บทที่ 391 ประธานหิรัญชากรุ๊ปและคู่หมั้น

ภายในตึกหิรัญชากรุ๊ป

หลังจากที่แสนรักมาถึงบริษัท เนื่องจากเขาไม่ได้มาทำงานหลายวัน ทันทีที่เขามาถึงออฟฟิศ เขาก็เริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่ง

เคมีไม่กล้ารบกวน แต่เมื่อตอนใกล้เที่ยงรันเวย์ ส่งข้อความมา เขาจึงจำเป็นต้องเคาะประตูห้องทำงานของบอส

“ท่านประธานครับ...รันเวย์ส่งข้อความมาบอกว่าภรร... เอ่อสถานการณ์ทางคุณเส้นหมี่ปกติดี หล่อนไม่ได้ให้เงินให้อีริค แต่โอนเข้าบัญชีของธนาตย์ และหล่อนก็ทำงานตามปกติ"

ในโต๊ะที่มีแสงตะวันส่องเข้ามาจากหน้าต่าง ผู้ชายที่กำลังนั่งก้มหน้าและจดจ่ออยู่กับการพิมพ์โน้ตบุ๊คก็หยุดไปครู่หนึ่ง

เคมีคิดว่าเขามีอะไรจะพูด ดังนั้นเขาจึงรออย่างใจจดใจจ่อ

แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ก็เห็นว่าเขายังคงทำงานตามปกติ

“คราวหลัง ไม่ต้องรายงาน เรื่องพวกนี้ให้ฉัน”

“เอ๋?” เคมีรู้สึกประหลาดใจ “แล้ว... ทางรันเวย์หล่ะครับ”

“คนที่ทำงานสุ่มสี่สุ่มห้าน่าจะได้รับการสั่งสอนไปไม่น้อยแล้วละมั่ง？ ส่งเขาไปและให้รันเวย์กลับมา ต่อไปก็ไม่ต้องไปยุ่งกับเรื่องทางนั้นอีก”

เขาพูดอย่างเฉยเมย ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาภายใต้เงาแสงสีทองนั้นสงบเหมือนน้ำนิ่ง

เคมีตกใจมาก!

ไม่ใช่มั่ง เขาหมายความว่าต่อไปจะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วเหรอ?

จู่ๆทำไมเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ได้หล่ะ? เมื่อสองวันก่อน เพื่อความปลอดภัยของหล่อนเขาไม่สนใจแม้แต่ร่างกายของตัวเอง แล้วยังไปอยู่เป็นเพื่อนหล่อนเพื่อข้ามผ่านวันที่อันตรายตั้งหลายวัน

แล้วทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้หล่ะ？

เคมีไม่เข้าใจ

ถ้าเขารู้ว่าถนนเต็มไปด้วยขวากหนามและทางคดเคี้ยว เดินทางคนเดียวอย่างยากลำบากมาเนิ่นนาน แต่ก็ยังมองไม่เห็นความหวัง เขาน่าจะเข้าเข้าใจได้แล้ว

บางครั้ง การปล่อยวางอาจไม่ใช่สิ่งที่ดีเสมอไป

——

เส้นหมี่ส่งจดหมายลาออกให้อีริค

“ขอโทษนะคะ คุณอีริคพ่อของฉันกำลังจะออกมาแล้ว ฉันต้องกลับไปพร้อมกับเงินที่ฉันหาได้เพื่อชุบชีวิตครอบครัวของฉัน ฉันจึงจำเป็นต้องลาออกจากบริษัท”

หล่อนอธิบายให้เขาฟังอย่างจริงใจถึงเหตุผลที่หล่อนลาออก ไม่ใช่เพื่ออะไรแต่เพื่อช่วงเวลานี้ แม้ว่าเจ้าพ่อการเงินรายนี้จะไม่พอใจหล่อนในตอนแรก แต่ต่อมาเขาดูแลหล่อนดีจริงๆ

อีริคแสดงสีหน้าเสียใจ

“เธอลาออกไปแบบนี้ บริษัทของฉันก็เท่ากับเสียคนเก่งไปหนึ่งคนเลยสิ หว่า”

"คุณอีริคพูดเกินไปแล้ว บริษัทของคุณมีคนที่มีความสามารถมากมาย พวกเขาเก่งกว่าฉันมาก อีกอย่างฉันอาจร่วมมือกับคุณในอนาคตก็ได้ ธุรกิจของครอบครัวเราก็เกี่ยวกับการค้าด้วย "

“จริงเหรอ”