไป ฮือๆๆ～～”

จากนั้นเด็กน้อยคนนี้ ก็โผเข้ามากอดขาของเส้นหมี่เอาไว้แล้วร้องห่มร้องไห้ออกมา

เมื่อเส้นหมี่เห็น ก็ก้มลงมาแล้วกอดเธอเอาไว้ ในใจราวกับมีมีดทิ่มแทง เจ็บปวดอย่างที่สุด

“ไม่เอาไม่ร้องนะ หม่ามี๊ก็อยู่นี่ไง หม่ามี๊ไม่ไปไหนทั้งนั้น จะรอพวกเราอยู่ที่บ้าน ตกลงไหม ? หนูไปกับแด๊ดดี้แล้วก็คุณน้าเขานะ กลับมาแล้วหม่ามี๊จะทำอะไรอร่อยๆให้กิน ”

“ไม่ ไม่เอา”

หนูรินจังช่างเป็นแฟนพันธุ์แท้ของหม่ามี๊เสียจริง ทันทีที่ได้ยินว่าหม่ามี๊ไม่ไปด้วย จะเอาอะไรมาหลอกล่อก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น

เส้นหมี่“……”

ในขณะที่ไม่รู้จะทำยังไง คิวคิวกับชินชินที่ยังยืนอยู่ข้างๆพี่ภาและยังไม่ได้ขยับไปไหนเห็นเข้า เท้าเล็กๆของเด็กน้อยก็พากันวิ่งมาทางหม่ามี๊ด้วยเช่นกัน

“ใช่ พวกเราก็ไม่ไป ”

“ไม่ไป！”

เจ้าเด็กตัวน้อย ต่างพากันตั้งแนวรบขึ้นในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาที

แสนรักโกรธจนหน้าดำหน้าแดง กำลังจะเข้ามาคว้าตัวของเด็กน้อยทั้งสามคนไปนั้น ในตอนนั้นเอง พี่ภาก็เข้ามา“คุณผู้ชาย ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็พาคุณเส้นหมี่เธอไปด้วยแล้วกัน ”

“ฝันไปเถอะ ！”

“คุณผู้ชาย ！วันนี้เป็นวันที่มีความสุขของเด็กๆ คุณพาคนไปเพิ่มด้วยคนหนึ่งก็ไม่ได้หนักหนาอะไร ไหนๆก็มีเด็กถึงสามคน ให้คุณเส้นหมี่เธอดูแลคนหนึ่งจะเป็นไรไป ? อย่าทำลายความสุขของเด็กๆเลย ”

พี่ภาพูดเตือนด้วยความหวังดี