บทที่ 548 เธอจะไม่ปล่อยแสนรักไป

นอกจากนี้ ตอนเขาพาเธอไปที่บ้านของสมเดชและเรียกพวกเขามารวมกัน เธอนั่งกุมศีรษะอยู่ตรงนั้น และในที่สุดก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอีกครั้งราวกับว่าสถานการณ์จบลงแล้ว

เมื่อเนติเห็น เธอก็ตบเธออีกครั้งทันที "กล้าดียังไงมาหัวเราะ เป็นเพราะแกนังสารเลว ฉันถึงพลาด!"

แต่งฝันถูกดันไปด้านข้าง

ผ่านไปนาน เธอก็เลียเลือดที่มุมปาก แล้วหันกลับมาช้าๆพูดว่า "เธอเตี้ยลงเพราะฉันเหรอ เก่งเหมือนคนอื่น "

"พูดอะไรน่ะ พูดอีกทีสิ!!"

"ฉันผิดเหรอ เป็นลูกชายของธนากรทั้งคู่ ลูกของภรรยาหลวงเขาฉลาดมาก แต่คุณเป็นเมียน้อยเกิดลูกมากลับอัปยศเหมือนสิ่งที่คุณทำไม่มีผิด สมองก็มีข้อบกพร่อง ไม่อย่างนั้นเมื่อวานคุณจะแพ้อย่างน่าสังเวชได้ยังไง ฮ่าฮ่าฮ่า..."

เสียงสุดท้ายเธอหัวเราะยาวมากเป็นการจี้ใจดำ

ใบหน้าของเนติบิดเบี้ยว

เธอดึงผมเธอกระตุกลุกขึ้นยืน และในวินาทีต่อมาเธอก็ยกรองเท้าส้นสูงที่แหลมคมเหยียบหน้าของเธอ

"โอ้ย--"

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นจากห้องนี้

ฉากที่โหดร้ายและนองเลือดเช่นนี้ แม้แต่ผู้ช่วยที่อยู่ในห้องนี้ก็ยังแอบหันหน้าหนี

สิบนาทีต่อมาแต่งฝันก็เสียชีวิตในที่สุด

ผ่านไปหนึ่งปี เธอยังคงหนีไม่พ้นชะตากรรมแห่งความตาย

และครั้งนี้ ความตายของเธอยิ่งแย่ลงไปอีก เมื่อยกหน้าขึ้นทั้งหมด ก็ไม่เหลือเนื้อชิ้นใดเหลืออยู่เลย มันเละจนเหมือนแตงโมเน่า

"ใครเป็นเมียน้อย ใครเป็นเมียหลวง! แสนรัก ไอ้สารเลว ฉันจะไม่มีวันปล่อยแกไป ฉันจะบอกให้ทุกคนรู้ว่าใครคือสายเลือดที่แท้จริงของธนากร"

ในห้องยังมีผู้หญิงคนหนึ่งคำรามเหมือนคนบ้า

——

เมื่อเส้นหมี่และแสนรักกลับมาที่คฤหาสน์วชิรนันท์ แสงดาวก็กลับมาแล้ว

เธอยังไม่ตาย

ตอนแรกเพื่อกระตุ้นแผนของแต่งฝัน แสนรัก และแครอทตั้งใจวางแผนให้แสงดาวแกล้งทำเป็นว่าถูกวางยาพิษโดยแต่งฝัน

ในความเป็นจริง แสงดาวได้เตรียมแก้พิษกับแครอทไว้ล่วงหน้าแล้ว

"กลับมาแล้วเหรอ ไม่เป็นไรใช่ไหม"

เช่นเดียวกับน้องชายของเธอ แสงดาวไม่ใช่คนที่ชอบแสดงความเป็นห่วงเป็นใยต่อผู้อื่น เมื่อเห็น เส้นหมี่กลับมา แม้ว่าเธอจะมีความสุขมาก แต่เธอก็ถามคำถามเรียบๆ

เส้นหมี่รู้จากสามีของเธอเกี่ยวกับสถานการณ์ของแสงดาวหลังจากที่เธอถูกจับแล้ว

ในขณะนั้นหลังจากที่เธอพยักหน้าทั้งน้ำตา เธอก็อ้าแขนออก และเริ่มที่จะกอดเธอ