ตอนที่ 23 ของขวัญจากเย่วหลิง!

..เรายังไม่ตาย?”

เย่วหลิงค่อยๆฟื้นขึ้นมาจากอาการโคม่า ความคิดแรกของเธอคือความสงสัยจากสถานการณ์ก่อนหน้านี้เธอควรตายไปแล้ว

ตอนนี้ยังมีสติแสดงว่าเธอได้รับการช่วยเหลือ

“หรือว่าผู้คุ้มกันของเรารอดมาได้?” เย่วหลิงกล่าวออกมาโดยไม่รู้ตัว

แต่ทันใดนั้นเธอก็ปฏิเสธความคิดนี้

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายชั้นยอด เหล่าผู้คุ้มกันของเธอไม่น่าที่จะมีชีวิตรอดกลับมาได้

เธอเปิดตาของเธอ จะพบว่ารอบตัวเธอมีแต่ความมืดมิด แต่เพราะสัมผัสที่เฉียบคมของนักรบทําให้รู้ว่ามีคนอยู่ข้างๆเธอ

“คุณตื่นแล้ว!”

เสียงอ่อนเยาว์ดังขึ้น

แม้ว่าเย่วหลิงจะมองไม่เห็นใบหน้าของชายคนนี้ แต่จากน้าเสียงของเขา เธอก็รู้ว่าเป็นใคร”เย่เทียน คุณเป็นคนช่วยฉันไว้หรือ? ”

เธออยากจะลุกขึ้น แต่ร่างกายของเธอตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป เธอทําได้เพียงผืนดันตัวลุกขึ้นนั่งเท่านั้น

“ใช่แล้ว ผมเห็นคุณกําลังหมดสติพอดี ผมจึงพาคุณมาที่ถ้ํานี้!”

เย่เทียนกล่าว

“ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้!” เย่วหลิงกล่าวขอบคุณ

“ไม่มีอะไรต้องคิดมา เพียงแค่เรื่องบังเอิญ!” เย่เทียนยิ้มบางๆ

ในความเป็นจริง เขาเองก็เคยคิดเหมือนกันว่าจะไม่ช่วยเย่วหลิง และอาจขโมยสมบัติเงินทองจากเย่วหลิงได้ แต่หากทําเช่นนั้น มันย่อมเป็นการขัดกับความตั้งใจของเขา

นอกจากนี้ เย่วหลิงไม่ได้เลวร้ายอะไร จากที่ตอนเขาปฏิเสธที่จะเข้าร่วมหอยุทธ์และอีกฝ่ายก็ไม่มีปฏิกิริยารุนแรงใดๆ

หากเป็นโม่เน่าเป่ย เขาไม่เพียงแต่จะไม่ช่วย แต่เขาจะโยนมันลงเหวอีกด้วย

ทันใดนั้น

แสงอ่อนๆส่องออกมาจากมือของเย่วหลิง มันเป็นหินก้อนหนึ่ง แต่มันเหมือนกับหลอดไฟที่ทําให้ถที่มืดมิดสว่างขึ้น

“นี่คือ…”

เย่เทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาอุ้มเย่วหลิงเข้าไปในถ้โดยที่ไม่พบหินก้อนนี้เลย เขาควรรู้ว่าเธอมีมันอยู่

“นี่คือหินแสง มันหายากมาก แม้แต่ในฐานทัพใหญ่ก็ยังมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ครอบครองมัน”เย่วหลิงไม่ได้ปิดบังและกล่าวอธิบาย

เธอไม่กลัวว่าเย่เทียนจะโลภเพราะหินแสงก้อนเดียว ถึงแม้ของชิ้นนี้จะหายากแต่มันไม่มีค่าอะไรที่ดึงดูดความต้องการของเย่เทียนแล้วเธอก็ไม่รังเกียจที่จะมอบให้เขา

เย่วหลิงวางหินแสงลงบนหินก้อนหนึ่ง จากนั้นขวดยารักษาก็ปรากฏขึ้นบนมือของนาง

หลังจากดื่มยารักษาเข้าไปเย่วหลิง ก็ก็ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเธออย่าเงียบๆ

“จู่ๆ ก็โผล่มา!”

เย่เทียนมั่นใจว่าเย่วหลิงหยิบขวดยารักษาออกมาจากอากาศที่ว่างเปล่า ซึ่งมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย

กล่าวอีกนัยหนึ่งเย่วหลิงต้องมีอุปกรณ์เก็บของในตํานานอยู่กับตัว

นอกจากนี้ ระดับน้ายารักษาของเย่วหลิงยังสูงกว่าของเหลวธาตุบริสุทธิ์ของเขามาก

เขาให้เย่วหลิงดื่มเหลวธาตุบริสุทธิ์ไปขวดหนึ่งในขณะที่เธอหมดสติ แต่ยารักษาของเย่วหลิงกลับฟื้นฟูอาการบาดเจ็บที่ผิวหนังของเธอด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เย่วหลิงยิ้มและพูดว่า “คุณคงไม่เคยเห็นถุงเก็บของมาก่อนใช่ไหม? สิ่งนี้ถูกสร้างขึ้นจากกระเป๋ามิติของจิงโจ้มิติ และถูกหลอมโดยนักรบที่มีพรสวรรค์ด้านมิติ”

“จิงโจ้มิติคืออะไร?”