บทที่ 83 ให้หม่ามี๊ไปทำงานที่บริษัทแด๊ดดี้

“อ๋า？”

ผู้ช่วยตะลึงงันทันที

ปล่อยไป？นั่นไม่ได้เป็นการปล่อยไก่หรอกเหรอ？ทำให้คุณเส้นหมี่กู้คืนทะเบียนบ้านแล้วอยู่ตระกูลหิรัญชาต่อไป？

ไม่สิ ไม่ใช่แบบนี้！

ถ้าเขาปล่อยข่าวนี้ไป ปัญหาที่จะเผชิญเป็นอย่างแรกน่าจะไม่ใช่ว่าทะเบียนบ้านของเส้นหมี่ยังอยู่ตระกูลหิรัญชาหรือไม่？แต่เป็นเธอที่จะรู้ทันที ถึงแม้เธอถูกพากลับมา แต่ที่จริงผู้ชายคนนั้นไม่ได้บอกคุณท่านมาตลอด

และพอเธอรู้ สาเหตุที่แสนรักทำแบบนี้ เธอก็เข้าใจ โดยธรรมชาติ

ในที่สุดผู้ช่วยก็เข้าใจ ทันใดนั้น เขาก็มองทนายที่ดูอบอุ่นตรงกระจกมองหลัง เผยให้เห็นสายตาที่ดูยากที่จะเชื่อเป็นอย่างมาก……

——

เส้นหมี่มารับลูกที่โรงเรียนอนุบาล

เดิมทีคิดว่าหลังจากลูกทั้งสองคนเห็นเธอแล้ว จะเหมือนลูกนกนางแอ่นที่โผลออกมาทันที แต่คิดไม่ถึงว่า หลังจากวันนี้เธอมา ลูกก็ยังไม่ออกมา เธอยังถูกครูอนุบาลเรียกไว้ด้วย

“คุณแม่อิคคิว ขอโทษนะคะ วันนี้ลูกชายคุณทะเลาะกับเพื่อนคนอื่นที่โรงเรียนเล็กน้อย เด็กคนนั้นไม่ระวังเลยทำเขาเจ็บ”

“อ๋า？”

เส้นหมี่ตกใจทันที

ไม่มั้ง วันนี้ลูกชายคนโตเพิ่งชกต่อยที่โรงเรียนอนุบาลไป ส่วนทางนี้ลูกชายคนเล็กก็เริ่มชกต่อย อย่าใจตรงกันโดยไม่ต้องพูดอะไรแบบนี้ได้ไหม？หรือว่าแม้แต่สิ่งนี้ฝาแฝดก็ยังเชื่อมโยงกัน？

เส้นหมี่รีบวิ่งเข้าไป เห็นลูกชายของตัวเอง

จริงด้วย พอเธอไปถึงห้องระดับกลาง ก็เห็นเด็กชายตัวน้อยที่ถูกครูล้อมรอบไว้ทันที น่าจะกลัวผู้ปกครองมาหาเรื่อง ครูของโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้กำลังพยายามปลอบใจเขา

“คิวคิว เธอยังเจ็บตรงไหนอีกไหม？เดี๋ยวครูทาน้ำมันดอกคำฝอยให้เธออีก”

“ไม่เป็นไรครับ ลูกผู้ชายอกสามศอก แผลแค่นี้สบายมาก！”

คิวคิวโบกมือเล็กๆที่มีไหมจากการได้รับบาดเจ็บนั้นอย่างภาคภูมิใจ

แน่นอนว่า เขาก็ไม่อยากบอกพวกเธอว่า ไหมพวกนี้ ที่จริงแล้วเขาไปช่วยพี่ชายของเขาตีคนอื่นอีกที่หนึ่งตอนเที่ยง เพื่อตบตาแล้ว เขาจึงจงใจทะเลาะกับเพื่อนทางนี้

ตอนนี้รินจังก็แผ่ตัวลงไปข้างเขา เห็นพี่พูดว่าไม่เป็นไรเธอที่ทำเรื่องแย่ไปกับพี่ชาย ก็พูดรับประกันกับครูด้วยเสียงนุ่มนิ่ม

“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ พี่ชายหนูชกต่อยทีไรไม่เคยแพ้เลย”

คิวคิว：“……”

พวกครู：“……”

ดีที่ตอนนี้เส้นหมี่เข้ามา เห็นลูกรักสองคนตรงนี้ ก็รีบเข้าไปทันที：“คิวคิว ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม？หม่ามี๊ได้ยินว่าลูกถูกคนชกต่อยมา？”