บทที่ 80 พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้น!

เย่เทียนไม่สนใจเสียงเอะอะโวยวายของหนูทองม่วง

“หนูทองม่วง ข้าจะเรียกเจ้าว่าเสี่ยวจื่อ เจ้าคิดว่าอย่างไร?” เย่เทียนถาม

“อื้ม!”

หนูทองม่วงพยักหน้าเบาๆ เป็นสัญญาณว่ามันพอใจกับชื่อนี้

“เสี่ยวจื่อ พรสวรรค์ในการล่าสมบัติของเจ้าสามารถสืบหาสายแร่หินปราณได้ไหม?”

เย่เทียนถามด้วยความคาดหวัง

“หินปราณ ข้ารู้ว่ามันอยู่ที่ไหน!” เสี่ยวจ่อรีบยกอุ้งเท้าเล็กๆขึ้นแล้วพูด

“จริงเหรอ?”

สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนไปและตื่นเต้นเล็กน้อย

เสียวจอรู้ว่ามีหินปราณอยู่ที่ไหน มันเกินความคาดหมายของเขามาก

แต่พอคิดดูดีๆ แล้ว ก็เป็นเรื่องปกติเขาไม่รู้ว่าเสี่ยวจออาศัยอยู่ในเขตแดนลับมานานเท่าใดแล้วบวกกับพรสวรรค์ในการล่าสมบัตินางย่อมรู้ที่ตั้งของสมบัติมากมายหินปราณก็จัดเป็นสมบัติ ประเภทหนึ่งการที่เกี่ยวขื่อรู้ที่อยู่มันย่อมเป็นเรื่องปกติ

“เสี่ยวจ๋อ พาข้าไปหาหินปราณ!”

เย่เทียนสั่ง

“ตามข้ามา!”

เสี่ยวจอวิ่งไปข้างหน้าและพาเย่เทียนมุ่งหน้าไปหาหินปราณ

แต่ความเร็วของเสี่ยวจอนั้นช้าเกินไปสุดท้ายเย่เทียนก็อุ้มเสี่ยวจ่อไว้ส่วนเสี่ยวจ่อก็มีหน้าที่นําทางเท่านั้นหลังจากวิ่งมาทั้งวันครึ่งเย่เทียนก็มาถึงจุดหมายภายใต้การนําทางของเสี่ยวจื่อ

แต่สถานการณ์ไม่เหมือนกับที่เขาคาดไว้

“ศพ!”

เย่เทียนเห็นศพของนักรบผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งดูจากสภาพศพแล้ว น่าจะพึ่งตายไปไม่นาน

“การรับรู้มิติ!”

คลื่นพลังมิติได้แผ่กระจายออกไปและสํารวจพื้นที่ไปข้างหน้า

ไม่นานศพของนักรบผู้เชี่ยวชาญก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเย่เทียน

“มีศพของนักรบผู้เชี่ยวชาญมากกว่าสิบศพ!”

เย่เทียนขมวดคิ้ว

จากสถานการณ์ปัจจุบันสายแร่หินปราณที่อยู่ไม่ไกลนี้น่าจะถูกค้นพบแล้วมิเช่นนั้นคงไม่มีคนตายจํานวนมากขนาดนี้

ต้องรู้ก่อนว่าเขตแดนลับนั้นใหญ่มาก โอกาสที่นักรบจะพบกันนั้นไม่มากนักและมีผู้ฝึกยุทธจำนวนมากที่ตายที่นี่ สถานการณ์เช่นนี้ต้องเป็นการต่อสู้ของกลุ่มกําลังบางกลุ่ม

เมื่อคิดว่าหินปราณถูกค้นพบแล้ว เย่เทียนก็ยิ่งร้อนใจ

หากหินปราณถูกขุดจนหมดเขาก็จะมาที่นี่โดยเปล่าประโยชน์

“ไปกันเถอะ!”

เย่เทียนค่อยๆเดินหน้าต่อไปและใช้การรับรู้มิติตรวจสอบเขาไม่กลัวสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเพราะเขาต้องคบศัตรูก่อนอย่างแน่นอนไม่มีทางที่คนเรานั้นจะพบตัวเขาก่อนเย่เทียนก้าวเดินอ ย่างช้าๆในที่สุดก็เห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง

กลุ่มคนกลุ่มนี้กําลังต่อสู้กันอย่างรุนแรง

“เป็นเขา!”