ตอนที่ 1016-2 คัน (2)
การเว้นวรรคของจ้าวอิ๋งเก้อมีเอกลักษณ์อย่างมาก คล้ายกับยั่วเย้าใจผู้ฟังไปจนถึงจุดที่ไม่อาจควบคุมได้ ก่อนจะผละออกฉับพลัน
จงโจว
ห้องถ่ายทอดสด
ผู้บรรยายทั้งสองคนถึงกับตกลึงงัน!
เป็นความรู้สึกที่ชวนให้หลุดเข้าไปในจินตนาการลึกซึ้ง
เสียงร้องแบบนี้ผิดกติกาไปหน่อยไหม!
ผู้ชมจากจงโจวก็ตกตะลึงเช่นกัน เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเคยได้ยินเพลงสไตล์นี้!
ทุกคนแทบลืมไปสนิทเลยว่านี่คือการแข่งขัน
ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยสัมผัสกำลังหมักบ่มในบทเพลงนี้
ทำไมถึงมีคนที่แต่งเพลงแบบนี้ออกมาได้นะ?
และทำไมถึงมีคนที่รับมือกับเพลงแบบนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบถึงขนาดนี้?
ในตอนนั้นเอง
ห้องถ่ายทอดสดของจงโจวเงียบสนิทเป็นครั้งแรก
เงียบตั้งแต่ผู้บรรยายไปจนถึงผู้ชมล้วนเงียบกริบ
…
ขณะที่จงโจวยังคงเงียบงัน ห้องถ่ายทอดสดของทวีปอื่นๆ กลับปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง คอมเมนต์กระหน่ำเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน ราวกับสะท้อนความวุ่นวายใจที่เกิดขึ้นในเวทีการแข่งขัน!
“เพลงยั่วยวนเกินไปแล้ว!”
“เสียงแบบนี้ควรมีเซ็นเซอร์นะ!”
“ฉันจะแจ้ง!”
“ฟังจบก่อน ค่อยแจ้งก็ได้!”
“แววตาเธอนี่มันยั่วเกินไปแล้ว!!”
“ถ้าอยู่ในยุคโบราณ คนแบบนี้ต้องเป็นนางปีศาจล่มเมืองแน่ๆ !”
“ทำไมเพลงถึงได้เซ็กซี่ขนาดนี้!?”
“ใครจะทนไหววะ!?”
“ทั้งๆ ที่เสียงเธอฟังดูเย็นชา แต่ทำไมมันกลับทำให้รู้สึกสั่นไปทั้งตัวแบบนี้!?”
เพลงนี้เกินต้านจริงๆ !
ทั้งมาเถอะมาสนุกกัน
ทั้งจะบ้าบิ่นแค่ไหนก็ช่าง
จ้าวอิ๋งเก้อเหมือนกำลังร่ายมนตร์สะกดเวทีนี้เอาไว้!
การพลิกเสียงที่ชวนให้หลงใหล เสียงที่ทำให้ใจสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้
ทุกการเคลื่อนไหว ทุกสายตา และทุกคำร้องของเธอ ล้วนถ่ายทอดความเย้ายวนอันตราตรึงออกมาได้ลึกถึงขั้วหัวใจ แต่กลับเป็นความเซ็กซี่ที่ไม่หยาบโลน ความงามที่ไม่ฉูดฉาดไร้รสนิยม เย้ายวนอย่างสง่างาม งดงามอย่างมีชั้นเชิง!
…
แม้แต่โค้ชระดับสูงจากทีมโค้ชหลักของแต่ละทวีป
ต่างก็งงกันไปหมด!
“มาสนุกกัน?”
“จะบ้าบิ่นแค่ไหนก็ช่าง?”
“จะเร่ร่อนก็ได้?”
สไตล์ของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์เปลี่ยนไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย!
ทันใดนั้น
หนึ่งในโค้ชระดับพ่อเพลงเอ่ยขึ้นอย่างร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก
“นี่มันเป็นสไตล์การร้องของราชินีเพลงเว่ยโจวจินหมี่น่าชัด ๆ แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครแต่งเพลงแบบนี้ให้เธอเลยนะ”
“ไม่ใช่หรอก”
โค้ชซึ่งอยู่ด้านข้างส่ายหน้า “ถ้าเป็นสไตล์นี้ จินหมี่น่าจะดูแรงเกินงามไปหน่อย จ้าวอิ๋งเก้อควบคุมอารมณ์ไว้ได้กำลังพอดี”
“เธอดูสง่ากว่า”
“ไม่มีท่าทียั่วยวนหรือเสแสร้งเกินงาม แต่เพียงแค่ยิ้มหรือขยับสายตาเพียงน้อยนิด ก็สามารถสะกดใจผู้คนได้”
มีคนถามขึ้นว่า
“เพลงนี้เซี่ยนอวี๋เป็นคนแต่งเหรอ?”
“เหนือความคาดหมายมาก ไอเดียล้ำสุดๆ ”
“มันคือเพลงเย้ายวน แต่กลับไม่ดูหยาบโลน”
“พวกคุณดูเหมือนจะมองข้ามประเด็นไปนะ ความสามารถในการร้องของจ้าวอิ๋งเก้อออกจะสูงเกินไปหน่อยไหม?”
“เหมือนว่าเราโดนหลอกแล้วล่ะ”
“ทีมฉินโจวไม่ได้มีแค่เจียงขุยที่เป็นภัยคุกคาม!”
โค้ชหลักของแต่ละทวีปล้วนเป็นพ่อเพลงระดับสูงของวงการ สายตาเฉียบแหลมของพวกเขาสามารถมองออกทันทีว่าจ้าวอิ๋งเก้อนั้นไม่ธรรมดา!
…
ระดับสูงสุดของความยั่วเย้า
แท้จริงแล้วคือการยั่วเย้าแต่ไม่หยาบโลน
ทั้งที่เป็นเพลงที่เนื้อเพลงเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา แต่ผู้ร้องกลับนำเสนอด้วยอารมณ์เย็นชาและคลุมเครือ
เสียงแผ่วเบาราวกับหมอกบางปกคลุมทั้งเวที
ยั่วยวนแบบแผ่วเบา
ซาบซ่านแบบแผ่วเบา
เบาจนผู้ชมแทบไม่รู้ว่าเพลงจบตั้งแต่เมื่อไร
ทุกคนรู้สึกประหนึ่งถูกดึงเข้าสู่บรรยากาศที่เพลงสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์
เมื่อจ้าวอิ๋งเก้อร้องจบ
เสียงปรบมือเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน
กรรมการบางคนที่จับมองเธอตั้งแต่เริ่ม เพิ่งสบตากันเป็นครั้งแรก
“ขอให้กรรมการเริ่มให้คะแนนครับ”
พิธีกรพูดด้วยน้ำเสียงแปลกไปเล็กน้อย ขณะหันไปมองจ้าวอิ๋งเก้อ
จนถึงตอนนี้ นี่คือเพลงที่สัมผัสความรู้สึกได้มากที่สุดบนเวทีบลูสตาร์!มันไม่ใช่เพลงแนวพลัง
ไม่ใช่เพลงระเบิดอารมณ์
แต่นี่คือความ ‘คัน’
กรรมการก้มหน้าลงอีกครั้ง คล้าบกับกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่า จะให้คะแนนเพลงนี้อย่างไรดี
…
ฉินโจว
พรึบๆๆ !
คะแนนของกรรมการแต่ละคนปรากฏขึ้นบนจอ
ทันทีที่เห็นคะแนนจากกรรมการคนแรก เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากผู้ชมในสนามแข่งขัน!
83?
กรรมการคนแรกให้แค่ 83 คะแนน!?
ชั่ววินาทีนั้น
หัวใจของผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของฉินโจวถึงหล่นไปถึงตาตุ่ม
รู้สึกเหมือนความหวังถูกสั่นคลอนทันที
แต่แล้วทันใดนั้น
เสียงเฮลั่นก็ดังกระหึ่มไปทั่วสนาม!
91!
96!
93!
95!
90!
97!
นอกจากกรรมการคนแรกแล้ว กรรมการที่เหลือทุกคนล้วนให้คะแนนเกิน 90 ทั้งหมด!
กรรมการคนสุดท้าย ถึงกับให้ คะแนนสูงสุดนับจนถึงตอนนี้ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันเดี่ยวในหมวดเพลงพ็อป
97 คะแนน!
ซึ่งเป็นคะแนนสูงสุดในกลุ่มเพลงป๊อปจนถึงตอนนี้!
การแข่งขันนี้ใช้ระบบตัดคะแนนสูงสุดและต่ำสุด แล้วคำนวณค่าเฉลี่ยจากคะแนนที่เหลือ
ถึงจะตัดคะแนนสูงสุดและต่ำสุดของจ้าวอิ๋งเก้อออกไป คะแนนเฉลี่ยที่เหลือก็ยังสูงลิ่ว!
“อ๊ากกก!”
“ผ่านรอบแล้ว!”
“รอบนี้ชนะชัวร์!”
“จ้าวอิ๋งเก้อโคตรเจ๋ง!”
“ฮ่าๆๆๆ ฉันว่าแล้วเชียว!”
“ร้องได้สุดขนาดนี้ จะให้คะแนนต่ำได้ยังไงล่ะ!”
“ยอมแล้ว!”
“จ้าวอิ๋งเก้อ ลุยต่อเลย!”
ผู้ชมจากฉินโจวนับไม่ถ้วน พากันระเบิดเสียงเฮออกมาพร้อมกัน!
แม้ว่านี่จะเป็นเพียงรอบแรกของการแข่งขัน แต่ตลอดสองวันที่ผ่านมาทุกคนต่างรู้สึกอัดอั้นกับผลการแข่งขันอย่างมาก และเมื่อได้เห็นผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจวระเบิดพลังขึ้นมาในวันนี้ ความตื่นเต้นในใจก็พลุ่งพล่านจนยากจะอธิบายเป็นคำพูด!
นี่คือชัยชนะที่สามารถปลุกขวัญกำลังใจได้จริงๆ !
แม้จะยังเหลือผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจวอีกสองคนคือเจียงขุยและซย่าฝาน แต่คะแนนของจ้าวอิ๋งเก้อในรอบนี้ก็เพียงพอสำหรับการผ่านเข้ารอบได้อย่างแน่นอนแล้ว!
“ตอนนี้…”
“ในนามของทีมโค้ชฉินโจวทั้งหมด ผมขอเชิญผู้ชมทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยาน นี่คือการตอบโต้จากมาตุภูมิแห่งเสียงดนตรี!”
………………………………………………………
ใช่เพลงนี้ไหมอะ https://youtu.be/_n_mD18rypk?si=dmdCYmEzxHuDifSe
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...