บทที่ 546 กลิ่นเธอหอมเหมือนดอกไม้ "พี่คะ..."

"เข้าใจแล้ว" เส้นหมี่ตอบรับอย่างเชื่อฟัง

หลังจากนั้นทั้งสองก็กอดกันบนเตียงครู่หนึ่ง ก่อนแสนรักจะลุกขึ้นมาหาอะไรให้เธอกิน

ดลธีมาถึงโรงแรมตอนประมาณเก้าโมงครึ่ง หลังจากพบเจ้านายแล้ว เขาก็เล่าสั้นๆว่าเกิดขึ้นหลังจากการแถลงข่าว

"หลังจากคุณออกไป สมเดชและคนอื่นๆก็รีบโทรหาตำรวจและกระทรวงพาณิชย์ จากนั้นตำรวจก็เก็บตัวอย่างพยาธิสภาพจากหมอ และขอให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องให้ความร่วมมือในการสอบสวน รวมถึงคณาธิปด้วย"

"นอกจากนี้กระทรวงพาณิชย์ หลังจากที่พวกเขาเห็นวิดีโอของซาจากรุ๊ปที่บังคับให้คุณท่านลงนามในข้อตกลงการโอนหุ้น พวกเขาก็นำตัวแทนของบริษัทออกไปด้วย หากหลักฐานเป็นที่แน่ชัด ซาจากรุ๊ปก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก้อโกง ด้วย ถึงตอนนั้นหุ้นของหิรัญชากรุ๊ปทั้งหมดในมือของเขาก็จะเป็นโมฆะ"

นี่เป็นครั้งแรกที่ดลธีพูดอย่างอิสระ

แสนรักฟังอย่างเงียบๆ

เขาไม่ได้โต้ตอบอะไรมาก เพราะทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เขาคาดไว้ และเขาได้เตรียมการไว้แล้ว

หิรัญชากรุ๊ป!

เป็นเพราะเขาไม่เคยต้องการมาก่อน แต่ถ้าเขาต้องการจะทำจริงๆ ขยะเหล่านั้นไม่มีแม้แต่แรงจะดิ้นรน!

"เข้าใจแล้ว นายกลับไปก่อน ฉันต้องอยู่ที่นี่อีกสองวัน"

"หืม" ดลธีมองเขาด้วยความประหลาดใจ "จะอยู่ต่ออีกสองวัน แล้วบริษัทล่ะ ตอนนี้พวกเขากำลังรอให้คุณกลับไปเป็นประธานอยู่นะ"

"มีพวกสมเดชอยู่ไม่ใช่หรอ"

"เฮ้ ประธาน คุณให้ค่าพวกเขามากเกินไป คนพวกนั้นสร้างปัญหาให้คุณได้ แต่จะมีความสามารถในการจัดการบริษัทได้ยังไง"

ดลธีเตือนเขาด้วยใบหน้าเศร้า

ที่จริงคนเหล่านี้ไม่มีความสามารถจริงๆ ไม่เช่นนั้นเมื่อบริษัทเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่พวกเขาจะไม่เพียงต้องการปกป้องตนเอง

ท้ายที่สุดแสนรักก็ทำได้เพียงสัญญาว่าจะกลับไปในวันพรุ่งนี้

เมื่อเขาพูดเรื่องนี้เสร็จ และกลับไปที่ห้องนอน เส้นหมี่ซึ่งนอนอยู่บนเตียงก็ผล็อยหลับไปอีกครั้งแล้ว

นอนหลับฝันดีทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเส้นหมี่ตื่นขึ้นท้องฟ้าก็สว่างแล้ว

"ตื่นแล้วหรอ"

แสนรักซึ่งตื่นแล้วใส่เสื้อไหมพรมถักคอกลมสีเบจที่มีปกสีอ่อนแบบเดียวกัน ทำให้เขาดูดีมากสดใสจนแทบจำผู้บริหารผู้เย็นชาไม่ได้

"อืม ตื่นแล้ว วันนี้เราจะกลับกันแล้วใช่ไหม"

"อืม"

ผู้ชายที่มาวัดอุณหภูมิเธอไม่ได้ปิดบังเธอ

เส้นหมี่พยักหน้า และหลังจากปล่อยให้เขาตรวจอย่างเชื่อฟังแล้ว เธอก็เตรียมที่จะลุกจากเตียงเพื่ออาบน้ำ

ทันใดนั้นขณะที่เธอยกผ้าห่มขึ้น ชายคนนั้นก็หยุดเธอ จากนั้นก็ก้มลงอุ้มเธอขึ้นจากเตียง แล้วตรงไปที่ห้องน้ำ

เส้นหมี่ "..."

เขาแบบนี้...ทำให้เขาเสียคน

เส้นหมี่ยืนอยู่หน้าอ่างล้างจานด้วยใบหน้าแดงก่ำ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็หยิบแปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันขึ้นมาแล้วยัดเข้าไปในปากของเธอ