บทที่ 8 ชายโฉด

“คุณยังคิดว่าตัวเองมีเหตุผลหรือ？เข้ามา นำตัวเธอกลับไป”

แสนรักตวาดเสียงดังในห้องทำงานกะทันหัน

เส้นหมี่รู้สึกอึ้ง “คุณจะพาฉันไปไหน？ฉันจะบอกอะไรให้แสนรัก ตอนนี้ฉันเป็นประชาชนที่ถูกต้องตามกฎหมายของ M คุณจับตัวฉันส่งเดชอย่างนี้ เท่ากับคุณทำผิดกฎหมายนะ！”

ผู้ชายหัวเราะเยาะ“กฎหมาย？ผมก็คือกฎหมายของที่นี่”

“……”

“แสนรัก！คุณจะพาฉันไปไหน？คุณบ้าหรือเปล่า？ตอนนั้นคุณไม่อยากเห็นหน้าฉันใจจะขาด ตอนนี้จะจับกลับไป？คุณเป็นชายโฉดแล้วยังคิดจะวางมาดกับฉันอีกหรือ？อยากจะมีเมียเต็มบ้านเต็มเมืองใช่ไหม？แสนรัก คุณมันประสาทแดก รีบปล่อยฉันนะ——”

เส้นหมี่ถูกจับตัวไปถึงชั้นหนึ่งแล้ว แต่เสียงด่าทอของเธอยังคงลอยมาให้ได้ยินถึงชั้นสาม

ผู้ช่วยเคได้ยินพลันมองหน้าผากที่กำลังกระตุกของบอสใหญ่ เขาก็อยากจะวิ่งออกจากห้องนี้ทันที วิ่งหนีไปไกลเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

น่ากลัวเหลือเกิน？

คุณนายเก่าช่างกล้าหาญยิ่งนัก กล้าด่าแบบนี้ด้วย หากอยู่ที่หิรัญชากรุ๊ปต้องถูกลงโทษสถานหนักเลยนะเนี่ย

สุดท้ายเส้นหมี่ก็ถูกนำตัวไป

หลังจากเกิดความวุ่นวายโกลาหลตลอดช่วงเช้า ทันทีที่คุณหมอสวยใสถูกพาตัวไปก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง

——

ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง

คิวคิวกับน้องสาวถูกพิมแสงรับตัวกลับมา เธอทำตามดังที่เส้นหมี่บอก ไม่ได้ส่งเด็ก ๆ กลับบ้าน แต่ให้มาพักที่คอนโดของตน

“คิวคิว รินจัง ต้องไปเปิดร้านก่อน พวกผมดูทีวีรอน้าพิมแสงอยู่ในบ้านนะ เดี๋ยวน้าพิมแสงจะซื้อของอร่อยมาให้กิน”

“ค่ะน้าพิมแสง”

นักกินตัวยงอย่างรินจังหนูรินจังรีบตอบทันที

คิวคิวก็พยักหน้าให้ด้วย แต่เด็กชายคนนี้ ทันทีที่น้าพิมแสงออกไปก็รีบไปหยิบหูโทรศัพท์บ้านขึ้นมา

รินจังอุ้มตุ๊กตาแล้วเดินมาอยู่ด้านข้างพี่ชาย“พี่จะทำอะไรคะ？”

คิวคิวหยิบหูโทรศัพท์ขึ้น “พี่จะโทรหาหม่ามี๊ ดูว่าหม่ามี๊อยู่โรงพยาบาลหรือเปล่า？”

หนูรินจัง：“หา？”

หนูรินจังยังฉลาดไม่เท่าพี่ชาย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหม่ามี๊ถึงไม่อยู่ในโรงพยายาล？เพราะหม่ามี๊บอกว่าจะไปทำงานนี่？

สาวน้อยมองพี่ชายอย่างงุนงงชั่วครู่ จากนั้นก็รู้สึกเบื่อ จึงถือตุ๊กตาไปดูการ์ตูน

หลายสิบวินาทีต่อมาโรงพยาบาลก็ได้รับสาย

“สวัสดีค่ะ？”

“สวัสดีครับ ผมอยากถามว่าวันนี้คุณหมอสวยใสไปทำงานไหมครับ？”

“คุณหมอสวยใสหรือคะ ขออภัยด้วยนะคะ วันนี้คุณหมอไม่อยู่ค่ะ ถ้าคุณเป็นคนไข้ที่เคยนัดกันไว้ รบกวนนัดใหม่กับคุณหมออีกครั้งนะคะ”