บทที่ 405 เขาจะใจอ่อนอีกไม่ได้

สายตาสีดำเย็นชาของเขากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดลงที่เสื้อผ้าของนางแบบในร้านที่ดูไม่เลวเลย

“ชุดนี้มีสีอื่นไหม”

“มีค่ะ คุณผู้ชายชอบสีไหนคะ หรือบอกเราได้ไหมว่าคุณซื้อให้ใคร พวกเราจะได้แนะนำให้ได้”

พนักงานรีบหยิบชุดทุกสีออกมา และเอามาวางไว้ตรงหน้าอีกด้วยความเคารพ

แสนรักกวาดตามอง และหยิบชุดสีขาวออกมา

เขาไม่เคยซื้อเสื้อผ้าให้ผู้หญิงคนเดียวมาก่อน ก่อนหน้านี้ทั้งแป้งร่ำ และแครอท เขาเพียงแค่มาซื้อเป็นเพื่อน และทำหน้าที่จ่ายเงิน

ครั้งนี้นับว่าเป็นครั้งแรก

พนักงานอดที่จะแปลกใจไม่ได้เมื่อเห็นเขาหยิบสีเรียบๆอย่างนี้ “คุณผู้ชาย จะ…เอาแค่สีขาวหรือคะ คุณอยากจะจับคู่กับผ้าพันคอหรืออะไรมั้ยคะ จับคู่กับกระโปรงสีอื่นก็ได้”

สิ่งที่พนักงานพูดก็มีเหตุผล

ร้านเสื้อผ้าสุดหรูของพวกเขาขายเสื้อผ้าสีพื้น เมื่อลูกค้าซื้อแล้วจะสามารถจับคู่กับเครื่องประดับในร้านได้ ผลลัพธ์ออกมาดีมาก และเป็นที่นิยมอย่างมาก

แต่ผู้ชายตรงหน้ากับซื้อเพียงชุดสีพื้นของพวกเธอ

“ไม่ต้อง”

แสนรักปฏิเสธ

เขาไม่คิดว่าสิ่งที่หรูหราเรานั้นจะดูดีสำหรับผู้หญิงคนนั้น คนอย่างเธอเป็นคนเรียบง่าย ใส่อย่างนี้สบายตากว่า

แสนรักใช้บัตรของเขารูดซื้อชุด

จากนั้นก็ไปที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ

แม้แต่เสื้อผ้าผู้หญิงยังซื้อเป็นครั้งแรก การซื้อของใช้ของผู้หญิงจึงเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

“คุณมาช่วยซื้อให้ภรรยาหรอคะ”

เมื่อเห็นชายร่างใหญ่ยืนอยู่หน้าชั้นวางสินค้าของผู้หญิง เหล่าผู้หญิงในห้างก็ต่างกระตือรือร้นเดินเข้ามา และมองเขาด้วยรอยยิ้ม

ทำให้แสนรักยิ่งทำตัวไม่ถูก

ท่าทางของเขาเย็นชา คนที่ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้าเลยแม้จะเจออะไรมากมายในแวดวงธุรกิจ แต่ตอนนี้กลับอายจนหน้าแดงหูแดงไปหมด

“อืม…”

“เป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ สมัยนี้ผู้ชายที่ยอมซื้อของให้ภรรยามีไม่มากนัก งั้นฉันจะช่วยแนะนำให้ คุณจะใช้ตอนกลางวันหรือตอนกลางคืน”

“…”

ใครมันจะไปรู้

แสนรักมองคนรอบตัวที่เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และรู้สึกว่าอยากรีบออกไปเดี๋ยวนี้

โชคดีที่พี่สาวคนนั้นอาจเห็นความลำบากใจของเขา จึงช่วยเขาตัดสินใจ หยิบทั้งแบบกลางวันและกลางคืนใส่ตะกร้าให้เขาหลายชิ้น

“เสร็จแล้ว เอาพวกนี้ไปแล้วกัน อ้อ แล้วก็ผู้หญิงช่วงนี้มักเป็นไข้และปวดท้อง คุณเอาน้ำตาลทรายแดงไปสักกล่องไหม แค่ชงกับน้ำเปล่าก็พอแล้ว”

พี่สาวหยิบของบนชั้นอีกอย่างหนึ่งให้เขา

แสนรักทนอยู่ไม่ได้อีกต่อไป เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด เขาก็หยิบสิ่งนั้นจากมือถือโยนลงไปในตะกร้า

และสิบนาทีจากนั้นเขาก็ออกมา

เส้นหมี่ฝากไว้ก่อนเถอะ เรื่องนี้ต้องได้ชำระ!