บทที่ 545 เขาแทบอยากจะกินเธอ!

เขายังไม่รู้จักเนติจริงเหรอ?

เส้นหมี่แปลกใจมาก เธอเงยศีรษะเล็กๆที่ไว้ในอ้อมแขนของเขา แล้วมองดูเขาด้วยความประหลาดใจ “ก็แม่ของคณาธิป พี่ไม่เห็นเธอในงานแถลงข่าวเลยเหรอ?”

“คุณกำลังพูดถึงแม่บุญธรรมเหรอ”

“ไม่ใช่ ไม่ใช่แม่บุญธรรม เธอเป็นแม่ที่แท้จริงของเขา!”

หมี่บอกเขาอย่างจริงจัง

คราวนี้ เป็นตาของแสนรักที่ต้องตะลึง

เป็นแม่ที่แท้จริงของเขางั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง? แม่ที่แท้จริงของเขาคือเนติตายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ?

แสนรักยังไม่รู้เรื่องนี้เลยจริงๆ ตอนที่ได้ยินแครอทพูดถึงภรรยาของเฮกังในตอนนั้น ก็สนใจมาก

แต่แล้วเพราะจู่ๆเธอก็ค้นพบภารานินมารดาผู้ให้กำเนิดของเขาอย่างกะทันหันในบ้านพักของตระกูลหิรัญชาอันเก่าแก่ แถมยังมีวุ้นเส้นตัวปลอมมาอยู่ข้างกายเขาในภายหลัง เขาก็ไม่มีเวลาว่างไปใส่ใจเรื่องนี้อีกต่อไป

ดังนั้น สำหรับแม่บุญธรรมคนนี้ของคณาธิปคือเนติ เขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆ

“ปีนั้น หลังจากที่เนติคลอดคณาธิปที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เธอก็ไม่เต็มใจ เมื่อคณาธิปอายุได้แปดขวบ นางก็แกล้งตายเอง หลังจากนั้นมอบหมายให้คนส่งคณาธิปมาที่บ้านของฉัน เพื่อที่แม่ของฉันจะได้เลี้ยงดูแทนเธอ ส่วนเธอเอง ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เลยไปที่ญี่ปุ่น และจบลงที่การคบกับเฮกังทามุอีกครั้ง แล้วก็กลายเป็นภรรยาของเขา”

เมื่อเส้นหมี่เห็นคนนี้หน้าตาเหรอท่าทางเหลือเชื่อมาก จึงอธิบายให้ละเอียด

แน่นอน เมื่อพูดถึงการที่เนติกลายเป็นภรรยาเฮกัง เธอใช้คำว่า "ขอ" อย่างไม่เกรงใจ เห็นได้ว่า เธอรู้สึกแย่กับผู้หญิงคนนี้

อันที่จริง แล้วโดยสันดานของเนตินั้นแย่มาก

ในที่สุดแสนรักก็เข้าใจ กะทันหัน คำถามที่พัวพันอยู่ในใจมาโดยตลอดโดยที่ไม่ได้คำตอบ ตอนนี้ ก็ตาสว่างได้สักที

"เป็นอย่างนี้นี่เอง ฉันว่าแล้ว ทำไมคุณท่านเฮกังคนนี้ถถึงมอบธุรกิจครอบครัวของเขาทั้งหมดให้กับลูกชายบุญธรรมคนเดียว?"

"อืม ทั้งหมดเป็นความคิดของเนติ เฮกังทังมูหลงเธอมาก เพื่อเธอ จนเขาสร้างสวนจีนขนาดใหญ่ในเซกาวาให้เธอได้ ข้างในปลูกดอกโบตั๋นด้วย ฉันเห็นแล้วตอนนั้น ตกใจมาก "

เส้นหมี่ไม่ได้ตั้งใจ ก็พูดเรื่องที่ตัวเองไปเซตะตอนนั้นออกมา

เมื่อพูดจบ ผู้ชายกอดเธอแน่นแขนทันทีอย่างที่คิด

“เซตะ? คุณพูดถึงเรื่องนี้ ผมยังไม่ได้ถามคุณเรื่องนี้เลย ก่อนหน้านี้คุณถูกขังไว้ที่คากาวะไม่ใช่เหรอ? จู่ๆ คุณไปที่เซตะทำไม? พวกเขาส่งวิดีโอมาแท้ๆ แล้วบอกผมว่าปล่อยคุณแล้ว นี่ตกลงเกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณถึงถูกขังในเซตะอีกได้ยังไง”

เพียงไม่กี่วินาที ชายคนนี้ก็จ้องตาเธอ และรัศมีทั้งหมดในร่างกายของเขาเริ่มเป็นอันตรายอย่างยิ่ง

เส้นหมี่ตื่นตระหนก

พูดไปสองไพลเบี้ยนิ่งเสียตำลึงทองจริงๆ ดีอยู่แล้วแท้ๆ เธอพูดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย?

เธอรีบหลบสายตา หาข้อแก้ตัว: "ฉัน ...... ฉันไม่รู้ พวกเขาย้ายฉัน"