“ไปกันเถอะ”
เสี้ยวรุ่นฟางมองเลขาแวบหนึ่ง
“ไปดูด้วยกันแล้วกัน”
พูดจบทุกคนก็เดินทางไปที่โรงพยาบาลฟู่วาย
ระยะทางไม่ไกลมาก บวกกับระหว่างทางเฉาอวี่คอยเร่งคนขับ จึงขับค่อนข้างไว
ไม่นานก็ไปถึงโรงพยาบาลฟู่วาย
ในฐานะที่โรงพยาบาลฟู่วายเป็นสภาวิทยาศาสตร์ประเทศจีน พัฒนาการด้านหลอดเลือดหัวใจของที่นี่ถือว่ามีความก้าวหน้ามาก
ระหว่างที่คุยกัน ทุกคนก็ได้เดินไปที่แผนกศัลยกรรมหลอดเลือด
ตอนนี้ภายในห้องทำงานห้องใหญ่ มีคนสิบกว่าคนล้อม
ทุกคนเห็นพวกเฉาอวี่และเสี้ยวรุ่นฟางเข้ามา ต่างพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไร
“ผู้อำนวยการฉี ท่านนี้คือเฉินชาง”
ฉีหนานได้ยินว่าเฉินชางมาแล้ว ก็เหลือบมองและพูดพร้อมเสียงทุ้มต่ำ
“สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางพยักหน้า
“สวัสดีครับผู้อำนวยการฉี!”
หลังจากพูดจบ ฉีหนานก็เข้าเรื่องทันที
“ซือคง อธิบายสถานการณ์ของคนไข้ให้ศาสตราจารย์เฉินฟังหน่อยครับ”
หลังจากเฉินชางได้ยินชื่อซือคงก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
นี่มันซือคงที่แข่งกับตนในการแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจไม่ใช่หรือ
และมาจากมหาวิทยาลัยเดียวกับอาจารย์เมิ่ง
ซือคงที่ได้เจอเฉินชางอีกครั้งก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม
พูดจบ ก็ฉายบันทึกอาการของคนไข้บนจอโทรทัศน์แล้วเริ่มอธิบาย
“คนไข้เพศชาย อายุเจ็ดสิบหกปี… เป็นเนื้องอกหลอดเลือดนอกร่างกาย… ปีก่อนหลังจากที่เราปรึกษากับศัลยแพทย์เฉพาะทางชาวอเมริกัน อีกฝ่ายแนะนำให้ปิดกั้นหลอดเลือดผ่านทางสายสวนหลอดเลือด จากนั้นใส่ใยแก้วนำแสงเข้าไปทำลายเนื้องอกหลอดเลือดด้วยเลเซอร์ ตอนนั้นผลลัพธ์ชัดเจนมาก ได้ผลดีมาก แม้ว่าการเจริญเติบโตของเนื้องอกหลอดเลือดได้รับการควบคุม แต่พื้นผิวของเนื้องอกหลอดเลือดกลับบางขึ้น การไหลเวียนของเลือดแย่มาก หลังจากแผลผิวหนังบริเวณที่ถูกสอดใยแก้วนำแสงเข้าไปแตกออกก็สมานกันช้ามาก”
หลังจากซือคงอธิบายอาการ เฉินชางวิเคราะห์อย่างต่อเนื่องว่าจะจัดการอย่างไร ทว่าครู่หนึ่งหลังจากนั้น เฉินชางก็ตัดสินใจไปพบคนไข้
“ผู้อำนวยการฉีครับ ผมขอไปเยี่ยมคนไข้ครับ!”
ฉีหนานพยักหน้า พาเฉินชางไปที่ห้องคนไข้ VIP
หลังจากเข้ามา เฉินชางเห็นชายชราคนหนึ่งถือไม้เท้า ไม่ได้ใส่กางเกง ชุดคนไข้ตัวใหญ่บังส่วนล่างเอาไว้ อีกมือหนึ่งถือปากกา เขียนบนกระดานร่าง ในปากพึมพำเป็นระยะๆ
เฉินชางมองสูตรอันซับซ้อนที่อ่านไม่เข้าใจบนผนังแล้วอึ้งไปทันที
“ศาสตราจารย์จู ทำไมลุกขึ้นอีกแล้วละ พักผ่อนเถอะครับ”
ผู้อำนวยการฉีเห็นศาสตราจารย์จูลุกจากเตียงแล้วทั้งโกรธทั้งขำ
ตอนนี้เอง ศาสตราจารย์จูที่หมุนตัวกลับมาเห็นคนเยอะขนาดนี้ก็หัวเราะ
“ฮ่าๆ ผมกลัวว่าจะจากไปไวเกินไป ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้คนรุ่นหลัง…”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนอดอึ้งไม่ได้
ตอนนี้เอง เฉินชางก็ได้เห็นรูปร่างหน้าตาของศาสตราจารย์จู ดวงตาของเขาชัดเจน ไม่เหมือนสายตาของคนอายุเท่านี้ ท่าทางดูเป็นมิตรกว่าในรูป โดยเฉพาะตอนยิ้ม ทำให้ทุกคนรู้สึกดีมาก!
ทว่าเนื้องอกหลอดเลือดที่นูนขึ้นมาตรงบั้นท้าย ทำให้เหมือน… สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวอย่างไรอย่างนั้น ถึงขั้นที่สายตาของเฉินชางจับจังหวะการเต้นของซาโคมานั่นได้
ฉีหนานเห็นท่าทางของผู้อาวุโสก็อดพูดไม่ได้
“เอาเถอะครับ อาจารย์จู ไม่เป็นไรหรอกครับ”
ระหว่างที่พูด ฉีหนานก็พยุงศาสตราจารย์จูขึ้นไปนอนบนเตียง
“มาครับ เราเชิญผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งมา ให้เขาดูอาการของคุณหน่อยนะครับ”
ศาสตราจารย์จูพยักหน้าพร้อมเสียงหัวเราะฮ่าๆ
เหมือนว่ารอยยิ้มได้ประทับอยู่บนใบหน้าของศาสตราจารย์จูตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น
ซาโคมาใหญ่มาก ถึงขั้นมองเห็นรูปร่างของหลอดเลือดสีแดงสดได้
เฉินชางเห็นแล้วตื่นเต้นเล็กน้อย!
ศาสตราจารย์จูทั้งนอนราบและเดินไขว้ได้ เพราะจะมีเลือดออกได้ตลอดเวลา
หลังจากกินข้าวเสร็จ โทรศัพท์ของเฉาอวี่ดังขึ้น
หลังจากวางสาย เฉาอวี่พูดกับเฉินชางว่า
“ศาสตราจารย์จูอยากพบคุณเป็นการส่วนตัว”
เฉินชางอึ้ง
“ผมเหรอครับ”
หลังจากไปถึงห้องคนไข้ ศาสตราจารย์จูก็ยังยืนอยู่เหมือนครั้งแรกที่เฉินชางเจอเขา
หลังจากทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ก็ได้คุยกันเรื่อยเปื่อย
ศาสตราจารย์จูดูใจลอยเล็กน้อย จู่ๆ ก็พูดว่า
“ศาสตราจารย์เฉิน… ผมอยากอยู่ต่ออีกหนึ่งปีครับ”
เฉินชางอึ้ง
“หนึ่งปีเหรอครับ”
ศาสตราจารย์จูพยักหน้าอย่างจริงจัง
“ผม… ยังไม่พร้อมที่จะตาย”
ตอนที่พูดคำว่าตาย ศาสตราจารย์จูพูดอย่างใจเย็นมาก
สิ่งที่เหมือนกับคนส่วนใหญ่คือ เมื่อเผชิญกับความตาย ทุกคนต่างยังไม่ได้เตรียมความพร้อม
ศาสตราจารย์จูพูดต่อว่า
“ผมยังมีบางอย่างที่ยังไม่ได้มอบให้กับประเทศชาติ การวิจัยสุดท้ายกำลังจะรู้ผลลัพธ์แล้ว”
ศาสตราจารย์จูเสียใจเล็กน้อย
“ให้เวลาผมอีกหนึ่งปี ผมจะต้องได้ผลลัพธ์ของการวิจัยอย่างแน่นอน! ผม… ยังไม่อยากจากไปง่ายๆ แบบนี้!”
ศาสตราจารย์จูพูดไปพูดมาเสียงก็ทุ้มต่ำลง
ชายชราที่ไม่ว่าเจอใครก็มีแต่รอยยิ้ม ชั่วขณะนี้กลับน้ำตาคลอ
สิ่งเดียวที่เขาอาลัยอาวรณ์กลับเป็นการ… มอบผลลัพธ์การทดลองสุดท้ายให้กับประเทศชาติ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ