บทที่ 892 อยากได้ผู้ชายขายหน้ามากเหรอ?

เส้นหมี่ออกมาจากเดอะวิวซีแล้ว ไปหา แสงดาวตามที่อยู่ที่เธอให้มา

ผลปรากฏว่าเธอคิดไม่ถึง ในตอนที่เธอไปถึงที่นั่น พบว่าร้านเหล้านั้น อยู่ในย่านการค้าที่รุ่งเรืองที่สุด และขนาดก็ใหญ่มาก

ผู้หญิงคนนี้นี่เธอเงินเยอะไม่มีที่ใช้แล้วเหรอ?

เส้นหมี่มาถึงประตูร้านเหล้าแห่งนี้

“คุณคือคุณเส้นหมี่ใช่ไหมคะ?”

“ค่ะ”

“รอคุณมาถึงสักที รีบเข้าไปกับฉันเถอะค่ะ เจ้านายของพวกเรารอคุณมาถึงอยู่ค่ะ”

ผู้หญิงที่แต่งหน้าแต่งตัวสวยงามที่ยืนอยู่ตรงประตูร้าน หลังจากที่แน่ใจว่าเธอคือคนที่ แสงดาวรออยู่ เธอก็เข้ามาโอบแขนของเส้นหมี่อย่างเป็นกันเอง

จากนั้นก็พาเส้นหมี่เข้าไปด้วยกัน

เปิดร้านเหล้า สำหรับคุณหนูใหญ่ตระกูลหิรัญชา อันที่จริงไม่ต้องตกอกตกใจขนาดนั้น

แต่ว่าทำยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ก็ยังทำให้เส้นหมี่ตกตะลึง เธอไม่ต้องกลับไปทำงานที่บริษัทเหรอ? จู่ๆ วิ่งมาเปิดแผงใหญ่ทีนี่ เธอไม่กลัวคณาธิปด่าเธอหรือไง

เส้นหมี่มาถึงในร้านเหล้านี้

กลับพบว่าหลังจากที่เข้ามา ในนี้ใหญ่ยิ่งกว่าจนเธอพูดไม่ออก ในร้านเหล้าเสียงดังกึกก้อง เธอยังเห็นฟลอร์เต้นรำตรงกลางขนาดใหญ่มาก

ในตอนนี้ คนกลุ่มหนึ่งกำลังส่ายหัวอย่างสนุกสนานอยู่ตรงนั้น

นี่คือร้านเหล้าหรือว่าไนท์คลับกันแน่?

เส้นหมี่รับบรรยากาศแบบนี้ไม่ไหว จึงอดขมวดคิ้วไม่ได้

“เส้นหมี่ ในที่สุดเธอก็มาแล้ว? ดูสิ ร้านเหล้านี้ที่ฉันเซ้งมาเป็นยังไงบ้าง?

ขณะที่กำลังมองดูอยู่ แสงดาวในที่สุดก็มาแล้ว

เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีดำ ด้านล่างเป็นกระโปรงหนังสั้นสีดำ เผยให้เห็นขาเรียวยาวที่น่ามหัศจรรย์ หลังจากเห็นเส้นหมี่ ก็เข้ามาตบบ่าของเธอ

เส้นหมี่: “…”

มองดูการแต่งหน้าที่โอเว่อร์ของเธอ แถมยังมีกลิ่นเหล้าฟุ้งบนตัว สุดท้ายเส้นหมี่ก็แย่งบุหรี่ม้วนนั้นที่คีบอยู่ในมือเธอมา

“พี่ทำแบบนี้ทำไม? เพื่อที่จะมาอยู่ข้างกายม็อกโกเหรอ?”

“ไร้สาระ!” ผู้หญิงคนนี้ปฏิเสธในทันที “ฉันมาลงทุนธุรกิจเฉยๆ เกี่ยวอะไรกับเขา?”

“…”

เป็ดตายปากแข็ง!

เส้นหมี่ขี้เกียจจะไปเถียงกับเธอ เธอยกมือขึ้น หญิงสาวคนนั้นที่เพิ่งมาเธอเข้ามาก็เดินเข้ามาอีก

“ไปเอาเสื้อคลุมของเจ้านายพวกเธอมา”

“คะ?”

หญิงสาวถลึงตาโต เหมือนกับไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

นี่คือร้านเหล้า เป็นถึงเจ้าของร้าย สวมใส่มิดชิดแบบนี้ นับประสาอะไรกัน?

แต่ความเป็นจริงก็คือ หลังจากที่เจ้านายคนใหม่คนนี้ของเธอได้ยิน ก็ทำได้เพียงกระตุกหางตา แล้วโบกมือให้เธอไปหยิบมา

“เส้นหมี่ เธอบ่นมากกว่าแม่ฉันอีก”