เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1120

ตอนที่ 1120 อันดับของฉู่ขวง

เจอแล้วเหรอ!?

ทันทีที่ได้ยินเสียงของหลินเยวียน ทั้งครอบครัวก็ตื่นเต้นกันขึ้นมา!

“ได้อันดับที่เท่าไหร่?”

“ห้าสิบอันดับแรกจริงเหรอ?”

“น่าจะไม่ใช่แค่ห้าสิบอันดับแรกล่ะมั้ง แม่หายังไม่เจอเลยนะ!”

“สี่สิบอันดับแรกก็ยังไม่เห็นชื่อเลย!”

“หรือว่าอยู่ในสามสิบอันดับแรก แบบนี้ก็โหดเกินไปแล้ว!”

“ลองไล่ขึ้นไปไกลขึ้นอีก!”

“อะไรเนี่ย!?”

“โหหหห เจอแล้ว!”

“โฮ่ง!”

ทุกคนในบ้านต่างล้วนเห็นอันดับแล้ว!

หนานจี๋กระโดดด้วยความตื่นเต้น!

เพราะบนกระดานจัดอันดับนั้น ชื่อของฉู่ขวงปรากฏอยู่ในลำดับที่ 13!

…

คลังหนังสือซิลเวอร์บลู

หลายคนถึงกับไม่ยอมทำงาน นั่งรอดูการจัดอันดับนี้กันเลยทีเดียว!

“ออกแล้ว!”

“รีบดูเลยว่าบริษัทเรามีกี่คนที่ติดร้อยอันดับแรก!”

“ทุกอย่างฝากไว้กับเสาหลักคนนี้แล้ว ฉู่ขวงไม่น่าจะได้อันดับต่ำแน่นอน!”

“อ้า อันดับของฉู่ขวง!”

“แม่เจ้าโว้ย!”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ เยี่ยมยอด!”

“อันดับนี้ ฉู่ขวงเจ๋งจริงๆ !”

“อันดับที่สิบสาม!”

“ฉู่ขวงได้อันดับที่สิบสาม! อันดับที่สิบสามจากนักเขียนทั่วทั้งบลูสตาร์!”

…

สตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์

เพราะบริษัทมีความเกี่ยวข้องกับฉู่ขวงในหลายด้าน จึงมีผู้คนมากมายจับตาดูอยู่

“นี่ไง!”

“ฉันหาเจอแล้ว ฉู่ขวง!”

“ได้อันดับที่เท่าไหร่”

“ทำไมผมหาไม่เจอเลย?”

“นายเริ่มไล่ดูจากข้างหลังใช่ไหมล่ะ?”

“ใช่ ผมเริ่มดูจากอันดับที่หกสิบขึ้นมา ฉู่ขวงต้องอยู่ในหกสิบอันดับแรกแน่นอน!”

“นายก็ประเมินเขาต่ำเกินไปแล้ว!”

“นี่มันเจ้าแก่ฉู่ขวงนะ!”

“อ้า เจอแล้ว อันดับที่สิบสาม!”

“ให้ตายสิ นี่คือการแข่งกับนักเขียนจากทั่วทั้งบลูสตาร์เชียวนะ ได้อันดับนี้ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว!”

…

สตูดิโอของอิ่งจือ

บรรดาลูกศิษย์ของหลินเยวียนก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน พวกเขาอยากรู้ว่าเพื่อนของอาจารย์จะได้อันดับที่เท่าไหร่

“อันดับสิบสาม!”

“สิบสาม ก็คือแรงค์บี!”

“บีย่อมาจากเจ๋งเป็นบ้าไงล่ะ!”

“ฮ่าๆ สุดยอดจริงๆ ด้วย!”

“นี่มันการจัดอันดับนักเขียนระดับสูงสุดของทั้งโลกเลยนะ!”

…

สตูดิโอตามเงาฝัน

ทุกคนรู้ดีว่าอิ่งจือกับฉู่ขวงเป็นเพื่อนสนิทกัน

“อันดับสิบสาม!”

“เกือบจะติดสิบอันดับแรกแล้วนะ!”

“ฉู่ขวงมีพลังในการสร้างสรรค์ผลงานสูงมาก อนาคตอาจจะติดสิบอันดับแรกจริงๆ ก็ได้!”

“เกินคำบรรยาย!”

“สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักของเทพอิ่ง!”

…

ฉินโจว

ชาวเน็ตทุกคนต่างกำลังจับตาดู!

ในปู้ลั่วและบล็อกล้วนมีการพูดคุยกันอย่างคึกคัก!

‘ประกาศแล้ว!’

‘อันดับที่สิบสาม!’

‘นักเขียนที่เก่งที่สุดสองคนของฉินโจว คนหนึ่งได้อันดับที่สิบเอ็ด อีกคนอันดับที่สิบสาม!’

‘นักเขียนที่ได้อันดับสิบเอ็ดประกาศวางปากกาไปเมื่อปลายปีที่แล้ว อายุเยอะแล้ว อันดับในอนาคตก็คงตกลงไปเรื่อยๆ ต่อจากนี้ศักดิ์ศรีของนักเขียนฉินโจวคงต้องฝากไว้กับฉู่ขวงแล้วละ’

‘ถ้าฉู่ขวงติดสิบอันดับแรกได้ก็คงจะดี!’

‘พูดอะไรน่ะ สิบอันดับแรกส่วนใหญ่เป็นนักเขียนจากจงโจวทั้งนั้น!’

‘แต่ฉันรู้สึกว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงคนนี้ยังมีโอกาสทะลุขึ้นไปได้นะ เพราะเขาเขียนหนังสือเร็วมาก!’

‘ลุยๆๆ !’

‘การจัดอันดับแบบนี้แหละถึงจะเร้าใจ!’

…

ขณะนั้นเอง!

วงการนิยายทั่วทั้งบลูสตาร์!

สำนักพิมพ์ใหญ่ทั่วทั้งบลูสตาร์!

ผู้คนจากทุกทวีปทั่วทั้งบลูสตาร์!

ต่างก็จับจ้องไปยังการจัดอันดับอย่างไม่วางตา!

โดยเฉพาะสิบอันดับแรก!

ซึ่งมีถึงแปดคนที่เป็นนักเขียนจากจงโจว!

วงการวรรณกรรมของจงโจว ถือว่าเป็นระดับผู้นำในบลูสตาร์อย่างแท้จริง!

อย่างไรก็ตาม

ทุกทวีปต่างก็คาดการณ์กันไว้แล้วล่วงหน้าแล้ว

ในเมื่อสิบอันดับแรกแทบจะถูกจงโจวยึดไปทั้งหมด

การได้เห็นนักเขียนจากทวีปตนเองหลุดเข้ามาในยี่สิบอันดับแรก ก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่าทึ่งอย่างยิ่งยวดแล้ว!

ผลงานของฉู่ขวง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็ถือว่ายอดเยี่ยมจริงๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่า วงการวรรณกรรมของจงโจวนั้นแข็งแกร่งอย่างยาวนาน

เป้าหมายของระบบคือ

หลินเยวียนต้องทะลุเข้าสู่สิบอันดับแรกในทุกสาขา

ตอนนี้ฉู่ขวงอยู่ในอันดับที่ 13จะไต่ขึ้นสู่สิบอันดับแรกก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินกว่าจะทำได้

ขอเพียงปล่อยผลงานระดับโลกอีกสักชิ้น อาจจะไต่ขึ้นมาอีกสักหนึ่งอันดับก็ได้

หลายคนบอกว่า ผลงานของจงโจวกำลังระเบิดความนิยมทว่าความจริงแล้ว ผลงานของฉู่ขวงเอง ก็เริ่มสร้างแรงกระเพื่อมในจงโจวแล้วเหมือนกัน

ก่อนอื่นก็ต้องหาทางเข้าสู่สิบอันดับแรกให้ได้

เป้าหมายของระบบได้มีมาตรฐานอย่างเป็นทางการแล้ว

และอันดับนักเขียนในตารางนี้ ก็คือการจัดอันดับที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการ ตราบใดที่เขาสามารถทะลุเข้าสู่ สิบอันดับแรกได้ ก็ถือว่าภารกิจเป็นอันสำเร็จ!

แต่ว่า

การเฝ้ารอให้ผลงานของฉู่ขวงระเบิดความนิยมในจงโจว หรือรอให้กาลเวลาหมักบ่มจนเกิดอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ ผลลัพธ์นั้นช้าเสียเหลือเกิน

หลินเยวียนต้องเป็นฝ่ายบุกก่อน

ต่อจากนี้ เขาจะต้องเขียนผลงานที่มีน้ำหนักมากอีกชิ้นให้ได้แล้วจะเขียนอะไรดีล่ะ?

หลินเยวียนตัดสินใจจะสำรวจสภาพแวดล้อมของวงการนิยายบนบลูสตาร์

โดยเฉพาะในจงโจว

เพราะตลาดเดียวที่เขายังเจาะไม่สำเร็จก็คือจงโจว

ท้ายที่สุดแล้ว จงโจวก็เพิ่งผนวกรวมมาได้ไม่ถึงครึ่งเดือน

หลินเยวียนจึงคิดจะไปถามพี่สาวของเขาดู

เพราะอีกฝ่ายเป็นบรรณาธิการมืออาชีพ

หลินเยวียนเดินไปเคาะประตูห้องของหลินเซวียน

หลินเซวียนเปิดประตูออกมาแล้วทำมือส่งสัญญาณให้รอสักครู่ เธอกำลังคุยโทรศัพท์กับเพื่อนร่วมงานอยู่

“ช่วงนี้แดนนิทานขายดีในจงโจวเลยนะ ตอนนี้อันดับก็ออกมาแล้ว เราต้องเร่งโปรโมตหนังสือนิทานเล่มนี้ของอาจารย์ฉู่ขวงให้หนักขึ้น เอาให้ชื่อ ราชาแห่งนิทานของเขาโด่งดังไปเลย ในหมวดนิทานสั้น ทั้งบลูสตาร์ยังไม่มีใครเทียบผลงานของฉู่ขวงได้ เพราะเขาคือนักเขียนนิทานที่ติดอันดับรวมสูงที่สุด นี่เป็นจุดขายที่ดีมาก!”

คุยโทรศัพท์อยู่ราวห้านาที

หลินเซวียนก็วางสาย แล้วหันมาทางหลินเยวียน

“ช่วงนี้งานเยอะมากเลยละ ทุกแผนกในบริษัทต่างก็พยายามหาทางช่วยให้นักเขียนของบริษัทเจาะตลาดจงโจวให้ได้ แผนกนิทานของเราก็กำลังเตรียมเดินหน้าโปรโมตแดนนิทาน ของฉู่ขวงแบบเต็มกำลัง เพราะยังไงนี่ก็เป็นผลงานนิทานที่ทางสมาคมวรรณศิลป์ประกาศโปรโมตอย่างเป็นทางการว่าแต่มาหาพี่ มีเรื่องอะไรเหรอ”

หลินเยวียนถามว่า “นิทานของฉู่ขวงขายดีไหม?”

หลินเซวียนตอบอย่างยิ้มแย้ม “ก่อนหน้านี้ก็ขายดีนะ แต่ยังไม่ถึงกับขายดีจนของขาดตลาดอะไรแบบนั้น เพราะฉู่ขวงยังไม่ได้ดังมากในจงโจวแต่พออันดับรวมออกมาในวันนี้ ก็น่าจะเริ่มขายดีขึ้นแล้วละพอดีทางสมาคมวรรณศิลป์ก็เพิ่งตัดสินใจว่าจะโปรโมตไปยังโรงเรียนในจงโจวภายในปีนี้พอดีเลย”

หลินเยวียนถามต่อ: “แล้วพวกนิยายระดับกลางถึงยาวล่ะ?”

หลินเซวียนตอบ “นายหมายถึงพวกปีเตอร์แพนของฉู่ขวงอะไรแบบนั้นเหรอ พวกนั้นก็ขายดีอยู่เหมือนกันนะ แต่แน่นอนว่ายังไม่เท่าแดนนิทาน ถ้าของฉู่ขวง พวกนิทานสั้นจะได้รับความนิยมมากกว่าส่วนพวกนิทานระดับกลางถึงยาวน่ะ ตอนนี้ในตลาดจงโจวยังเป็นผลงานของนักเขียนจงโจวที่ได้รับความนิยมมากกว่า อีกอย่าง จงโจวมักจะจัดนิทานไว้ในหมวดวรรณกรรมสำหรับเด็กน่ะซึ่งวรรณกรรมเด็กเนี่ย ในมุมของจงโจว ไม่ได้หมายถึงแค่นิทานเท่านั้นนะ แต่รวมถึงแนวเวทมนตร์หรือแฟนตาซีด้วยทั้งหมดเลย”

วรรณกรรมสำหรับเด็กงั้นหรือ?

หลินเยวียนครุ่นคิดเล็กน้อย

สายตาของพี่สาวเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที “ทำไมอยู่ดีๆ ถึงมาถามเรื่องนี้ล่ะ หรือว่าฉู่ขวงกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง?”

“อื้ม”

หลินเยวียนยิ้มตอบ “ฉู่ขวงน่าจะกำลังคิดว่าจะเขียนวรรณกรรมสำหรับเด็กขนาดกลางถึงยาวน่ะ”

หลินเยวียนตั้งใจพุ่งเป้าไปที่การไต่อันดับในการจัดอันดับนักเขียนระดับบลูสตาร์

ตอนนี้เขาอยู่ในอันดับที่ 13

แม้หลินเยวียนจะพอใจ

แต่ฉู่ขวงย่อมไม่มีทางยอมรับแค่นั้น

ถ้าเต็มที่แล้วสู้ได้แค่นี้ก็คงต้องยอม แต่ประเด็นคือ ฉู่ขวงยังมีไม้เด็ดในมือซึ่งยังไม่ได้ปล่อยออกมา อย่างคือวรรณกรรมสำหรับเด็กขนาดกลางถึงยาวไงล่ะ!

…………………………………………………

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน