เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1463

จี้หรูอวิ่นมองเฉินซางที่สวมสูทยืนตัวตรงอยู่ตรงนั้น หล่อเหลาสง่างาม เฉินซางยังไม่ทันมีปฏิกิริยา แต่จี้หรูอวิ่นมีความสุขอย่างยิ่ง!

“เหล่าฉิน ไปเอารองเท้าหนังในรถมา!”

ฉินเสี้ยวยวนพยักหน้าพลางหัวเราะฮ่าๆ ลุกขึ้นเดินออกไป

ยิ่งใกล้วันแต่งงานเท่าไร ความสัมพันธ์ของสองครอบครัวก็ยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้น เจ้าของร้านก็คือดีไซเนอร์ เขายืนอยู่ด้านข้างกับพนักงานอีกสองคน เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ลูกเขยคนนี้ที่พี่หามาไม่เลวเลยจริงๆ! ทั้งมีความสามารถทั้งหน้าตาดี ทำเอาผมอยากจะเชิญมาเป็นนายแบบภาพนิ่งสักหน่อยเลย”

เจ้าของร้านรู้จักกับจี้หรูอวิ่น สูทตัวที่แพงที่สุดของเหล่าฉินหรือก็คือสูทตัวนั้นที่ฉินเยว่ขโมยไปให้เฉินซางใส่ก็ตัดจากร้านนี้เหมือนกัน

“ฮ่าๆ งั้นเหรอ ฉันก็ว่าอย่างนั้น!”
จี้หรูอวิ่นจัดปกเสื้อให้เฉินซาง จากนั้นก็ดึงเสื้อผ้าให้เรียบตึงพลางเอ่ยว่า
“ชีวิตนี้ฉันไม่มีลูกชาย ลูกเขยคนนี้ก็ถือเป็นลูกชายครึ่งตัว ดูเหมือนฉันจะมีโชคไม่เลวเลย ได้เจ้าหนุ่มอย่างเสี่ยวซางมา”

“ทำไมฉันรู้สึกว่ายังขาดอะไรไปกันนะ…ใช่แล้ว! เอาไทมาให้ฉันสักเส้นสิ”

ตอนที่จี้หรูอวิ่นจัดแจงเสื้อผ้าให้เฉินซาง เธอจริงจังและละเอียดมาก อยากจะรีดรอยยับทั้งหมดบนชุดให้เรียบ บรรจงผูกเนคไทให้อย่างละเอียดลออ ในเวลานี้ ฉินเสี้ยวยวนก็หิ้วรองเท้าหนังเข้ามาพอดี ยี่ห้อปราดา แพงมาก! เหล่าฉินเลือกมาด้วยตัวเอง

“มา! ฉันเลือกรองเท้าหนังให้นายเองเลยนะ ลองดูสิว่าเป็นอย่างไร”

เฉินซางยิ้มให้
“ขอบคุณครับ”ฉินเสี้ยวยวนอดพูดไม่ได้
“เอาเถอะ นายนี่นะ เลิกสุภาพกับฉันได้แล้ว! ตั้งแต่วินาทีที่ยัยหนูคนนั้นขโมยสูทตัวนั้นที่ขนาดฉันยังหักใจเอามาใส่ไม่ลงไปให้นาย ฉันก็รู้แล้วว่าทรัพย์สินบนตัวฉันคงจะเปลี่ยนมือในอีกไม่ช้าก็เร็ว! ลองสวมดูสิ”

เฉินซางหัวเราะอย่างกระอักกระอวน

พอเปลี่ยนรองเท้าเสร็จเขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างสูงชะลูด สวมสูทดำ ลายทางที่พรางซ่อนอยู่ทำให้ภาพรวมดูทันสมัยขึ้นหลายส่วน! สีดำที่เนี๊ยบขรึมเข้าคู่กับรองเท้าหนังสีดำ ชวนให้จี้หรูอวิ่นยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ ทางเหล่าฉินก็มีความสุขมากเช่นกัน

หลังจากลองสูทรวดเดียวสองสามชุดในช่วงเช้า กินอาหารแบบง่ายๆ ตอนกลางวัน ญาติผู้พี่อย่างเฉินเจอก็มารับเฉินซางกลับจิ้นหยาง

เฉินซางได้ยินก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า
“ขนาดนี้เลยเหรอ?”เฉินเจอพยักหน้ารับแล้วยิ้มให้
“ก็ใช่น่ะสิ เท่าที่ฉันรู้มาในวันนั้นมีงานแต่งตั้งสิบกว่างาน”

เฉินซางได้ยินก็ถามด้วยความสงสัย
“เศรษฐีใหญ่จิ้นหยาง ดารา ใครเหรอครับ”

พอได้ยินญาติผู้พี่เล่าเรื่องพวกนี้ ทำให้รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก จู่ๆ เฉินเจอก็ถามว่า
“ใครจะมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้นายกัน เพื่อนสมัยเด็กในหมู่บ้านเหรอ”เฉินซางได้ฟังก็เอ่ยยิ้มๆ
“อืม ก็พวกเขากับพวกเพื่อนมหาลัย มากันหมดเลย”

เฉินเจออดถามไม่ได้
“จริงสิ นายจะไม่เช่ารถสู่ขอดีๆ สักหน่อยจริงๆ นะเหรอ”

โรงแรมถูกจองไว้แล้ว พรุ่งนี้จี้หรูอวิ่นจะมาจัดเตรียม แต่จากจิ้นหยางถึงหมู่บ้านหนานซานก็ห่างกันประมาณหนึ่งชั่วโมง จำเป็นต้องมีขบวนรถรับตัวเจ้าสาวเพื่อพากลับมา รถของเฉินเจอคือเมอร์เซเดส-เบนซ์คลาสสิก นี่คือรถที่เฉินเจี้ยนซานมีไว้ประดับบารมี แต่ว่า…ถึงอย่างไรก็ค่อนข้างเก่าแล้ว

เฉินซางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ไม่จำเป็นต้องใช้รถหรูขนาดนั้นหรอก แค่เอารถของญาติมิตรไปรับกลับมาก็พอแล้ว ให้ในหมู่บ้านเราได้ครึกครื้นกันหน่อยก็โอเคแล้ว พี่ไม่จำเป็นต้องจ้างรถหรูๆ มากมายแบบนั้นเลย ผมก็แค่หมอคนหนึ่ง ต้องถ่อมตัวหน่อย”เฉินเจอยิ้ม
“โอเค ก็เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ แล้วล่ะ ใช้รถ BMW ของเพื่อนฉันนำขบวน แล้วตามด้วยรถออดี้สารพัดสี”เฉินซางพยักหน้ารับ
“พี่พึ่งพาได้มากเลย! รอเสร็จงานแล้วผมจะตอบแทนพี่อย่างดี”

ใช่ว่าเฉินซางจะขาดเงิน อีกทั้งใช่ว่าจะจ่ายเงินไม่ไหว เพียงแต่หลายปีมานี้ก็นับว่าได้พบเห็นโลกมาไม่น้อยเช่นกัน อีกทั้งตัวเขาก็ไม่ใช่คนค้าขาย ไม่จำเป็นต้องประโคมโอ้อวด ความสะดวกสบายสำคัญที่สุด

หลังจากกลับมาถึง ในที่สุดเฉินซางก็ได้เจอฉินเยว่แล้ว พอเห็นสาวน้อยคนนี้สวมหมวกยืนอยู่ตรงนั้น เฉินซางอด ยิ้มอย่างปวดใจไม่ได้
“พ่อฉันบอกทุกวันว่าเธอทำงานยุ่งตรากตรำ ฉันก็นึกว่าเธอจะตากแดดจนดำไปแล้ว แต่กลับขาวขึ้นซะได้”ฉินเยว่กลอกตาใส่
“นายมันไร้จิตสำนึก ฉันยุ่งง่วนวิ่งวุ่นทั้งนอกใน พอเจอหน้ากัน นายพูดแบบนี้งั้นเหรอ ฮึ ตอนนี้ฉันนึกเสียใจ ไม่แต่งแล้ว!”เฉินซางหัวเราะฮ่าๆ
“จูบกัน ฉันจะบอกเธอไว้นะ ตอนนี้งานแต่งของพวกเราได้รับการรับรองจากเบื้องบนแล้ว อย่างไรเธอก็ต้องแต่ง ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว”พอฉินเยว่ได้ฟังก็โมโหขึ้นมาทันที เบะปากเอ่ยว่า
“ฉันค้นพบแล้วว่าฉันดีเกินไปสำหรับนาย! ฉันคอยเอาใจใส่ประคบประหงมนาย คอยดูแลนาย ตอนนี้นายกลับไม่ถนอมฉันเลยสักนิด เจ้าหมา นายเปลี่ยนไป!”

พอเฉินซางเห็นฉินเยว่ทำตัวน่ารักแบบนี้ก็อดอิ้มไม่ได้ เขาบีบแก้มเนียนใสของเธอ พูดกันตามตรง ผิวพรรณของฉินเยว่ดีจริงๆ

“ฮ่าๆๆ…ฉันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก วันนี้ฉันกลับมาแล้ว เอาบางอย่างที่เธอคิดติดอยู่ในใจตลอดกลับมาให้เธอด้วย รอจนถึงตอนแต่งงานฉันจะให้เธอ”

ฉินเยว่กลอกตาใส่
“ฉันอยากได้พระอาทิตย์ อยากได้พระจันทร์ อยากได้ดวงดาว นายจะให้ฉันได้เหรอ”

“ขี้โม้!”