บทที่ 542 ในที่สุดก็OUT!

แสนรักจ้องไปที่ชายคนนั้นทันที: "นายปฏิเสธได้ แต่นายอย่าได้คิดว่าตัวเองลงมือไปอย่างชาญฉลาด แต่นั่นคือให้โอกาสที่คุณท่านให้นายต่างหาก"

"คุณพูดอะไร?"

ในที่สุดสีหน้าของชายคนนี้ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

และ คราวนี้ ก็ขาวขึ้นกว่าเดิม ราวกับว่าเลือดไหลออกจากใบหน้าของเขาทั้งหมดในคราวเดียว

แสนรักยิ้มอย่างเย็นชา แล้วละสายตาไป

“ฉันกำลังบอกนายว่า อย่ามีความสุขเร็วเกินไป เพียงเพราะคุณท่านเต็มใจให้โอกาสคุณ ไม่ได้หมายความว่าฉันจะเต็มใจด้วย ต่อไป มาเริ่มกันที่คำถามที่สอง เกิดอะไรขึ้นกับบริษัท ซาจากรุ๊ปเจแปนของนาย?”

เขาก็เปลี่ยนท็อปปิค ต่อหน้านักข่าวทั้งหมดอย่างกะทันหัน หัวก็ชี้ไปที่คนญี่ปุ่นที่นั่งข้างคณาธิป

ทันใดนั้น งานเลี้ยงต้อนรับนี้ก็ราวกับว่ากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และกล้องก็เล็งไปที่ชายชาวญี่ปุ่นคนนี้

ชายชาวญี่ปุ่นที่ได้เห็นฉากนี้มาก่อน ทันใดนั้นเขาก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย: "ฉัน ...... ซาจากรุ๊ปเจแปนของเรากำลังผ่านช่องทางที่เป็นทางการเพื่อซื้อหุ้นหิรัญชากรุ๊ปของคุณ"

“เหรอ？”

แสนรักมองเขาอย่างเย็นชา: “เงินปันผลประจำปีของหิรัญชากรุ๊ปของผมนั้นเอื้อเฟื้อมาก ทำไมผมต้องขายสิทธิผู้ถือหุ้นตัวเองให้คุณด้วยล่ะครับ?”

"......"

"อีกอย่าง ผู้ถือหุ้นทุกรายในการโอนหุ้นของตนไปยังบุคคลที่สาม ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ดังนั้น วิธีที่คุณเรียกว่าช่องทางที่เป็นทางการ คือจากการผ่านการบังคับคุณท่านของครอบครัวผมเหรอ?"

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็กวักมือเรียก ไม่ช้าก็มีคนนำเครื่องฉายภาพมา

จากนั้น นักข่าวทั้งหมดจึงเห็น บนผ้าเงาขนาดใหญ่ข้างหลังพวกเขา มีรูปภาพหนึ่งปรากฏขึ้น และบุคคลในภาพนั้น นั่นมันคุณท่านตระกูลหิรัญชาที่เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อเร็วๆนี้ไม่ใช่เหรอ?

“คุณท่าน นี่คืออีกสามฉบับ ที่พวกเขาเพิ่งส่งมา บอกว่าหลังจากเซ็นแล้ว คุณก็สามารถไปที่บ้านพักคนชราได้เลย”

"......"

ไม่มีเสียง

คุณท่านผมขาวนั่งอยู่ที่โต๊ะในรูปนั้น ได้แต่หยิบปากกาขึ้นมาเงียบๆ แล้วเซ็นชื่ออีกครั้ง

ห้องประชุมเงียบลงอีกครั้ง

ราวกับว่าหัวใจของทุกคน ถูกกดลงบนหินก้อนใหญ่อย่างกะทันหัน ทุกคนไม่อยากจเชื่อ คนที่เคยมีอำนาจมาก วันหนึ่งจะกลายสภาพมาเป็นแบบนี้

และนี่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

สิ่งที่ยอมรับไม่ได้ที่สุดคือ เมื่อหันกล้องไป คุณท่านก็อยู่ที่บ้านพักคนชราแล้ว

แต่ เขาใช้ค้อนทุบขาที่เจ็บมากจนเดินไม่ได้ และก่อนทีจะรักษา หญิงรวบผมวัยกลางคนก็เดินข้ามาอีกครั้ง

“คุณท่านกมลภพ ยังมีอีก 20% ของส่วนของสมเดชที่ยังไม่ได้ คุณนายของเราบอกว่า รบกวนคุณท่านเร่งหน่อย ถ้าไม่เสร็จก่อนแถลงข่าว จะยุ่งเอาค่ะ"

เธอยืนอยู่ต่อหน้าคุณท่าน พูดภาษาจีนสำเนียงญี่ปุ่น เตือนเขาอย่างไม่เกรงใจ