บทที่ 544 กอดเธอแบบนี้ไปตลอดชีวิต

ในที่สุดเส้นหมี่ก็ไม่สามารถรอจนแสนรักมาได้ หลังจากนั้นเธอก็ผล็อยหลับไปอีกครั้ง

เธออิดโรยเกินไปจริงๆ

ถ้าหากไม่ใช่ดลธีไปแลกบอร์ดดิ้งพาสแล้วพอดี แล้วตื่นมาเพราะเสียงเด็กร้องไห้อยู่ข้างๆ คงจะ เธอคงหลับไปจนกลับถึงประเทศ

แต่เธอก็ตื่นขึ้นในที่สุด

ทันทีที่ตื่นขึ้น ก็เห็นจอที่กำลังออกอากาศการแถลงข่าว ฉากโง่ๆของชายคนนั้น

ความจริง เธอรู้จักเขาดี

แค่เขาขยับ เธอรู้ว่าเขาจะทำอะไร

และเธอ ก็เหมือนกับเขา แทบรอไม่ไหวตอนที่อยู่ท่ามกลางหมื่นพันสายตา ทำให้ผู้หญิงคนนั้นฝันหวานแบบไหน ก็ให้คลานลงมาเหมือนหมาแบบนั้น

นังนี่ ตายล้านครั้งไม่พอ!

ยังไงก็ตาม เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้

เพราะ เธอรู้ ว่าถ้าเธอปล่อยให้เขาทำอย่างนั้น รอเขา ก็จะทำให้งูพิษตัวนี้จะกัดอย่างบ้าคลั่งมากกว่าเดิม

และเมื่อถึงจุดนั้น คนที่ตกสู่ความพินาศชั่วนิรันดร์ ก็จะเป็นเขา!

“นายพาฉันไปที่โรงแรมก่อน ต้องรอจนกว่าเขาจะมา แล้วกลับบ้าน โอเคมั้ย?” ก่อนที่เธอจะสลบไป เธอสั่งดลีธอย่างเคร่งขรึม

หลังจากนั้น ก็ผล็อยหลับไป

เมื่อแสนรักมาถึงที่นี่โดยเครื่องบินส่วนตัว ก็บ่ายสามโมงกว่าแล้ว

แต่ เมื่อเขามาถึงโรงแรม และเข้ามา ก็เห็นหญิงสาวนอนอยู่บนเตียง ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่น

“ไปหาหมอมาหรือยัง?”

“ไปมาแล้วครับ หมอบอกว่าอ่อนแรงเกินไป ช่วงนี้ เธอโดนฉีดยา แล้วหลังจากนี้ ก็อาจจะ ...... เพราะเพื่อที่จะหนีจากน้ำมือของผู้หญิงคนนั้น ในตอนที่ไม่ได้กินข้าว และ ......ทำร้ายตัวเอง เพราะฉะนั้น ......"

คำพูดหลัง ดลธีไม่ค่อยกล้าพูด

เพราะ ทุกคำ ไม่ต้องพูดถึงBOSSคนนี้หรอก แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกแย่มากเลย

แสนรักตาแดงก่ำ เขารีบวิ่งไปที่เตียง หลังจากที่ยกสาวคนนี้ขึ้นบนผ้าปูที่นอนหลัง เขาคว้าข้อมือเธอไว้

ผลก็คือ เมื่อเขาพบว่าข้อมือข้างบนนี้เป็นแผลเป็นจริงๆ และดูน่าขยะแขยงและลึกมาก เขาเอากำปั้นทุบผนังที่หัวเตียง!

"ประธาน!!!"

ดลธีเห็น แล้วสะดุ้งตกใจทันที

“ฟังฉันนะ จากนี้ไป ทำให้ซาจากรุ๊ปเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของหิรัญชากรุ๊ป ภายในหนึ่งเดือน ฉันจะทำให้มันหายไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิง!”

ชายผู้มีตาสีแดงก่ำ พูดทีละคำดึงคำเหล่านี้ออกจากซี่ฟันของเขา

ดลธีตกใจ!

กำจัด ซาจากรุ๊ป ภายในหนึ่งเดือน?

เป้าหมายนี้ไม่ใหญ่ไปหน่อยเหรอ? ซาจากรุ๊ป ไม่ใช่บริษัทธรรมดา แต่ก็เป็นหนึ่งในสองอันดับแรกในเอเชีย นอกจากหิรัญชากรุ๊ปแล้ว ก็คือซาจากรุ๊ป

จะเขมือบตอนนี้อย่างไว มันไม่ยากไปหน่อยเหรอ?

แต่ไม่นาน ดลธีคิดอะไรได้บางอย่าง จากนั้น ก็กลืนคำว่าตกลงลงไป