ฉินเยว่นอนอยู่บนโซฟา มองเพดาน
“ไอ้หยา ที่รัก รอพวกเรารวยแล้วจะต้องซื้อให้ได้เลยนะ คุณดูไฟที่เราเลือก วอลล์เปเปอร์ที่เราติดด้วยกัน ม่านหน้าต่างสีที่ฉันชอบ…”
ฉินเยว่นอนสวยอยู่ตรงนั้น ทอดถอนใจบอก
“ไม่ได้แล้ว! ฉันต้องไปปรึกษากับพ่อฉันดู!”
ตอนที่ฉินเยว่วางแผนจะปอกลอกพ่ออยู่นั้น เฉินซางก็ส่งโฉนดอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในมือให้โดยตรง
“ผมให้ของขวัญคุณ!”
ฉินเยว่งุนงง รับหนังสือในมือของเฉินซางมาส่งๆ หลังเห็นปกสีแดง เธอก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น! เธอเบิกตาโต มองเฉินซางอย่างระมัดระวัง พลางถาม
“ที่รัก…นี่…นี่มัน…”
มองโฉนด ฉินเยว่ตื่นเต้นขึ้นมา! เฉินซางยิ้มบอก
“เป็นไง ผมบอกว่าจะให้ของขวัญคุณ คุณชอบไหม”
ฉินเยว่โผเข้าอ้อมกอดของเฉินซาง แล้วกอดคอเขาไว้
“ชอบ! ชอบมากเลย! ที่รัก ฉันดีใจจัง ฉันจะคลอดลูกลิงให้คุณ…”
เฉินซางหน้าเปลี่ยนสี
“ไปๆ ข้างล่างมีร้านเนื้อแกะอยู่ กินข้าวก่อน…”
วันถัดมา เฉินซางกลับมาถึงแผนกฉุกเฉินที่หกที่ห่างมานาน ไม่ได้มาเกือบหนึ่งเดือน หลังเข้ามา เฉินซางก็มีความรู้สึกแปลกประหลาดอันคุ้นเคย!
ตอนนี้เป็นเวลาราวเจ็ดโมงเช้า ยังไม่เลิกกะกลางคืนของโรงพยาบาล ช่วงยุ่งที่สุดตอนเช้าก็ยังมาไม่ถึง ทุกคนทยอยกันเริ่มทำงานในวันนี้ พยาบาลกำลังง่วนอยู่กับการจ่ายยาตามลำดับ แพทย์ที่อยู่เวรก็จัดการคำสั่งแพทย์เมื่อคืนหนึ่งรอบ หยางเจี่ยกำลังเก็บเลือดของคนไข้ใหม่ที่เข้าโรงพยาบาล หลังเห็นเฉินซาง หยางเจี่ยก็ตกตะลึงทันที!
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณกลับมาแล้ว!”
ศาสตราจารย์เฉินกลายเป็นคำเรียกเฉพาะแผนกฉุกเฉินที่หกไปแล้ว ได้ยินหยางเจี่ยพูดแบบนี้ ห้องทำงานพลันปั่นป่วนขึ้นมาทันที บ้างไม่เขียนประวัติคนไข้แล้ว แต่รีบเดินออกมาดูเฉินซางทันที
“ศาสตราจารย์เฉินกลับมาแล้ว!”
“ควรจะเรียกว่าเฉินเทียนเลอมากกว่า! ดำมีสไตล์มาก!”
เหล่าหมาก็วิ่งจี๋ออกมา
“ซางเอ๋อร์ ฮ่าๆ ฉันก็ดำแล้ว จากนี้เรียกฉันว่าหมาเทียนเลอ!”
พยาบาลน้อยที่อยู่ด้านข้างหัวเราะคิกคักบอก
“หัวหน้าหมา คุณอ้วนดำ เรียกว่าเทียนเลอไม่ได้! ค่าความหน้าตาดีไม่พอ!”
ทุกคนหัวเราะขึ้นมาทันที จำต้องพูดว่าการกลับมาของเฉินซางทำให้แผนกฉุกเฉินที่หกยินดีต้อนรับมาก ถึงขั้นว่ายังจัดพิธีต้อนรับแบบฉบับแผนกฉุกเฉินโดยเฉพาะ!
“ศาสตราจารย์ เปลี่ยนยา!”
“ศาสตราจารย์เฉิน ไปเร็ว มีคนบาดเจ็บสองคน ต้องเย็บเล็กน้อย!”
“ศาสตราจารย์เฉิน รีบมาเร็ว!”
พิธีต้อนรับของแผนกฉุกเฉินก็เป็นแบบนี้ เปลี่ยนยา ผ่าตัด วินิจฉัย… ซ้ำซากจำเจและไร้รสชาติ แต่เฉินซางกลับทำอย่างมีความสุขมาก
ทว่าตอนราวเจ็ดโมงครึ่ง สาย 120 ดังขึ้นมา หยางเจี่ยรีบตะโกน
“ศาสตราจารย์เฉิน อีกสิบนาทีทางสถานีตำรวจจะส่งคนไข้กินยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตายมาครับ!”
หลังเฉินซางได้ยินก็ตอบโอเคหนึ่งคำ แล้วมือถือฝั่งตัวเองก็ดังขึ้นมา
“ศาสตราจารย์ ผมเจียวหลิงครับ”
เฉินซางพยักหน้า
“ครับ ทำให้เท่าที่ทำได้เถอะ”
บอกตามตรง ติดพิษยาฆ่าแมลงจะว่าหนักก็หนักจะว่าเบาก็เบา การช่วยไม่มีเทคนิคอะไร ก็มีแค่วิธีพวกนั้น เจียวหลิงพยักหน้า
“ครับ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้!”
พูดจบก็วางสาย ทางฝั่งเฉินซางก็เริ่มเตรียมตัวขึ้นมาอย่างจริงจัง เฉินซางจำต้องระมัดระวังและจริงจังกับคนไข้รายนี้ โหดร้ายกับตัวเองขนาดนี้ คงเป็นพวกนอกกฎหมายสินะ เกี่ยวข้องกับขายยา ซื้อยา ขนยา ล้วนเป็นโทษหนักถึงขั้นว่ามีโทษประหาร อีกทั้งเฉินซางยังเกลียดคนแบบนี้มาก มีคนตาย ครอบครัวแตกแยกกับเรื่องพวกนี้ไปตั้งเท่าไร
ราวสิบนาทีให้หลัง รถกู้ภัยก็จอดอยู่หน้าประตู ชายคนหนึ่งถูกคนหลายคนเข็นลงมา จากนั้นก็เป็นรถตำรวจสองคัน เจียวหลิงรีบวิ่งตามมาติดๆ เรื่องค่อนข้างเร่งด่วนและก็ร้ายแรง หัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์จึงรีบร้อนตามมาเปิดไฟเขียวผ่านทาง รองผู้อำนวยการก็วิ่งมาด้วย
คนไข้เป็นชายอายุสามสิบต้นๆ หัวล้าน สวมเสื้อยืดแขนสั้นกางเกงขาสั้นสีดำตลอดทั้งตัว แต่ชายคนนั้นในเวลานี้กำลังชักไม่หยุด! ทั้งยังหายใจแรงมาก! เฉินซางรีบขึ้นหน้ามา
“ส่งไปที่ห้องฉุกเฉิน!”
เมื่อเห็นอาการชักกระตุก เฉินซางวินิจฉัยเบื้องต้นได้ว่าเป็นผู้ป่วยที่ติดพิษในระดับรุนแรง แต่สำหรับผู้ป่วยที่มีอาการติดพิษเฉียบพลันแบบนี้ ความจริงแต่ไหนแต่ไรการรักษาสำคัญกว่าการวินิจฉัย ทั้งยังต้องเริ่มก่อน
โชคดีที่การวินิจฉัยว่าติดพิษออร์กาโนฟอสเฟต [1] ค่อนข้างทำได้รวดเร็ว หาตัวอย่างได้จากอาเจียนและของเหลวในทางเดินอาหาร
“ตรวจดูของเหลวในร่างกาย! สารสลายตัวของออร์กาโนฟอสเฟตในปัสสาวะของคนไข้ ประเมินการทำงานของโคลีนเอสเตอเรสในเลือด!”
นี่คือค่าหลัก จึงตรวจสอบรวดเร็วมาก แต่การกู้ชีพจำต้องทำไปพร้อมกับการตรวจสอบ จะรอนานเกินไปไม่ได้
“เตรียมล้างท้อง!”
เฉินซางมีประสบการณ์กับการดื่มยาฆ่าแมลงชนิดนี้มาก อย่างไรเสียอยู่แผนกฉุกเฉินมานานขนาดนี้ จัดการกับคนไข้ติดยาพิษมาไม่น้อย แถมคนไข้เหล่านี้ไม่รู้ทำไมถึงชื่นชอบในยาฆ่าแมลงเป็นพิเศษ
ในระบบฉุกเฉิน การติดพิษเป็นหนึ่งในภาคที่ใหญ่ที่สุด ไม่ด้อยไปกว่าการบาดเจ็บภายนอก ดังนั้นแพทย์ฉุกเฉินมากมายจึงมีความรู้ในการช่วยเหลือคนไข้ที่ติดพิษอันเก่งกาจ เฉินซางดมกลิ่นเล็กน้อย หลังตรวจสอบหนึ่งรอบก็รู้ได้ คนไข้ติดพิษออร์กาโนฟอสเฟต! แถมดื่มไปไม่น้อย! อยากตายเต็มที่! จะช่วยอย่างไรดี
[1] ออร์กาโนฟอสเฟต (Organophosphate) กลุ่มของสารอินทรีย์จำพวกฟอสฟอรัส นิยมนำไปใช้เป็นส่วนผสมในยากำจัดแมลงและศัตรูพืช

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ