บทที่ 778 จากไป

“ถ้างั้นเธอไสหัวไปได้เลย!”

ในที่สุดแสนรักก็มองผู้หญิงออกอย่างชัดเจน ทันใดนั้น ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาก็ปรากฏความเย็นชาที่น่าสะพรึงกลัว แล้วตะคอกด้วยความโกรธ!

เส้นหมี่พยักหน้า “ใช่ ฉันก็กำลังเตรียมจะไสหัวไป รอคุณฟื้นมา ก็แค่อยากจะบอกกับคุณว่า แสนรัก หวังว่าครั้งต่อไปที่ฉันมาที่นี่ จะเห็นว่าคุณยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้นะ”

เส้นหมี่พูดประโยคนี้ออกไปอย่างเย็นชา จากนั้น ก็หันหลังเดินออกไป

ทำให้ชายที่อยู่ในห้องผู้ป่วยโกรธ จนชูมือโต๊ะข้างเตียงล้มลงกับพื้น!

“คิตตี้ ถ้าแน่จริงก็อย่ากลับมาอีก!!”

“......”

เส้นหมี่ที่ออกไปแล้ว แม้ว่าจะเดินมาตั้งไกลก็ยังได้ยินเสียงตะโกนออกมาจากห้องผู้ป่วย เธอขยับมุมปาก ใบหน้าเล็กๆที่ขาวซีดปรากฏรอยยิ้มที่เศร้าโศกออกมาบางๆ

ใช่แล้ว ในระยะนี้เธอจะไม่กลับมาแล้ว

เส้นหมี่ออกมาจากโรงพยาบาล ก็มองเห็นดลธีที่เปิดประตูรถรออยู่ด้านนอกทันที

“คุณนาย แจ้งเรียบร้อยแล้วหรือ?”

“เรียบร้อยแล้ว”

เส้นหมี่ตอบกลับด้วยความสลด แล้วเธอก็ขึ้นรถ

เมื่อดลธีเห็นดังนั้น ก็ไม่กล้าถามอีก สตาร์ทรถแล้วจากไปทันที จนกระทั่งทั้งสองคนกลับมาถึงคอนโดที่ดลธีเช่าใหม่ เส้นหมี่ลากสัมภาระออกมา

“คุณนาย แล้วครั้งนี้จะไปนานแค่ไหนหรือ?”

“อาจจะสามเดือนมั้ง ฉันต้องไปเอาเหล็กที่อยู่ในร่างกายออก แล้วก็ใบหน้าฉันด้วย กว่าจะเสร็จ คิดว่าต้องใช้เวลาสักระยะเหมือนกัน”

เส้นหมี่ตอบไป แล้วก็อุ้มหนูรินจังที่เก็บของเสร็จแล้วที่อยู่ข้างๆขึ้นมา

เมื่อหนูรินจังได้ยินว่าในที่สุดหม่ามี๊ก็จะไปรักษาใบหน้าของเธอ ก็ปรบมือดังในอ้อมกอดของหม่ามี๊ทันที

“เยี่ยมไปเลย ในที่สุดก็จะได้เห็นหม่ามี๊ที่สวยงามแล้ว หม่ามี๊ จะต้องสวยกว่าเมื่อก่อนนะ” เด็กน้อยมองใบหน้าของหม่ามี๊อย่างจริงจัง แล้วก็พูดย้ำด้วยน้ำเสียงเล็กๆ

เส้นหมี่ยิ้มออกมา แล้วหยิกจมูกของเธอเบาๆ

ดลธีก็รู้สึกดีใจมากเช่นกัน เพราะไม่ว่าอย่างไร การที่นายหญิงของเขาจะได้กลับมามีรูปลักษณ์เดิมอีกครั้ง ก็เป็นเรื่องที่ดี

แต่ว่า ถ้าเธอไม่อยู่ที่นี่แล้ว แล้วทางฝั่งของท่านประธานจะทำอย่างไร? แม้ว่าในตอนนี้ครอบครัวของประพันธ์ หลังจากถูกท่านประธานเล่นงานไปแบบนั้น จะตัดกำลังหลักที่จะสร้างปัญหาให้ไปได้ไม่น้อย

แต่ใครจะรับประกันได้ว่าจะไม่มีภัยอันตรายอย่างอื่นอีกล่ะ?

ดลธีลังเลไปพักหนึ่ง สุดท้าย ก่อนที่คุณนายคนนี้จะออกไป ก็ถามขึ้นมา “แล้ว......ในช่วงที่คุณไม่อยู่ ทางฝั่งของท่านประธานมีแผนอย่างไรหรือ?”

“แผนอะไรล่ะ? สภาพจิตใจของเขาในตอนนี้ ต้องเลิกสนใจเขาไปก่อน ให้เขาได้ตระหนักถึงความผิดของตัวเอง มีคนตั้งมากมายยอมเสียสละอะไรตั้งมากมาย เพื่อปกป้องชีวิตของเขาไว้ บางคนถึงขั้นทิ้งชีวิตตัวเองอย่างไม่เสียดาย เขามีสิทธิ์อะไรมาเหยียบย่ำมัน?”

เมื่อเส้นหมี่พูดถึงประเด็นนี้ จนถึงตอนนี้ ความโกรธมากมายก็ยังไม่ลดลง

ใช่แล้ว นี่คือเหตุผลที่เธอคิดจะจากที่นี่ไปอย่างกะทันหัน!

เธอกลัวแล้วจริงๆ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหลังจากที่ชายคนนี้มีบุคลิกแยกออกมาแล้ว จะเปลี่ยนไปเสียสติขนาดนี้ ครั้งก่อนตอนอยู่ที่เขาภูตาก็เป็นแบบนั้น ครั้งนี้ที่เดอะวิวซี ก็ยังเป็นแบบนี้อีก