บทที่ 795 เจ้าเด็กวุ่นวาย

“ดังนั้น พี่หมายความว่า…..จะส่งตัวหนูรินจังให้ไปอยู่กับเขาหรอ?”

พิมแสงได้ยินดังนี้ก็ตกใจจนหน้าซีดเซียวไปหมด

คณาธิปพยักหน้า “มีแค่วิธีเท่านั้นแล้วล่ะ ตอนนี้หมี่เพิ่งทำการผ่าตัดครั้งที่สองเสร็จ แล้วยังเหลืออีกสองครั้ง ก่อนช่วงเวลานี้จะให้เขามาเจอไม่ได้”

“แล้วเด็กนั่นพี่จะ…..”

“เธอจะไม่เป็นไร เขาเป็นพ่อของเธอ ไม่ว่าเขาจะจำได้หรือไม่นั้น เขาต้องดูแลคุ้มครองเธอแน่นอน!”

“……”

“อีกอย่างแสงดาวก็อยู่ทางนั้น แล้วก็ดลธีนั่นอีก ผมจะติดต่อพวกเขาให้พวกเขาเตรียมตัวให้พร้อม เด็กคนนี้จะไม่เป็นอะไรเด็ดขาด”

คำพูดสุดท้ายผู้ชายคนนี้เหมือนให้คำสัญญากับเธอ

แล้วก็เหมือนบอกตัวเองด้วย!

เขาทำอย่างนี้ก็คือการจัดการที่ถูกต้องที่สุด

แต่ในความเป็นจริง การคาดการณ์ของเขาก็ไม่ผิด เพราะแค่แสนรักได้ยินรินจังพูดว่าอยู่คนเดียวในเจแปนไม่มีคนดู เขาก็ให้ไชยันต์ส่งคนมารับเธอไปหาเขาทันที

งั้นก็แสดงว่ามีความรู้สึกบางสิ่งที่อยู่ในส่วนลึกของเขาระหว่างเขากับเด็กคนนี้

ทันใดนั้นคณาธิปก็อุ้มรินจังที่หลับสนิทนั้นออกไป

สองชั่วโมงผ่านไป คนที่แต่งตัวเป็นพยาบาลทั้งสองก็คุ้มกันส่งเจ้าเด็กในขึ้นเครื่องบินไป

และก่อนหน้านี้ รายงานผลสภาพอาการของเส้นหมี่ก็ถูกส่งมาในมือของไชยันต์

“เอาละ ตอนนี้แกก็ได้เห็นแล้ว น่าจะสบายใจแล้วนะ”

ไชยันต์ถือใบรายงานผลอาการที่ส่งแฟกซ์ และตอนที่เขาเดินมาทีชั้นสามห้องนี้ก็เห็นหลานชายของตัวเองรออยู่อย่างชิวๆ ใจก็อดไม่ได้ที่จะโกรธขึ้นมาอีก

ไอ้สารเลว จะต้องมีสักวันที่เขาจะต้องจัดการเขา!

แสนรักรับมา

ตะปู

สายตาของเขากวาดมองไปที่ใบรายงานผล เมื่อมองเห็นภาพผล CTสแกนที่อยู่บนนั้นแล้วก็จุดเล็กๆสีขาวหลายจุด ตาของเขาก็หรี่ลง

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้เขาก็วิ่งเข้าโรงพยาบาลบ่อย ไม่ใช่เพราะว่าถูกบาดแผลจากอาวุธปืน แต่เป็นเพราะการรักษาส่วนต่างๆของร่างกาย

ดังนั้นผลรายงานอาการพวกนี้ รวมไปถึงภาพCT เขาเลยพอดูเข้าใจบ้าง

แต่ว่าทำไมร่างของผู้หญิงคนนี้ถึงได้มีสิ่งนี้ละ?

นิ้วมือของเขาที่บีบกระดาษบางนั้นขาวซีด

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมร่างกายของเธอถึงมีสิ่งนี้?”

“เห็นบอกว่าเกิดอุบัติเหตุทางรถ กระดูกหัก หลังจากนั้นก็เลยมีพวกนี้ ครั้งนี้ไปเจแปนก็เพื่อไปเอาออก ดังนั้นแกไม่ต้องกังวล เธอไม่เป็นอะไร”

ไชยันต์พูดออกมาเรื่อยๆ

สิ้นสุดเสียง สีหน้าของเขาก็ให้เปลี่ยนทันที

เขาเหมือนถูกของสะกิดอยู่ด้านใน อยากจะปฏิเสธว่าเขาไม่ได้เป็นห่วงผู้หญิงคนนั้นเลย แต่ขณะที่เขากำลังจะอ้าปากนั้น