บทที่ 386 เธอกระโดดขึ้นไปบนเขาและปกคลุมเขา!

เธอจ้องมองไปยังเด็กคนนี้ และเริ่มเอ่ยปากบ่นขึ้นมา

แต่ปอร์เช่กลับไม่สนใจเธอเลย

สีหน้าของเขาแย่มาก ราวกับว่ามีคนติดหนี้เขาหลายสิบล้าน เขาเตะเปิดประตูข้างหลังเธอ ล้วงมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสเวตเตอร์สีน้ำเงิน แล้วก้าวเท้าเข้ามา

เส้นหมี่: “……”

เจ้าเด็กคนนี้ เริ่มไม่สุภาพขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจริง ๆ

เธอทำได้เพียงยอมแพ้ แล้วยืนอยู่ที่ประตู ยังคงรอพิมแสงอยู่

“พี่ยังยืนอยู่ตรงนั้นทำไมกัน”

“ฉันกำลังรอคนอยู่น่ะสิ พี่พิมแสงของนายมาแล้ว อยู่ที่นี่ชั้นล่าง “เส้นหมี่อดไม่ได้ที่จะมีความสุขอีกครั้ง และตอบกลับไปในห้อง

แต่ใครจะรู้ ทันทีที่เสียงของเธอลดลง เด็กชายที่เข้าไปแล้ว ก็ออกมาอีกครั้ง เมื่อเห็นเธอยืนอยู่ที่ประตูไม่ขยับ เขาเอื้อมมือไปจับที่ปกหลังของเธอ

“อ่า……ปอร์เช่ นายทำอะไรเนี่ย ? ปล่อย ！”

“ปล่อยมืออะไร ? คุณตกใจมากจนเสียสติไปแล้วใช่ไหม? พิมแสงจะมาที่แบบนี้ได้อย่างไร? ”

ปอร์เช่ที่พาเธอเข้ามานั้นสีหน้าดูแย่มาก และเขาแทบรอไม่ไหว ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะแพ็คผู้หญิงที่เหมือนหมูโง่ๆ คนนี้ แล้วโยนกลับเมือง M

เสียสติไปแล้วเหรอ ? เชื่อในสิ่งที่คนอื่นพูด！

เส้นหมี่ยังคงดิ้นรน：“นายสิที่มีปัญหาแล้ว เห็นได้ชัดว่าแผนกต้อนรับของโรงแรมที่โทรหาฉันเมื่อครู่นี้ และบอกว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อพิมแสงมาหาฉัน

“พิมแสงมาหาพี่ แล้วไม่โทรศัพท์มาหาพี่ ? พี่บล็อกเธอหรือลบทิ้งไปแล้ว ? เธอต้องผ่านแผนกต้อนรับของโรงแรมมาหาพี่เหรอ ?”

“อะไร? ”

เส้นหมี่จ้องไปที่น้องชายอย่างว่างเปล่า และในที่สุด เธอก็พูดไม่ออกแล้ว

ใช่แล้ว ปอร์เช่อยู่ที่นี่แล้ว ทำไมไม่โทรหาเธอล่ะ ? ความสัมพันธ์ของพวกเธอทั้งคู่ ยังต้องผ่านแผนกต้อนรับของโรงแรมเหรอ ?

ในที่สุดเส้นหมี่ก็รู้สึกหนาวเหน็บอยู่ข้างหลังของตัวเอง！

“แล้ว……ไม่ใช่พิมแสน แล้วเป็นใครกันล่ะ? ”

“ใครจะไปรู้ บางทีอาจเป็นผู้หญิงที่โง่เขลาเหมือนพี่ พวกเขาแกล้งเป็นเพื่อนและญาติของพี่ แล้วหลอกพี่ลงไป เมื่อเจอกันแล้ว ก็ทำให้พี่สงบ จากนั้นก็จึงนำตัวไปตัดเอา หัวใจ ตับและไต ”

ทันใดนั้น บุคคลนี้มีรสนิยมไม่ดีอยู่พักหนึ่ง หลังจากที่เห็นสีหน้าของเส้นหมี่ซีดเซียว เขาก็พาเธอไปที่โต๊ะอาหาร และบรรยายถึงความน่ากลัวของการค้ามนุษย์อย่างโหดร้าย

เส้นหมี่ตกใจในทันที

“นายหุบปากไปเลยนะ! ”

“ไม่ต้องห่วง ผมยังพูดไม่จบ ยังมีเรื่องน่ากลัวกว่านี้อีก ถ้ามีคนขายมัน……”

“หุบปากไปเลย! ! นายเป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม ? ถึงทำให้พี่สาวของนายตกใจแบบนี้ เชื่อไหมว่าฉันจะตีนายให้นายเลย ?”

ในที่สุดเส้นหมี่ก็โกรธ กระโดดขึ้นและโยนตัวเองบนเขาและปิดปากของเขา เพื่อไม่ให้เขาพูดอะไรออกมาอีกแล้ว

ปอร์เช่: “……”

ในขณะนั้น เขาเห็นผู้หญิงคนนี้ในรูม่านตา ซึ่งน่ากลัวมากจนเกือบแขวนคอเขา และในที่สุด รอยยิ้มเล็ก ๆ ก็ปรากฎขึ้นในนั้น