“ไปกันเถอะ”
เสี้ยวรุ่นฟางมองเลขาแวบหนึ่ง
“ไปดูด้วยกันแล้วกัน”
พูดจบทุกคนก็เดินทางไปที่โรงพยาบาลฟู่วาย
ระยะทางไม่ไกลมาก บวกกับระหว่างทางเฉาอวี่คอยเร่งคนขับ จึงขับค่อนข้างไว
ไม่นานก็ไปถึงโรงพยาบาลฟู่วาย
ในฐานะที่โรงพยาบาลฟู่วายเป็นสภาวิทยาศาสตร์ประเทศจีน พัฒนาการด้านหลอดเลือดหัวใจของที่นี่ถือว่ามีความก้าวหน้ามาก
ระหว่างที่คุยกัน ทุกคนก็ได้เดินไปที่แผนกศัลยกรรมหลอดเลือด
ตอนนี้ภายในห้องทำงานห้องใหญ่ มีคนสิบกว่าคนล้อม
ทุกคนเห็นพวกเฉาอวี่และเสี้ยวรุ่นฟางเข้ามา ต่างพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไร
“ผู้อำนวยการฉี ท่านนี้คือเฉินชาง”
ฉีหนานได้ยินว่าเฉินชางมาแล้ว ก็เหลือบมองและพูดพร้อมเสียงทุ้มต่ำ
“สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางพยักหน้า
“สวัสดีครับผู้อำนวยการฉี!”
หลังจากพูดจบ ฉีหนานก็เข้าเรื่องทันที
“ซือคง อธิบายสถานการณ์ของคนไข้ให้ศาสตราจารย์เฉินฟังหน่อยครับ”
หลังจากเฉินชางได้ยินชื่อซือคงก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
นี่มันซือคงที่แข่งกับตนในการแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจไม่ใช่หรือ
และมาจากมหาวิทยาลัยเดียวกับอาจารย์เมิ่ง
ซือคงที่ได้เจอเฉินชางอีกครั้งก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม
พูดจบ ก็ฉายบันทึกอาการของคนไข้บนจอโทรทัศน์แล้วเริ่มอธิบาย
“คนไข้เพศชาย อายุเจ็ดสิบหกปี… เป็นเนื้องอกหลอดเลือดนอกร่างกาย… ปีก่อนหลังจากที่เราปรึกษากับศัลยแพทย์เฉพาะทางชาวอเมริกัน อีกฝ่ายแนะนำให้ปิดกั้นหลอดเลือดผ่านทางสายสวนหลอดเลือด จากนั้นใส่ใยแก้วนำแสงเข้าไปทำลายเนื้องอกหลอดเลือดด้วยเลเซอร์ ตอนนั้นผลลัพธ์ชัดเจนมาก ได้ผลดีมาก แม้ว่าการเจริญเติบโตของเนื้องอกหลอดเลือดได้รับการควบคุม แต่พื้นผิวของเนื้องอกหลอดเลือดกลับบางขึ้น การไหลเวียนของเลือดแย่มาก หลังจากแผลผิวหนังบริเวณที่ถูกสอดใยแก้วนำแสงเข้าไปแตกออกก็สมานกันช้ามาก”
หลังจากซือคงอธิบายอาการ เฉินชางวิเคราะห์อย่างต่อเนื่องว่าจะจัดการอย่างไร ทว่าครู่หนึ่งหลังจากนั้น เฉินชางก็ตัดสินใจไปพบคนไข้
“ผู้อำนวยการฉีครับ ผมขอไปเยี่ยมคนไข้ครับ!”
ฉีหนานพยักหน้า พาเฉินชางไปที่ห้องคนไข้ VIP
หลังจากเข้ามา เฉินชางเห็นชายชราคนหนึ่งถือไม้เท้า ไม่ได้ใส่กางเกง ชุดคนไข้ตัวใหญ่บังส่วนล่างเอาไว้ อีกมือหนึ่งถือปากกา เขียนบนกระดานร่าง ในปากพึมพำเป็นระยะๆ
เฉินชางมองสูตรอันซับซ้อนที่อ่านไม่เข้าใจบนผนังแล้วอึ้งไปทันที
“ศาสตราจารย์จู ทำไมลุกขึ้นอีกแล้วละ พักผ่อนเถอะครับ”
ผู้อำนวยการฉีเห็นศาสตราจารย์จูลุกจากเตียงแล้วทั้งโกรธทั้งขำ
ตอนนี้เอง ศาสตราจารย์จูที่หมุนตัวกลับมาเห็นคนเยอะขนาดนี้ก็หัวเราะ
“ฮ่าๆ ผมกลัวว่าจะจากไปไวเกินไป ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้คนรุ่นหลัง…”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนอดอึ้งไม่ได้
ตอนนี้เอง เฉินชางก็ได้เห็นรูปร่างหน้าตาของศาสตราจารย์จู ดวงตาของเขาชัดเจน ไม่เหมือนสายตาของคนอายุเท่านี้ ท่าทางดูเป็นมิตรกว่าในรูป โดยเฉพาะตอนยิ้ม ทำให้ทุกคนรู้สึกดีมาก!
ทว่าเนื้องอกหลอดเลือดที่นูนขึ้นมาตรงบั้นท้าย ทำให้เหมือน… สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวอย่างไรอย่างนั้น ถึงขั้นที่สายตาของเฉินชางจับจังหวะการเต้นของซาโคมานั่นได้
ฉีหนานเห็นท่าทางของผู้อาวุโสก็อดพูดไม่ได้
“เอาเถอะครับ อาจารย์จู ไม่เป็นไรหรอกครับ”
ระหว่างที่พูด ฉีหนานก็พยุงศาสตราจารย์จูขึ้นไปนอนบนเตียง
“มาครับ เราเชิญผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งมา ให้เขาดูอาการของคุณหน่อยนะครับ”
ศาสตราจารย์จูพยักหน้าพร้อมเสียงหัวเราะฮ่าๆ
เหมือนว่ารอยยิ้มได้ประทับอยู่บนใบหน้าของศาสตราจารย์จูตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น
ซาโคมาใหญ่มาก ถึงขั้นมองเห็นรูปร่างของหลอดเลือดสีแดงสดได้
เฉินชางเห็นแล้วตื่นเต้นเล็กน้อย!
ศาสตราจารย์จูทั้งนอนราบและเดินไขว้ได้ เพราะจะมีเลือดออกได้ตลอดเวลา



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ