บทที่ 956 ปล่อยวาง

สำหรับม็อกโกแล้ว อันที่จริงเจเคซึ่งอายุน้อยที่สุดในบรรดาทั้งสี่คน เป็นน้องชายที่เป็นแฟนคลับของเขา

ตอนนั้น พวกเขาเติบโตขึ้นมาในกรมทหาร ม็อกโกอายุแก่กว่าพวกเขาสองสามปี และเป็นผู้นำทีมของเด็กๆ คอยพาพวกเขาเหล่านี้ไปเล่น ซึ่งในจำนวนนี้ก็มีเจเค และเปรมไตร

แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เปรมไตรก็ไม่อยู่เสียแล้ว

ม็อกโกถือแก้วเหล้านี้อยู่ในมือ ในสมองก็คิดถึงเรื่องในอดีตเหล่านี้ และมองดูสิ่งที่อยู่ตรงหน้าซึ่งทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมยกเว้นคน

“ฉันอยากลาออกจากทุกตำแหน่งในกองทัพ แล้วไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ”

“อะไรนะ?”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา เจเคที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาก็เบิกดวงตาคู่นั้นกว้างขึ้นอย่างทันที!

ลาออกจากทุกตำแหน่งในกองทัพ?

แล้วไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ?

งั้นเขาอยากจะตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเทวเทพใช่หรือไม่? เขาไม่ยินยอมเป็นคนของตระกูลเทวเทพอีกต่อไปแล้ว?

เจเคถูกทำให้ตกใจมากจนพูดไม่ออกอยู่หลายวินาที

“พี่ใหญ่ พี่....จำเป็นต้องทำแบบนี้เหรอ? เป็นเพราะพี่สามเหรอ? แต่พี่ก็ไม่จำเป็นต้องไปจากบ้านตระกูลเทวเทพเพราะเหตุผลนี้ใช่ไหมล่ะ? นี่คือบ้านของพี่นะ”

พี่สามก็คือแสนรัก

แต่หลังจากที่ผู้ชายคนนี้ได้ฟังแล้ว กลับแกว่งแก้วเหล้านั้นที่ถืออยู่ : “นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา ฉันก็แค่เบื่อหน่ายกับชีวิตแบบนี้แล้ว”

เจเค : “.......”

เป็นอีกครั้งที่เขามองดูผู้ชายคนนี้ภายใต้แสงไฟเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืดอยู่ในห้องส่วนตัวนี้ โดยไม่รู้จะพูดอะไร

หลังจากที่เกิดเรื่องของตระกูลเทวเทพ อันที่จริงเขาเองก็กังวลใจมากมาโดยตลอดเกรงว่าพี่ชายทั้งสองคนนี้สุดท้ายแล้วจะกลายเป็นแก้แค้นกันเอง เปรมไตรพี่สองก็ได้เสียชีวิตไปแล้วเพราะเรื่องของตระกูลพวกเขา เขาจึงไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกระหว่างพี่น้องพวกเขา

แต่เมื่อตอนที่เขาได้ยินสิ่งที่พี่ใหญ่คนนี้พูดแล้ว ว่าเขาไม่ได้โทษพี่สามแสนรัก

ทันใดนั้น หัวใจของเขาก็เกิดความสับสนขึ้นมา

เขารู้ว่า พี่ชายที่เขาติดตามมาตั้งแต่เล็กๆ เป็นคนที่มีความชอบธรรมคิดถึงส่วนรวม และยังเป็นคนใจกว้างให้อภัยมาโดยตลอด แต่เขารู้หรือไม่ว่า ตอนที่เขาได้ยินสิ่งเหล่านี้ ช่างทำให้คนรู้สึกสงสารจับใจจริงๆ?

ในที่สุดเจเคก็ไม่พูดอะไรอีก

ลุกยืนขึ้นมา เขาเตรียมที่จะไปเรียกเหล้าเข้ามาเพิ่มอีกหน่อย

แต่จู่ ๆ ตอนที่เขาเดินไปถึงประตู กลับพบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดเดรสสีดำ หน้าตาดูสะสวยปรากฏตัวยืนอยู่ตรงนั้น

“เจเค พี่ชายของฉันล่ะ? เขาอยู่ที่นี่กับคุณใช่ไหม?”

“หา?”

เจเคอึ้งไปทันที

ขวัญเมือง?

ทำไมเธอมาหาถึงที่นี่ได้ล่ะ?

เจเคมองดูผู้หญิงคนนี้ สีหน้าเปลี่ยนไปแล้วรีบปิดประตูห้องส่วนตัวนี้ทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น

“เขาไม่อยู่ที่นี่!”

“ฉันไม่เชื่อ!” ขวัญเมืองที่รู้จักเขาไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย