บทที่ 404 อดีตสามีไม่สามารถดูแลเธอได้แล้วหรอ

“จะนิ่งทำไมอยู่อีก รีบไปโรงพยาบาลสิ!” เขาสั่งเสียงต่ำ มองด้วยตาเปล่าก็สามารถมองออกได้ว่าเขากำลังวิตกกังวลอย่างมาก

ดลธีจะกล้าชักช้าอยู่ได้ยังไง

ดังนั้นทุกคนที่ตั้งใจจะกลับเมืองaในตอนแรกก็รีบไปโรงพยาบาลทันที

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงก็ถึงโรงพยาบาลในพื้นที่

“คุณผู้หญิง นี่มันปวดท้องประจำเดือนไม่ใช่หรอ ตกใจอะไรกัน”

“อะไรนะ!”

เส้นหมี่ที่ยังนั่งกุมท้องอยู่บนเตียงคนไข้ของโรงพยาบาลเบิกตากว้างทันที

ปวดท้องประจำเดือน

เขาเป็นหมอเถื่อนหรือเปล่า เธอเพิ่งฝังเข็มเพื่อให้เลือดหยุดไหล ทำไมเขาถึงบอกว่าประจำเดือนมาได้

แสนรักยืนอยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินอย่างนี้ สีหน้าของเขาก็หยุดนิ่ง และก้มหน้ามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความโกรธ

เส้นหมี่รีบอธิบาย “ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้…ประจำเดือนมา จะปวดท้องประจำเดือนได้ยังไง เขาน่าจะวินิจฉัยผิดพลาด”

แสนรัก “…”

“ไม่ใช่มั้ง เป็นผู้หญิง ตอนนี้คุณทำเตียงของโรงพยาบาลของเราเลอะแล้ว ทำไมถึงพูดอย่างนี้ ร่างกายของคุณเป็นยังไงคุณไม่รู้เลยหรอ”

พยาบาลที่ยืนอยู่ข้างๆโต้กลับอย่างไม่เกรงใจพร้อมชี้ไปที่ผ้าปูที่นอน

เส้นหมี่สับสน

เธอรีบมองลงไปข้างล่าง ก่อนจะพบว่ามันเป็นเรื่องจริง ไม่รู้ว่ามีรอยเลอะเธอใต้กระโปรงเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ จึงทำให้ผ้าขาวของโรงพยาบาลขึ้นสีชัดเจน

เส้นหมี่ “…”

เธอไม่อยากพูดอะไรทั้งนั้น จึงรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า และนอนอยู่ตรงนั้นไม่พูดอะไรอีก

เส้นเลือดบนหน้าผากของแสนรักกระตุก!

แล้วจะทำยังไงอีก เรื่องก็มาถึงขนาดนี้แล้ว เขาทำได้แค่ช่วยเธอจัดการ

“ในเมื่อตรวจพบแล้วว่าป่วยเป็นอะไรก็รีบช่วยเธอรักษาสิ!”

“คุณผู้ชาย ปวดท้องประจำเดือนไม่มีวิธีรักษาได้ ปกติคุณต้องช่วยให้ความอบอุ่นแก่เธอ และให้เธอดื่มน้ำน้ำตาลทรายแดง…”

“ผมไม่ได้ถามว่าปกติทำยังไง ผมถามถึงตอนนี้ รีบฉีดยาให้เธอ มียาอะไรให้กินก็ให้กิน ไม่ต้องพูดอะไรให้มาก”

ผู้ชายคนนี้หมดความอดทนแล้วอย่างเห็นได้ชัด

หมอตกใจกับโทสะของเขา จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก นอกจากสั่งยาแก้ปวดและให้พยาบาลให้น้ำเกลือให้เธอ

ร้ายกาจจริงๆ เธอฝังเข็มให้ตัวเอง ทำไมถึงกลายเป็นฝังให้เลือดไหลออกมาได้

เส้นหมี่รู้สึกหดหู่มาก

เธอไม่กล้าไปรบกวนผู้ชายคนนั้นอีก จึงอาศัยจังหวะตอนพยาบาลเดินเข้ามาให้น้ำเกลือ พูดกับเธอเสียงเบา “คุณพยาบาล ช่วยฉันซื้อผ้าอนามัยหน่อยได้ไหม”

พยาบาลเบิกตามองเธอ “สามีของคุณอยู่ตรงนั้นไม่ใช่หรอ ฉันจะมีเวลาไปซื้อให้คุณได้ยังไง”

จากนั้นเธอก็หยิบถาดเดินออกไป