ตอนที่ 22 ทะเลสาบมรณะ

ผนที่ของทะเลสาปมรณะมีราคา 10,000 หยวน และ 100,000 หยวน ไม่ทราบว่าท่านลูกค้าต้องการแบบไหน?

พนักงานถามอย่างจริงจัง

“มันต่างกันตรงไหน?”

เยู่เทียนถาม

“10,000 หยวนจะระบุข้อมูลภูมิประเทศและบริเวณสัตว์อสูรคร่าวๆ เท่านั้น แต่แผนที่100,000 หยวนจะละเอียดกว่ามาก มีข้อมูลอธิบายถึงสายพันธุ์และจุดอ่อนของสัตว์อสูรในทะเลสาบมรณะ” พนักงานหญิงสาวตอบ

“งั้นเอาแผนที่ 100,000 หยวน!”

เย่เทียนกล่าว

แค่ 100,000 หยวน ไม่ใช่เรื่องใหญ่สําหรับเขา การรู้จักทะเลสาปมรณะมากขึ้น ย่อมเป็นเรื่องดี มันช่วยให้เขาสามารถหลีกเลี่ยงอันตรายต่างๆได้

หลังจากจ่ายเงินไป 100,000 หยวน เย่เทียนก็ได้รับแผนที่ของทะเลสาบมรณะมา เขาซื้อยารักษาอาการบาดเจ็บอีกเล็กน้อย

ของเหลวธาตุบริสุทธิ์สามขวดที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ถือว่าดีกว่าน้ํายารักษาอาการบาดเจ็บ แต่ตอนนี้ใช้ไปแล้วหนึ่งขวด ที่เขามีอยู่ก็น่าจะเพียงพอ แต่น้ํายาที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บเล็กๆน้อยๆ เขายังจําเป็นต้องซื้อมัน เพราะหากใช้ของเหลวธาตุบริสุทธิ์ในการรักษาบาดแผลเล็กน้อย มันจะเป็นการสิ้นเปลืองมากเกินไป

หลังจากซื้อของเสร็จ เย่เทียนก็กลับบ้านและกล่าวกําชับเย่หยูก่อนจะออกจากฐานหลินไห่ไป

การเดินทางระยะทาง 10 กิโลเมตรนั้นไม่ง่ายเลย เย่เทียนต้องระมัดระวังตัวอย่างมาก ใช้เวลามากกว่าครึ่งวันกว่าจะมาถึงทะเลสาบมรณะ

ตูม!!!

ไม่ไกลนัก เสียงการต่อสู้ก็ดังขึ้น

“มีคนอยู่!”

เย่เทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ทะเลสาบมรณะเป็นสถานที่ที่อันตรายมาก และมันอยู่ไกลจากฐานหลินไห่ แม้แต่นักรบชั้นยอดก็ไม่จําเป็นต้องออกมาล่าสัตว์อสูรไกลขนาดนี้ ทําไมถึงมีนักรบมาปรากฏตัวที่นี่?

“ต้องระวังไว้ก่อน!”

เย่เทียนคิดกับตัวเอง

นักรบสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในฐานหลินไห่ แต่ในป่าภายนอกก็ใช่ว่าจะไม่มีการต่อสู้ การต่อสู้เพื่อแย่งชิงทรัพยากรเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง

เย่เทียนก้าวเดินอย่างช้าๆ โดยแทบไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา เขาค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าใกล้บริเวณทะเลสาบมรณะ

ทะเลสาบมรณะมีภูมิประเทศที่แปลกประหลาดมันถูกล้อมรอบไปด้วยภูเขา และตรงกลางเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ แต่ภูเขาโดยรอบไม่สูงมากอาจเรียกได้ว่าเป็นเนินเขาขนาดเล็ก

สําหรับเย่เทียนแล้ว ข้อดีเพียงอย่างเดียวคือบนเนินเขามีต้นไม้มากมาย และบริเวณที่มีดสลัวก็มีอยู่ไม่น้อย ดังนั้นจึงเหมาะสําหรับเขาที่จะใช้พรสวรรค์เงาทมิฬ เพื่อซ่อนตัว

ไม่นานเงาร่างของคนกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเยเทียน

เขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดและสังเกตอย่างระมัดระวัง

“เป็นเธอ!”

“จระเข้ยักษ์!”

เย่เทียนตกใจเมื่อเห็นสัตว์อสูรตัวนั้นอย่างชัดเจน

สัตว์อสูรจระเข้ยักษ์อยู่ห่างออกไป 10 เมตร เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นสัตว์อสูรระ ดับกลาง และยังมีจระเข้ยักษ์จ่าฝูงที่มีขนาดประมาณราว 20 เมตร ทันทีที่พวกมันเคลื่อนไหว แผ่นดินก็สั่นสะเทือน

เย่เทียนมั่นใจ 100% ว่าจ่าฝูงจระเข้ยักษ์ต้องเป็นสัตว์อสูรระดับสูงอย่างแน่นอน มันเทียบเท่ากับนักรบระดับสูง

คนที่กําลังต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับสูงคือชายชราคนหนึ่ง เขาสามารถต่อกรกับมันได้ อย่างสูสี ระดับการบ่มเพาะของชายชราคนนี้จะต้องอยู่ในระดับนักรบผู้เชี่ยวชาญอย่างแน่นอน

“นักรบชั้นยอด 10 คนและนักรบผู้เชี่ยวชาญ 1 คน นอกจากนี้นักรบทั้งหมดยังคอยปกป้องเย่วหลิง พวกเขาน่าจะเป็นผู้คุ้มกันของเย่วหลิง น่าแปลกที่ทีมที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาทําอะไรที่ทะเลสาบมรณะ? หรือว่าทะเลสาบมรณะจะมีสิ่งที่เย่วหลิงต้องการ? “เย่เทียนครุ่นคิด

เขายังคงซ่อนตัวสังเกตการณ์ต่อไป

ในตอนนั้นเอง ร่างๆหนึ่งก็พุ่งออกมาจากทะเลสาบมรณะ เป็นนักรบวัยกลางคนที่ ยืนอยู่บนผิวน้ําของทะเลสาบ โดยไม่มีวี่แววว่าที่จะจมลงไปอีกทั้งเสื้อผ้าของเขาก็แห้งสนิท

“พรสวรรค์ที่เกี่ยวข้องกับน้ํา?”

เย่เทียนคาดเดา

พรสวรรค์เช่นนี้สะดวกมากเมื่ออยู่ในน้ํา แต่เย่เทียนไม่สนใจที่จะคัดลอก ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคัดลอกมากที่สุดคือพรสวรรค์ของแมงกะพรุนประภาคาร

“คุณหนู ได้มันมาแล้ว รีบไปกันเถอะ!”