บทที่ 626 ทุกอย่างยังทันอยู่

“ความจริงแล้วพี่ใหญ่ก็รู้สึกผิดมาก เขาก็อยากจะมา แต่ว่า ตอนนี้เขาถูกคนในบ้านกักบริเวณ ออกมาไม่ได้”

เจเคเงียบไปสักพัก แล้วก็อธิบายแทนม็อกโกออกมาหนึ่งประโยค

แต่ดลธีได้ยินแล้ว กลับหัวเราะออกมา

รู้สึกผิด?

ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ ถ้าตอนนั้นท่านประธานของพวกเขารู้ว่าคนถูกม็อกโกพาตัวไป แล้วโทรหาเขาทันที เขาจะไม่พาตัวไปแล้วอย่างนั้นเหรอ

อีกทั้งตอนนั้นตอนที่พวกเขาตามรถไฟขบวนนั้นไปได้ทัน ได้เจอเขาแล้ว เขาก็ไม่ได้ให้แสนรักนำตัวแม่ของตัวเองกลับมา อีกทั้งยังเจรจาต่อรองกับเขาอยู่อย่างนั้น ว่าสามารถให้เขาพาตัวภารานินไปที่ตระกูลเทวเทพก่อนได้หรือไม่?

ถ้าภารานินถูกนำตัวไปที่ตระกูลเทวเทพ งั้นก็คงมีทางเดียวก็คือความตาย?

ดังนั้น ตั้งแต่ต้นจนถึงจบ ม็อกโกรู้เห็นเรื่องนี้ มีส่วนต้องรับผิดชอบที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

อีกทั้ง ณ จุดจุดนี้ เป็นไปได้ว่า โดยเนื้อแท้ของเขาแล้วก็ถือว่าคำสั่งของของตระกูลเทวเทพนั้นเป็นใหญ่ที่สุด เพราะว่าเขาไม่ใช่อารองของเขา...ขุนนาย เขาไม่มีความกล้าที่จะต่อต้านตระกูลของตัวเอง

และก็ไม่มีความกล้าที่จะยืนหยัดทางเลือกของตัวเอง

“ช่างเถอะ พวกเราไปดูท่านประธานกันดีกว่า”สุดท้ายดลธีก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา หันหลังกลับพาเขาเดินไปยังห้องพักผู้ป่วย

เจเค：“……”

ความหวังบนใบหน้าหดลงมา เขาทำได้เพียงเดินตามไป

ในห้องพักผู้ป่วย แสนรักยังไม่ฟื้นขึ้นมา เขานอนอยู่บนเตียงคนไข้อย่างสงบ มีสายน้ำเกลือแขวนอยู่ ดวงตามองไป ใบหน้าซีดขาว เบ้าตาลึกลงไป ซีดเซียวเป็นอย่างมาก

นี่พึ่งจะไม่กี่วันเอง ก็อ่อนระโหยโรยแรงถึงขนาดนี้แล้ว?

เจเคได้เห็นแล้ว ภายในใจยิ่งโศกเศร้าเสียใจขึ้นมา แม้แต่คำพูดที่เตรียมเอาไว้ ก็พูดไม่ออกสักคำ

“คุณชายเจเค งั้นคุณก็นั่งอยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน ผมไปรับยามาให้ท่านประธานก่อน”

“อืม”

เจเคพยักหน้า แล้วจึงไปนั่งลงข้างๆเตียงผู้ป่วยของแสนรัก

ครั้งนี้ที่เขามา ความจริงแล้วมีจุดประสงค์หนึ่งอย่าง หลายปีมานี้ พวกเขาทั้งสี่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันไม่น้อย แต่ครั้งนี้ปัญหาระหว่างแสนรักกับม็อกโก ทั้งเขาและเปรมไตรต่างรู้สึกไม่ดี

ดังนั้น สถานที่ที่เขาพักอยู่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก จึงรีบมาก่อน

“พี่สาม ตอนนี้คุณกับที่ใหญ่เป็นแบบนี้ ควรทำยังไงดี พี่ใหญ่เขาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ หลังจากเกิดเรื่อง เขาอยากจะมาหาคุณอยู่ตลอด แต่ว่าเขาถูกตระกูลเทวเทพกักตัวเอาไว้ พี่สาม เป็นไปได้ไหมว่าคุณจะไม่โทษเขา”

เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น พูดแทนม็อกโกออกมาอย่างเศร้าใจ

คุณชายเจเคคนนี้ ความจริงแล้วมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับม็อกโกอย่างมาก ตอนที่พวกเขาทั้งสองอยู่ที่เมืองหลวง คนหนึ่งเป็นคนรับช่วงต่อของตระกูลทหาร ส่วนอีกคนเป็นคุณชายเล็กของที่มีตำแหน่งสำคัญทางการเมือง

เจเคนั้นตั้งแต่เล็กเขาเดินตามหลังม็อกโกเติบโตขึ้นมา

“แค่กแค่ก……”