บทที่ 532 ทั้งชีวิตนี้ ได้จูบเขานิดหนึ่งก็เพียงพอแล้ว

เส้นหมี่：“……”

เธอที่ไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ เมื่อเห็นสิ่งเหล่านี้ จึงงงนิดหน่อย

แต่ไม่นาน เมื่อเธอมองเห็นบนโต๊ะหนังสือของชายหนุ่ม นอกจากทะเบียนบ้านของเขาแล้ว ยังมีหนังสือโอนย้ายอำนาจผู้ถือหุ้น หัวใจดวงนี้ ในที่สุดจึงวางใจได้แล้ว

“เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นคุณค่อยๆทำ ฉันจะช่วยยกกับข้าวขึ้นมาชั้นบน”

เธออารมณ์ดีขึ้นมา จึงอยากเอาใจจะลงไปยกกับข้าวขึ้นมาให้

แต่แสนรักปฏิเสธ

“ไม่ต้องหรอก คุณไปอาบน้ำนอนก่อนเถอะ ผมคงจะยุ่งอยู่จนดึก คนที่ช่วยผมเดินเรื่องทางด้านโน้น ก็ถูกผมปลุกขึ้นมาตอนนี้เอง”

“……”

ภายในใจรู้สึกผิดหวังขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้

เธอลุกขึ้น อย่างเชื่องช้าเตรียมออกไป

แต่ว่า เมื่อเธอเดินข้ามประตูห้องอ่านหนังสือออกมา เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เหมือนเถาวัลย์ที่เติบโตอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้น เธอหันกลับมามองอีกครั้ง

แสนรัก：“……”

ยังไม่ทันได้รู้สึกตัว ผู้หญิงคนนี้ก็พุ่งเข้ามาด้านข้างของเขา แล้วก้มลงมาจูบลงที่แก้มของเขา

“จุ๊บ——”

“！！！！”

นั่นแค่เบาๆเองนะ ความจริงแล้ว แท้จริงแล้ว ผู้หญิงคนนี้ก็กระวนกระวาย และกลัวขึ้นมา

แต่ว่า ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงนั้น กลับทำเหมือนว่าเหมือนมีสิ่งสกปรกหล่นลงบนใบหน้า หลังจากนั้นเหมือนเลือดทั้งร่างกายของเขาไหลขึ้นไปบนศีรษะ ทันใด มือของเขาก็ผลักออกไป

“ตุ๊บ——！”

“โอ๊ย！！”

เสียงตุ๊บดังขึ้นอย่างดัง พร้อมทั้งเสียงของหญิงสาวที่ร้องออกมาในเวลาเดียวกัน ห้องอ่านหนังสือนี้ ทันใดมีเสียงดังขึ้นจนด้านนอกก็ได้ยิน

หลังจากนั้น ยังไม่สิ้นสุด เพราะว่าต่อจากนั้น เส้นหมี่ที่ถูกผลักลงอยู่ที่พื้น มองเห็นผู้ชายคนนี้แสดงความรังเกียจจนรู้สึกคลื่นไส้ออกมา หลังจากนั้นเขาก็ไม่สนใจแม้แต่พินัยกรรมที่อยู่บนโต๊ะแล้ว ก้าวเท้าเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เส้นหมี่：“……”

ผ่านไปเนิ่นนาน เธอหกล้มลงอยู่ที่พื้นมองดูด้านหลังของชายหนุ่มอย่างงุนงง

เขารังเกียจเธอเหรอ?

เธอเพียงแค่จุ๊บแก้มเขาทีหนึ่ง เขากลับรังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ? พวกเขาเป็นสามีภรรยากันไม่ใช่หรือ? ยังร่วมหมอนนอนเตียง ทำไมแม้แต่จูบยังทำไม่ได้?

ใบหน้าของเธอไม่เหลือแม้แต่สีเลือดแล้ว

ในดวงใจ เหมือนถูกมีดปักลงไปอย่างแรง เจ็บจนแม้แต่ความเจ็บปวดจากการหกล้มในเมื่อสักครู่ยังลืมไปแล้ว

หรือว่า เพราะว่าเขารู้เรื่องเข้าแล้วเหรอ?

ทันใดนั้น เธอคิดอะไรออก ทันใด นอกจากเธอจะหน้าซีดขาวแล้ว ในดวงตายังเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ทั้งที่หวาดกลัวแบบนี้ จึงทำให้เธอลุกขึ้นอยากหนีไปจากที่นี่ทันที

หลังจากนั้น เธอยังอยู่ในภาวะหวาดหวั่นและหวาดกลัวนั้น ชายหนุ่มที่เมื่อกี้วิ่งออกไป เขาก็กลับมาอีกครั้ง