บทที่ 978 กำจัดทิ้ง

ในตอนนั้นเขาก็ตื่นตระหนกแล้ว

แต่หลังจากนั้นเขาก็ไปขอกุญแจจากโรงแรมเพื่อเปิดประตู

แต่ผลลัพธ์คือ พอเปิดประตูได้ เมื่อวานเขาเฝ้าเขามาทั้งวันบวกกับเวลาหนึ่งคืนที่เขาใช้เวลาขับรถมา สิ่งที่เห็นก็ยังคงเป็นคนคนนี้ที่ยังคงนั่งนิ่งราวกับถูกตรึงไว้กับที่อยู่ตรงนั้น

เขายิ่งกระวนกระวายใจกว่าเดิม

เขาเห็นอะไรในวิดีโอกล้องวงจรปิดกันแน่?

ที่ทำให้คนที่ปกติสุขุมใจเย็นกลับกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

ตอนที่เจเคเข้ามา เขาลังเลว่าจะบอกพี่สามดีไหม?

" พี่ พี่..."

"ตอนนี้กี่โมงแล้ว?"

หลังจากได้ยินเสียงของเขาก็แปลกใจเล็กน้อย ครั้งนี้ในที่สุดเขาก็ยอมพูดแล้ว

หลังจากที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนี้มาเป็นเวลาหลายสิบชั่วโมง เหมือนกับว่าในที่สุดเขาก็ดึงตัวเองออกจากหนองน้ำ เขาถามด้วยตาที่แดงน้ำเสียงแหบแห้ง

เจเคอึ้งไปสักพัก

หลังจากได้สติก็มองดูนาฬิกาบนข้อมือทันที "จะเจ็ดโมงแล้ว ทางฝั่งเรด พาวิเลี่ยนโทรมาหาหลายครั้งแล้ว บอกว่าพี่สามตามหาพี่ พี่ พี่จะกลับไปไหม?"

"อืม"

เขาพยักหน้า

จากนั้นเจเคก็เห็นเพียงหลังจากที่เขาลุกจากเก้าอี้ เขาบีบเทปวิดีโอกล่องนั้นที่เขาไม่เคยคลายมือ ทันใดนั้นเขาก็ออกแรงยกมือโยนมันทิ้ง!

มันถูกโยนลงไปจากตึกสูงสิบกว่าชั้น!

" พี่ พี่...พี่ทำอะไรอยู่? ทำไมพี่ถึงทิ้งมันไป? นั่นมันเทปต้นฉบับอันสุดท้ายแล้วนะ เราหามันมาตั้งนาน พี่ทิ้งมันไปก็ไม่เหลืออะไรแล้ว"

เจเคร้อนใจจนกระทืบเท้า!

เขาจึงพุ่งไปที่หน้าต่าง แต่กลับพบว่าเทปนั้นตกลงไปแล้ว มันตกลงกระแทกกับพื้นที่รกร้างว่างเปล่าด้านนอกในชั่วพริบตา

เขาบ้าไปแล้วจริงๆ!

คนที่เมื่อวานเร่งตามหาของชิ้นนี้จะเป็นจะตายก็คือเขา

ตอนนี้คนที่เป็นคนโยนมันทิ้งไปก็คือเขา

เขาจะทำอะไรกันแน่?

" พี่ พี่บอกผมหน่อยได้ไหม? ว่าพี่เห็นอะไรกันแน่ในเทปวิดีโอนี้? มันเหมือนกับที่คุณหนูตระกูลโชคศักดาพูดหรือเปล่า? งั้นไม่เป็นไร พี่ไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง พวกเราจะช่วยพี่!"

เขานึกว่าคนๆนี้กำลังโกรธมากจนทิ้งกล่องเทปลงไป เป็นเพราะสิ่งที่อยู่ในเทปนั้นตรงกับที่ผู้หญิงคนนั้นพูด

จากนั้นเขาก็เริ่มปลอบเขา

ทำแม้กระทั่งยกแสนรักออกมา บอกว่าพวกเขาจะช่วยเขา

แต่ว่าม็อกโกไม่ได้สนใจเขา หลังจากที่เขาโยนกล่องทิ้งไป มันเหมือนกับเขาได้กำจัดเครื่องพันธนาการอะไรบางอย่างออก เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็หันหลังจากไป

เจเค "..."

หลังจากได้สติก็รีบตามไป

เขายังคงไม่เข้าใจเขา หลายปีที่ผ่านมานี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเขาในอารมณ์เช่นนี้ มันช่างแปลกจริงๆ