Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1090

ตอนที่ 1090 เด็กชายผู้ไล่ตามความฝัน

ฉินโจว

เมื่อโดราเอมอนโผล่ออกมาจากลิ้นชักของโนบิตะ

“นี่คืองานใหม่ของอิ่งจือจริงเหรอ!?”

“ฉันนึกว่าจะเป็นการ์ตูนแนววัยรุ่นแบบนินจาจอมคาถาอะไรทำนองนั้นซะอีก ไม่นึกว่าจะเป็นแนวครอบครัวได้แบบนี้!”

“หมอนี่เล่นนอกกรอบตลอดเลยนะ!”

…

ฉีโจว

ตอนที่โนบิตะโดนไจแอนท์ซัดจนน่วม

“ฮ่าๆๆๆๆ พระเอกเรื่องนี้อ่อนชะมัด!”

“ไหนบอกว่าเป็นการ์ตูนสำหรับเด็กไง?”

“แต่ทำไมผมดูแล้วติดซะงั้น?”

…

ฉู่โจว

ตอนที่โดราเอมอนคลั่งไคล้ขนมโดรายากิ

“โดรายากินี่มันของขึ้นชื่อของฉู่โจวเรานี่หว่า ดูแล้วรู้สึกคุ้นเคยดี!”

“เจ้าแมวนี่ขี้ตะกละสุดๆ !”

“เป็นแมวอ้วนสีฟ้าที่น่ารักสุดๆ ไปเลย!”

…

เยี่ยนโจว

“ว้าววว!”

“น่าสนใจมากเลยละ!”

“โดราเอมอนนี่มันเป็นเหมือนเป็นสูตรโกงของพระเอกเลย!”

…

เรื่องราวชวนขำและอบอุ่นใจยังคงดำเนินต่อไป

โนบิตะเจอปัญหาครั้งแล้วครั้งเล่า โดราเอมอนก็คอยช่วยแก้ไขอยู่เสมอ

แม้ว่าในระหว่างนั้น โดราเอมอนเองก็สร้างเรื่องเปิ่นๆ อยู่ตลอด แถมยังดูไม่พึ่งพาไม่ได้บ้าง แต่ผู้ชมจากทุกทวีปก็ยังอดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขไม่ได้

และในเวลาเดียวกัน

วงการการ์ตูนของแต่ละทวีปก็กำลังดูแอนิเมชันกันอยู่

แม้ว่าฉบับการ์ตูนจะออกมาพร้อมกัน แต่แอนิเมชันก็ยังเป็นตัวเลือกแรกของผู้ชมส่วนใหญ่“ฮ่า!”

“เรื่องราวชีวิตประจำวันแบบอบอุ่นและตลกแบบนี้เหรอ?”

“นี่คืองานใหม่ของอิ่งจือจริงเหรอเนี่ย?”

“ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าคนเขียนเรื่องสมุดมรณะจะวาดอะไรที่มีอารมณ์ขันแบบนี้ได้!”

“ดูแล้วผ่อนคลายดีจริงๆ !”

“ทำไมฉันรู้สึกว่าแอนิเมชันเรื่องนี้ต้องดังแน่นอน?”

“ดังอยู่แล้วละ แนวเรื่องแบบครอบครัวดูได้แบบนี้ ถึงจะดูเหมือนทำมาเพื่อเด็ก แต่พวกผู้ใหญ่อย่างเราก็ดูเพลินเหมือนกัน!”

“อิ่งจือเก่งรอบด้านจริงๆ !”

“พอนึกดีๆ แล้วเรื่องอูมารุจังตัวแสบ ก็เป็นครั้งแรกที่เขาลองแนวชีวิตประจำวันเลยนะ ก่อนหน้านั้นก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเขาจะวาดอะไรที่น่ารักมุ้งมิ้งขนาดนั้นได้!”

…

หานโจว

ชั่วพริบตาก็เข้าสู่อีกตอนหนึ่งของวิเศษสุดคลาสสิกอย่าประตูไปที่ไหนก็ได้ปรากฏขึ้น!

“วาร์ปข้ามมิติ!?”

“ใส่ไซไฟแบบไม่สนใจเหตุผลเลย ฮ่าๆๆ!”

“มีจินตนาการที่กล้าหาญอยู่ในหัว!”

…

ในหลายครอบครัว แรกเริ่มเดิมทีก็มีแค่ผู้ใหญ่ที่ดูแอนิเมชันอยู่ ส่วนเด็กๆ ในบ้านยังไม่ได้สนใจอะไร

แต่ไม่นานนัก

เจ้าหนูทั้งหลายก็เริ่มถูกดึงดูดเข้าหาหน้าจอ

อาจเป็นเพราะเสียงพากย์เฉพาะตัวของแอนิเมชัน ที่สามารถดึงดูดความสนใจของเด็กๆ ได้อย่างง่ายดาย

เช่นในครอบครัวหนึ่งของหานโจว

ภาพที่เห็นอาจจะดูแปลกอยู่บ้าง

พ่อแม่กำลังแอนิเมชันอยู่ ส่วนลูกที่เดิมทีกำลังนั่งกอดตุ๊กตาเล่นอยู่ข้างๆ ก็เริ่มขยับเข้ามาใกล้หน้าจอ

“ว้าววว!”

“นี่คือการ์ตูนอะไรเหรอฮะ!”

“โดราเอมอน!”

“แม่ฮะ โนบิตะซุ่มซ่ามจังเลย!”

“ไจแอนท์ใจร้ายมาก!”

“ในห้องเราก็มีเด็กผู้หญิงชื่อชิซูกะนะ!”

“โนบิตะชอบชิซูกะแน่ๆ เลย!”

“ปากซูเนโอะดูแปลกจัง!”

เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ ทำเอาพ่อแม่แปลกใจ ก่อนจะค่อยๆ ตระหนักได้ว่าแอนิเมชันเรื่องนี้ดูจะเหมาะกับเด็กจริงๆ แต่ผู้ใหญ่เองก็ดูแล้วไม่รู้สึกเบื่อเลยสักนิด

ในขณะที่ดูอนิเมะ

สมาชิกในครอบครัวก็นั่งแนบชิดกันอย่างอบอุ่น

…

ตอนที่หก

โดราเอมอนหยิบของวิเศษชิ้นใหม่ออกมา

น้ำหอมอารมณ์สองขวด ขวดหนึ่งทำให้คนเคลื่อนไหวช้าลง อีกขวดทำให้คนกลายเป็นคนเร่งรีบ

โดราเอมอนฉีดน้ำหอมเร่ง ทำอะไรก็รีบไปหมด

ส่วนโนบิตะฉีดน้ำหอมชะลอ ไปแข่งวิ่งกับหอยทาก

ตลอดทั้งตอนเต็มไปด้วยมุกตลกที่ทำให้ขำไม่หยุด

‘นึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่การ์ตูนแนววัยรุ่นเลือดเดือดแบบวันพีซ แต่เป็นแนวที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง!’

‘ให้อารมณ์คล้ายๆ ชีวิตประจำวันแบบอูมารุจังตัวแสบเลยนะ’

‘ไม่ๆๆ อูมารุจังมันแนวน่ารักฟรุ้งฟริ้ง มาแจกความน่ารักล้วนๆ แต่การ์ตูนเรื่องนี้ถึงจะเป็นแนวชีวิตประจำวันเหมือนกัน แต่ความสนุกของเรื่องขับเคลื่อนด้วยของวิเศษ ทำให้ฉันตั้งหน้าตั้งตารอว่าตอนนี้เจ้าหุ่นยนต์แมวนี่จะหยิบอะไรออกมาอีก!’

‘น้องชายที่อยู่ประถมของฉันก็ดูด้วยนะ!’

‘น้องสาวฉันอายุแปดขวบ ดูแล้วอินกว่าฉันอีก!’

‘ไม่แปลกใจเลยที่ถึงขั้นปล่อยการ์ตูนกับแอนิเมชันพร้อมกัน อิ่งจือนี่ตั้งใจจะเจาะกลุ่มเด็กๆ โดยเฉพาะเลยสินะ ฮ่าๆๆๆๆ!’

‘โนบิตะนี่เป็นเด็กผู้ชายที่วันๆ เอาแต่ไล่ตามความฝันจริงๆ นะ!’

‘แต่พูดตามตรง เมื่อเทียบกับผลงานที่ผ่านมาของอิ่งจือ เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถึงขั้นโดดเด่น’

‘จะเจ๊งหรือเปล่าเนี่ย?’

‘คงไม่ถึงขั้นเจ๊งหรอก อย่างน้อยก็ดูตลกเบาสมองดี แต่ถ้าคิดจะใช้เรื่องนี้บุกตลาดเว่ยโจวล่ะก็ อิ่งจืออาจจะมองโลกแง่ดีเกินไปหน่อย’

‘ผมก็คิดแบบนั้นแหละ’

‘เรื่องนี้มันก็เป็นแนวที่ทำให้คนชอบได้ง่าย แต่ถ้ามองลึกๆ แล้วเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ อย่างฝีมือการวาดที่ว่าโหดๆ ของอิ่งจือก็แทบไม่ปรากฏเลย ตัวละครวาดง่ายมาก ฉันยังคิดเลยว่าเขาจะใช้ลายเส้นขั้นเทพมาตีตลาดเว่ยโจวซะอีก!’

การ์ตูนเรื่องนี้ไม่ได้แย่

แถมแอนิเมชันก็สนุกมากด้วย

แต่สำหรับคนจากแต่ละทวีปที่รู้จักผลงานของอิ่งจือดีอยู่แล้ว ต่างก็รู้สึกว่า

ถ้าอิ่งจือจะใช้เรื่องนี้ในการบุกตลาดเว่ยโจว คงเป็นไปได้ยาก เพราะดูยังไงผลงานเรื่องนี้ก็ดูเรียบง่ายเกินไป ผู้คนส่วนใหญ่ยังคงชอบการ์ตูนแนววัยรุ่นที่เดินเรื่องเร็วและตรงประเด็นมากกว่า

และในขณะเดียวกัน ภายในบ้าน…

หลินเยวียนเองก็ยังคอยติดตามความคิดเห็นของชาวเน็ตที่มีต่อโดราเอมอนอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับเผลอยิ้มออกมาที่มุมปาก

ใช่แล้ว

สำหรับคนที่เพิ่งได้สัมผัสโดราเอมอนเป็นครั้งแรก แม้จะรู้สึกได้ถึงความสนุกของผลงานเรื่องนี้ แต่ก็ยังไม่อาจเข้าใจได้ว่า มีอะไรที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้นตรงไหนกัน พูดกันตามตรง นี่ก็แค่การ์ตูนสำหรับเด็กเล็กไม่ใช่เหรอ?

ถึงอย่างไร

แม้แต่ในโลกเดิมของเขา โดราเอมอนก็ไม่ใช่ผลงานที่เพิ่งเปิดตัวแล้วสามารถเขย่าโลกได้ทันที แต่เป็นเรื่องราวที่ต้องใช้เวลาในการหมักบ่ม

อย่างไรก็ตาม

ด้วยการโปรโมตอย่างต่อเนื่อง โฆษณาที่ถาโถมมาทุกทิศทาง รวมถึงอิทธิพลของอิ่งจือเอง ย่อมทำให้ผลงานชิ้นนี้ได้รับความสนใจทันทีนับตั้งแต่เปิดตัว

ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในโลกเดิมของเขาเลยด้วยซ้ำ

เป้าหมายของหลินเยวียนบรรลุผลเรียบร้อยแล้ว การโปรโมตเหล่านั้นไม่ได้ถูกทุ่มไปโดยเสียเปล่าอย่างแน่นอน ที่เขาทุ่มเททำการโปรโมตอย่างแข็งขันขนาดนี้ ก็เพื่อย่นระยะเวลาในการบ่มกระแสของผลงานเรื่องนี้ให้สั้นลง และเขาเชื่อว่าอีกไม่นานนัก ผลงานเรื่องนี้จะต้องเผยเสน่ห์อันน่าตกตะลึงให้ทุกคนได้ประจักษ์ หนำซ้ำยังเร็วยิ่งกว่าในโลกเดิมอีกหลายเท่าตัว!

เรียบง่ายเกินไป? เด็กเกินไป?

นั่นแหละคือความเรียบง่ายอันล้ำลึก!

ในความเป็นจริง ด้วยการอัปเดตอันเร็วติดจรวดของสตาร์ไลท์ ปล่อยตอนใหม่วันละสามตอน ทำให้ช่วงเวลาการระเบิดความโด่งดังของผลงานเรื่องนี้ ยิ่งสั้นลงกว่าที่หลินเยวียนคาดไว้เสียอีก

หนึ่งวัน

สองวัน

สามวัน

เมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สิบ กระแสของโดราเอมอนก็ได้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ การ์ตูนและแอนิเมชันรุกคืบไปพร้อมกัน เสน่ห์ของแมวสีฟ้าได้ได้แผ่ขยายไปทั่วทั้งฉินโจว ฉี่โจว ฉู่โจว เยี่ยนโจว หานโจว จ้าวโจว

รวมถึงเว่ยโจวด้วย!

…………………………………………………………………