บทที่ 81 แอบขุด!

ในสายตาของเย่เทียนเขาสามารถมองเห็นพรสวรรค์ของหยุนเพิ่งได้อย่างชัดเจน

[มนุษย์: หยุนเฟิง

พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ: หลุดพ้น

พรสวรรค์คมดาบวายุ: สูงสุด

พรสวรรค์ความเร็ว: ปานกลาง]

ข่าวลือภายนอกก็คือหยุนเฟิงมีพรสวรรค์ด้านความเร็วขั้นต้น แต่ตอนนี้พรสวรรค์ด้านความเร็วของหยุนเพิ่งกลายเป็นระดับกลาง แม้ว่าระดับเริ่มต้นและระดับกลางจะห่างกันเพียงระดับเดียวแต่ ความเร็วนั้นก็แตกต่างกันมาก

พรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นสามารถเพิ่มความเร็วได้เพียง 3 เท่าแต่พรสวรรค์ความเร็วปานกลางสามารถเพิ่มได้ถึง 5 เท่า

ยกตัวอย่างเช่น หากหยุนเฟิงมีความเร็ว 5 เท่าของความเร็วเสียง พรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นจะทําให้เขามีความเร็วเหนือเสียง 15 เท่าแต่หากเป็นพรสวรรค์ด้านความเร็วปานกลาง ความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นเหนือเสียง 25 เท่าซึ่งมันส่งผลแตกต่างกันอย่างชัดเจน

ด้วยเหตุนี้ ความแตกต่างระหว่างความเร็วเหนือเสียง 15 เท่าและ 25 เท่า มันจึงเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ราวสวรรค์และโลก

“หยุนเฟิงช่างโชคดีมากจริงๆ ไม่เพียงแต่เขาจะสามารถยกระดับพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของเขาไปยังระดับหลุดพ้นได้ แต่เขายังยกระดับพรสวรรค์ด้านความเร็วจากระดับเริ่มต้นกลายเป็นระดับปานกลางอีกด้วย ด้วยพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับปานกลางนี้คนของตระกูลเฮ่อเหลียนยากที่จะเอาชนะเขาได้ที่สําคัญหยุนเฟิงยังมีพรสวรรค์คมดาบวายุระดับสูงสุดซึ่งมันเพียงพอที่จะสามารถสังหารนักรบผู้เชี่ยวชาญทั่วไปได้ในพริบตา!”เย่เทียนพึมพํากับตัวเอง

แน่นอนว่าในบรรดาคนทั้งยี่สิบคนของตระกูลเฮ่อเหลียนย่อมมีคนที่แข็งแกร่งเช่นกันยกตัวอย่างเช่นเฮ่อเหลียนป้าผู้นั้นแข็งแกร่งมากเขาครอบครองพรสวรรค์พิเศษถึง 3 ชนิดพรสวรรค์ในการสอดแนมระดับกลางพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้น และพรสวรรค์หอกดินระดับสูง

หากพูดถึงความแข็งแกร่ง แล้วเฮ่อเหลียนป้าผู้นี้ก็แข็งแกร่งมากความสามารถของเขาเป็นรองแค่อัจฉริยะด้านการต่อสู้อย่างหยุนเฟิงเท่านั้น

หลังจากเย่เทียนกวาดสายตามองเล็กน้อย เขาก็หยุดสนใจการต่อสู้ตรงหน้าเพราะตอนนี้เขายังมีเรื่องสําคัญกว่าที่ต้องทํา

ทักษะการรับรู้มิติของเขาขยายออกไปยังใต้ดินอย่างต่อเนื่อง เพื่อสํารวจสายแร่หินปราณ

ทันใดนั้น

พลังมิติของเยเทียนก็ตรวจพบสัตว์อสูรขนาดใหญ่ สัตว์อสูรตัวนี้อยู่ลึกลงไปใต้ดินห่างจากเขา 420 เมตรซึ่งมันยังคงอยู่ในระยะการตรวจสอบของพรสวรรค์ในการคัดลอก

[ประเภท: ตัวนม

พรสวรรค์ทางสายเลือด: สุดยอด

พรสวรรค์ในการป้องกัน: ปานกลาง

พรสวรรค์ในการซ่อนตัวใต้ดิน: ปานกลาง

พรสวรรค์ด้านความแข็งแกร่ง: ปานกลาง]

“สัตว์อสรตัวนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ มันมีพรสวรรค์พิเศษถึงสามชนิด หนึ่งในนั้นยังเป็นพรสวรรค์ในการซ่อนตัว หากต้องสู้กับมันในโพรงใต้ดิน แม้แต่นักรบผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่ามันก็ไม่สามารถเอาชนะมันได้”

ในที่สุดเย่เทียนก็เข้าใจแล้วว่าทําไมเฮ่อเหลียนป้าถึงไม่ได้เอาหินปราณเหล่านี้ไปในช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในเขตแดนลับถึง 10 ปี ที่แท้เขาก็ไม่สามารถเอาชนะตัวนิ่มตัวนี้ได้

“นักรบผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เฝ้าอยู่ตรงทางเข้าใต้ดิน น่าจะเป็นทางเข้าที่พวกเขาต้องการที่จะไปขุดหินปราณขึ้นมาหากเราลอบเข้าไปขุดมันจากเส้นทางนี้พวกมันจะต้องรู้ตัวอย่างแน่นอน”

ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตานั้นน่ากลัวก็จริง เย่เทียนสามารถเคลื่อนย้ายไปยังจุดที่ต้องการได้แต่ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาไม่สามารถผ่านชั้นดินหนาๆนี้ได้หากเขาลอบเดินผ่านทางเข้าไปทางจุดนี้โดยตรงเขาจะต้องถูกพบตัวอย่างแน่นอน

หากพรสวรรค์ด้านมิติของเย่เทียนอยู่ในระดับที่สูงกว่านี้ มันก็อาจจะเป็นไปได้แต่ตอนนี้เขาทําได้เพียงล้มเลิกความคิดนี้ไป

เย่เทียนพยายามคิดหาวิธี แต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทําอย่างไรดี

“เสี่ยวจือ เจ้ารู้เส้นทางอื่นที่จะไปยังสายแร่หินปราณหรือไม่?”

เย่เทียนตบกันสีม่วงของเสี่ยวจื่อและถาม

“นายท่าน ช่างอันธพาลนัก!” เสียวจอพ่นลมออกจมูกอย่างไม่พอใจ และกล่าวต่อ

“เสี่ยวจื่อรู้อีกเส้นทางหนึ่ง มันเป็นอุโมงค์ใต้ดินที่ถูกขุดโดยตัวนิ่มเพราะตัวมันนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ใต้ดินตลอดเวลาบางครั้งมันก็ออกไปล่าสัตว์อสูรตัวอื่นข้าเลยบังเอิญพบทางเข้านี้!

บังเอ็ญเหรอ?

เย่เทียนเดาว่าเสี่ยวจ่อต้องชอบหินปราณมากแน่ๆ ดังนั้นนางจึงคิดหาวิธีเพื่อที่จะได้มันมาแต่ด้วยความแข็งแกร่งของมันยังอ่อนแอกว่าตัวนิ่มมากมันจึงทําเช่นนั้นไม่ได้

“มันอยู่ที่ไหน?”

เย่เทียนถาม

เสี่ยวจื่อชี้ไปยังที่ไกลๆ หลังจากเย่เทียนรู้ทางเข้าที่แน่นอน เขาก็รีบขยับตัวออกไปทันที

ระยะทางที่เย่เทียนสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้นั้นคือ 1,000 เมตร แต่หากใช้ตรามิติวางตําแหน่งไว้เขาสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้ราว 2,000 เมตร

ระยะ 1,000 เมตร อยู่นอกระยะการตรวจสอบพลังจิตของผู้ฝึกยุเหล่านั้นแล้ว บวกกับเย่เทียนที่สามารถย้ายตําแหน่งได้อย่างรวดเร็วไม่มีทางที่ใครจะสังเกตเห็นร่องรอยของเยเทียนได้ง่ายๆ