บทที่ 541 ความเกลียดชังที่ยิ่งใหญ่

จะถลกหน้าเธอ?!

ดลธีเอามีดกรีดหน้าหญิงชั่วคนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ......

“ดล ...... พี่ใหญ่ พอแล้ว หยุด ...... หยุดกรีดได้แล้ว ......”

จากข้างหลัง ในที่สุดเสียงอ่อนของหญิงสาวก็แพร่กระจายออกมา เธอหยุดเขาอย่างเหนื่อยหอบ

ดลธีจึงหยุดลง

หลังจากนั้น เขาก็หยุดนั่งยองๆ ชั่วครู่หนึ่ง ถือมีดเปื้อนเลือดเล่มนี้แล้วลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

“คุณนาย ขอโทษ ที่ผมมาช้า ผมไม่รู้ว่าคุณถูกขังอยู่จริงๆ ผม ......”

เขาพูดต่อไม่ถูก ความรู้สึกอับอายในใจและโทษตัวเอง ทำให้เขาไม่สามารถเผชิญหน้ากับหญิงสาวคนนี้ได้

เขาไม่สามารถยกโทษให้ตัวเองได้จริงๆ ในฐานะบอดี้การ์ดที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี เหรอบุคคลที่น่าเชื่อถือที่สุดข้างคุณชาย แต่ เรื่องนี้จบลงโดยการสลับตัวกับนายหญิง โดยที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณชายฉลาด เขาก็กลัวว่าจะไม่สามารถไถ่บาปตัวเองได้ในชีวิตนี้

“ไม่เป็นไร ฉันรู้ พวกนาย......ไม่ว่าจะช้าแค่ไหน ก็ต้องมาช่วยฉันแน่นอน”

เส้นหมี่ยังสั่นเล็กน้อย

เบ้าตาหลังภัยพิบัติ ยังคงเป็นน้ำตาที่ไหลลงมาจากความตื่นตระหนก

อย่างไงก็ตาม หลังจากที่เธอเห็นหัวหน้าบอดี้การ์ดคนนี้กำลังโทษตัวเอง ยังคงใจดีพอที่จะปลอบโยนเขาก่อน เพื่อที่เขาจะได้ไม่โทษตัวเองมากนัก

ดลธีลูกคอกระตุก

ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คราวนี้ จู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าและเสียงตะโกนมาจากข้างนอก คาดว่าความโกลาหลในตอนนี้จะทำให้ตื่นตระหนกจนไปถึงด้านนอก

“คุณผู้หญิงครับ ที่นี่ไม่ปลอดภัย เราไปจากที่นี่กันก่อนดีกว่า”

"ตกลง"

เส้นหมี่ตกลง

ต่อมา หลังจากที่ดลธีก็ขึ้นไปแก้มัดให้เธอ ก็อุ้มเธอขึ้นจากเตียงนี้แล้วออกไปจากที่นี่ด้วยความเร็ว

ไม่กี่นาทีต่อมา ในเมือง A ตอนนี้ขณะที่กำลังอยู่ในงานแถลงข่าวแสนรัก ก็ได้รับข้อความ พร้อมรูปถ่ายบางส่วนที่ส่งมา

ทันใดนั้น รูม่านตาของเขาก็หดลง และไม่ได้ยินเสียงรอบตัว

รูปนั่นเป็นใบหน้าที่เหมือนกับผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆเขา แต่ รูปภาพแผ่นนี้ ดูมีชีวิตชีวา และสดใสกว่า

ต่อให้มีหน้าจอกั้นอยู่ แต่คราวนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยของเธอ

“ท่านประธาน ผมขอโทษด้วยครับ ผมช่วยชีวิตคุณผู้หญิงออกมาแล้ว ตอนนี้พาเธอกลับประเทศทันทีครับ”

ข้อความเต็มไปด้วยคำขอโทษ และดลธีให้ความมั่นใจกับเขา ว่าเขาจะพาผู้หญิงคนนี้กลับไปทันที

แสนรักมือสั่นอีกครั้ง เป็นเวลาอยู่นาน เขาถึงจะกลั้นความตื่นเต้นไว้ได้แล้วตอบกลับ “เธอเป็นยังไงบ้าง? ฉันเห็นเธอดูไม่ค่อยดีเลย พวกมันทำอะไรกับเธอ?”

ดลธี: "......"