บทที่ 385 เขาเกลียดตัวเองมากกว่าใคร

“เช่ ฉันตอนบ่าย……บ่าย……”

“ในที่สุดก็ต้นพบแล้ว? พี่วิ่งเข้ามาในห้องของผมทำไม ? จนผมนอนบนเตียงตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ！”

เปอร์เช่ซึ่งยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็ก ๆ ถามอย่างไร้ความปรานีขึ้นมาในทันที

อย่างไรก็ตาม หากคุณตั้งใจฟัง คุณจะพบว่าน้ำเสียงของเขาไม่มีความโกรธ มีแต่ความขยะแขยง และเขาไม่แม้แต่จะมองเธอด้วยซ้ำ

ใบหน้าขนาดเท่าฝ่ามือของเส้นหมี่เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที！

ไม่ใช่ เธอก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เดิมทีเธอแค่เข้ามาดู จากนั้นเขาก็บอกว่าเขาป่วย และเธอต้องการแตะหน้าผากของเขา แต่เขาจับเธอลงบนเตียง

เขาเป็นคนกดลงก่อนหรือเปล่า?

แล้วจากนั้นเธอก็ผล็อยหลับไป

เส้นหมี่เขินอายมาก เธอแอบมองชายคนนี้อย่างลับ ๆ และพบว่าสีหน้าของชายผู้นี้เย็นชาและไม่แยแส แววตาของเขาดูจำสิ่งที่ตัวเองทำลงไปไม่ได้เลย

ทันใดนั้น ในใจของเธอก็รู้สึกสูญเสียเล็กน้อย

“ฉัน……ฉันเปล่า ได้ยินมาว่าตอนนั้นนายป่วย ก็เลยนอนข้างเตียงนายสักพัก จากนั้นก็ไม่รู้ว่าผล็อยหลับไปได้ยังไง ไม่ได้ตั้งใจนะ ”

เส้นหมี่พูดโกหก

ยังไงซะเขาจำอะไรไม่ได้เลย ดังนั้นเธอจะพูดอะไรก็ไม่เป็นไร

แน่นอน หลังจากที่เธอพูดจบ เขาก็เพียงยกเปลือกตาขึ้น และหลังจากเหลือบมองเธอหลังแว่นตาอันหนักอึ้งนั้น ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอื่นใดอีก

เส้นหมี่หายใจเข้าลึก ๆ

ช่างมัน ไปกินข้าวกันเถอะ

เส้นหมี่กระโดดกลับไปที่ห้องของเธอ ไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างตัวแล้ว จากนั้นจึงโทรศัพท์เรียกให้ทางโรงแรมให้นำอาหารขึ้นมาเสิร์ฟ

ในเมื่อคืนนี้ออกไปไหนไม่ได้แล้ว เช่นนั้นก็ควรพักผ่อนสักหน่อย และค่อยไปพรุ่งนี้

เส้นหมี่นั่งลงที่โต๊ะตรงหน้า

เดิมทีคิดว่าปอร์เช่ที่อยู่ข้างๆจะรีบมาที่นี่อย่างรวดเร็ว แต่หลังจากที่เธอดื่มซุปเสร็จไปถ้วยหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังไม่มีการเคลื่อนไหวที่ประตู

เจ้าเด็กคนนี้เป็นอะไรกัน ? ไม่กินข้าวเหรอ ?

เธอสามารถลุกขึ้นได้อีกครั้ง แล้ววิ่งไปที่ประตูด้วยเท้าข้างเดียว: “ปอร์เช่? ทำไมนายไม่มากินข้าวล่ะ? ไม่หิวเหรอ? ”

ไม่มีเสียงตอบรับ

ในห้องของผู้ชายคนนี้ และอีกครั้งในตอนบ่ายก็เหมือนกัน เรียกอยู่เป็นเวลานาน แต่กลับไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

เจ้าเด็กคนนี้ จะกินไม่กิน ！

เส้นหมี่ไม่ได้บ้าระห่ำเหมือนในตอนบ่าย เธอไม่อยากอายอีกต่อไป เมื่อเห็นว่าไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เธอก็กลับไปที่ห้องของเธอและกินด้วยตัวเอง

ถึงอย่างไร แค่เหลือไว้ให้เขาชุดหนึ่งก็โอเคแล้ว

อย่างไรก็ตาม เธอไม่รู้เลยว่า ในเวลานี้ปอร์เช่ ไม่ได้อยู่ภายในห้องเลย

ครั้งนี้เขา จากไปแล้วจริง ๆ

“ท่านประธาน การจัดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก่อนรุ่งสาง เหยียนเหอจะต้องสามารถกลับมาที่ห้องของคุณ เมื่อถึงเวลาคุณเส้นหมี่เปิดประตูเจอคุณเข้า จะไม่สงสัยครับ