Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1165
ตอนที่ 1165-2 เพลงชุดสมาคมมีดสั้น (2)
ก็เอาเถอะ
ไม่ว่าจะใช่งานคอนเสิร์ตหรือไม่
สุดท้ายเสียงซึ่งตั้งคำถามว่า จัดที่ศูนย์วัฒนธรรมและกีฬาแล้วจะมีคนดูเต็มหรือไม่ ก็หายไปหมดสิ้น
และเมื่อเวลาล่วงเลยไปถึงห้าโมงเย็น
บรรดาแขกที่ได้รับเชิญให้มาร่วมงานแถลงข่าวภาพยนตร์ ต่างก็เริ่มทยอยเดินบนพรมแดงยาวหลายร้อยเมตรหน้าศูนย์วัฒนธรรมและกีฬา
สองฝั่งของแนวกั้นเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
นักข่าวที่ตั้งกล้องไว้เรียบร้อยต่างตื่นเต้นสุดขีด แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปและกล้องวิดีโอสว่างวาบอย่างต่อเนื่อง!
ผู้ชมที่อยู่แถวหน้าประตูต่างก็ส่งเสียงกรี๊ดดังสนั่น!
“นั่นมันอาจารย์โจว!”
“พ่อเพลงจากฉีโจว!”
“จากฉู่โจวก็มีพ่อเพลงมาถึงสามคน!”
“ไม่ใช่แค่สามคนหรอก ข้างหลังยังมีอีกเพียบ!”
“เว่ยโจวก็มาตั้งหลายคน!”
“ทุกทวีปเลย!”
“ไม่ใช่แค่พ่อเพลงแต่ละทวีป!”
“ยังมีราชาเพลง ราชินีเพลง แถมยังมีนักแสดงนำชายหญิงเจ้าของรางวัลอีก!”
“สุดยอด!”
“นี่มันไม่ใช่งานแถลงข่าวภาพยนตร์แล้ว มันคืองานเทศกาลดนตรีชัดๆ !”
“เดี๋ยวนะ!”
“นั่นมัน!?”
“อาจารย์อบิเกล!?”
“โอ้โฮ เขามาจริงๆ ด้วย! บรรดาผู้กำกับจากจงโจวกำลังรุมโจมตีเซี่ยนอวี๋อยู่แท้ๆ อบิเกลเป็นคนจงโจว แถมยังเคยแพ้เซี่ยนอวี๋ในงานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์อีก กลับยังอุตส่าห์มาร่วมงานเพื่อให้กำลังใจเซี่ยนอวี๋เนี่ยนะ!?”
“เอ๊ะ?”
“ข้างๆ อบิเกลนั่นมันหยางจงหมิง!!!”
“พระเจ้าช่วย!”
“พวกเขามาด้วยกัน แถมยังคุยเล่นหัวเราะคิกคักด้วยกันอีก เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไหนบอกกันว่าความสัมพันธ์ระหว่างอบิเกลกับพ่อหยางไม่ดีไง!?”
…
ใช่แล้ว
อบิเกลมาจริง!
และมากับหยางจงหมิงด้วย!
สองพ่อเพลงระดับแนวหน้าปรากฏตัวพร้อมกันตรงหน้ากล้อง เป็นภาพที่พิฆาตใจคนได้ในชั่วพริบตา แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพสว่างจ้า จนหลายคนลืมตาแทบไม่ขึ้น!
สองข้างทาง
เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มประหนึ่งฟ้าถล่ม!
อบิเกลและหยางจงหมิงต่างยิ้มแย้ม โบกมือทักทายผู้ชม พวกเขายังยืนถ่ายรูปคู่กันคนละฝั่งแบบเป็นทางการอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นโมเมนต์หาดูยากในชั่วชีวิตนี้อย่างแท้จริง!
หลังจากถ่ายภาพเสร็จ
ทั้งคู่ก็เดินต่อไป
อบิเกลเอนกายไปพูดข้างหูหยางจงหมิงว่า “ยังจะเล่นตัวอีกหรือ บอกมาเถอะ ว่าจัดใหญ่ขนาดนี้ มีเซอร์ไพรส์อะไรเตรียมไว้บ้าง”
“ผมก็ไม่รู้”
หยางจงหมิงตอบ “แต่เขาเตรียมตัวมาค่อนข้างดีเลยละ ช่วงนี้ซ้อมหนักมาก น่าจะมีผลงานใหม่เปิดตัววันนี้แน่ๆ ”
“ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว”
อบิเกลกลอกตา “ไม่งั้นผมจะมาที่นี่ทำไม”
หยางจงหมิงหัวเราะเบาๆ
ใช่แล้ว
จริงๆ ก็ไม่มีเหตุผลซับซ้อนอะไร
ที่อบิเกลยอมมาร่วมงาน
ก็แค่เพราะอยากฟังผลงานดนตรีใหม่ของเซี่ยนอวี๋เท่านั้นเอง
ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างอบิเกลกับหยางจงหมิง ก็ไม่ได้แย่อย่างที่คนนอกลือกันนัก
ในทางดนตรี พวกเขาอาจจะแข่งขันกัน
ทว่าการแข่งขันนั้นไม่เคยส่งผลต่อความสัมพันธ์ส่วนตัว
เพียงแต่ไม่ว่าเป็นหยางจงหมิงหรืออบิเกล ต่างก็ไม่อยากออกมาตอบโต้อธิบายอะไรให้วุ่นวาย
วันนี้ก็แค่บังเอิญมาเจอกัน
เลยร่วมถ่ายรูปสยบข่าวลือไปในตัวก็เท่านั้นเอง
…
ในที่สุด
เหล่าคนใหญ่คนโตจากทุกทวีปก็ทยอยเข้าสู่ฮอลล์!
และในตอนนี้พื้นที่ภายในฮอลล์ก็เต็มไปด้วยผู้ชมแล้ว!
อีกด้านหนึ่ง
เว็บไซต์วิดีโอขนาดใหญ่หลายรายในบลูสตาร์ได้เริ่มถ่ายทอดสดแล้ว!
คอมเมนต์กระหน่ำเข้ามาอย่างไม่!
‘งานแถลงข่าวจะเริ่มแล้ว!’
‘แถวหน้าของผู้ชมมีแต่ตัวท็อป!’
‘พ่อหยางกับอบิเกลมากันพร้อมหน้าเลยเหรอ!?’
“เชื่อว่าทุกท่านคงตั้งตารอแล้วใช่ไหมครับ?”
อันหงยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อสบตากับสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังจากผู้ชม “งั้นต่อไป ขอเชิญทุกท่านรับชมการแสดงจากอาจารย์เซี่ยนอวี๋กันเลยครับ!”
ทันทีที่ประโยคนั้นจบลง
ความตื่นเต้นของผู้ชมก็ระเบิดออกอย่างเต็มที่!
เหล่าพ่อเพลงทั้งหลายที่นั่งอยู่ก็พากันเงยหน้ามองเวที
ทันใดนั้น
แสงไฟบนเวทีก็เปลี่ยนไป
ผู้กำกับงานแถลงข่าวอย่างอี้เฉิงกงที่ถูกดึงตัวมาจัดงานนี้โดยเฉพาะ ก็ตะโกนเริ่มนับถอยหลังด้วยท่าทางจริงจัง
“สาม!”
“สอง!”
“หนึ่ง!”
“เริ่ม!”
พร้อมกับเสียงนับถอยหลังจบลง
เสียงของปีสั่วน่าอันทรงพลังก็ดังขึ้นฉับพลัน
พลังของเสียงนั้นรุนแรงราวกับขุนเขาถล่มท้องทะเลกรีดร้องมา กวาดอารมณ์ของผู้ชมจนถึงขีดสุดในพริบตา!
ในวินาทีนั้นเอง!
ผู้คนมากมายถึงกับขนลุกซู่!
แม้แต่คุณพ่อเพลงหลายคนยังสีหน้าเปลี่ยน!
ในขณะที่หลายคนยังไม่รู้ว่าเพลงนี้คืออะไร
ตัวอักษรบางบรรทัดก็ปรากฏขึ้นบนจอใหญ่กลางเวทีอย่างกะทันหัน!
ผลงาน: เพลงชุดสมาคมมีดสั้น
ผู้ประพันธ์: เซี่ยนอวี๋
ผู้บรรเลง: เซี่ยนอวี๋ และวงออร์เคสตราหมายเลขหนึ่งแห่งฉินโจว
ถูกต้อง เพลงชุดสมาคมมีดสั้น
และท่อนที่กำลังบรรเลงอยู่นี้ ก็คือบทโหมโรงของเพลงชุดนี้ ท่อนดนตรีที่ถูกใช้บ่อยที่สุดในภาพยนตร์ของโจวซิงฉือก็คือ ‘บทโหมโรงสมาคมมีดสั้น’!
เสียงปี่สั่วน่าดังขึ้น!
เป็นเสียงเครื่องดนตรีที่ไม่มีอะไรเทียบได้! กระตุ้นอะดรีนาลีนของผู้ชมทั้งในงานและหน้าจอให้พุ่งถึงขีดสุดในทันที!
แสงไฟโชว์ที่สาดส่องอย่างระยิบระยับรวมตัวกันกลายเป็นลำแสงหนึ่งสาย
และท่ามกลางลำแสงอันเจิดจรัส ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งก็ก้าวขึ้นบนเวทีอย่างสง่างาม
เซี่ยนอวี๋!!!
……………………………………………………………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...