ตอนที่ 1194 สะเทือนลั่นทุกสารทิศ (1)
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ซุนเย่าหั่วก็ออกจากหอจัดแสดงศิลปะแห่งจงโจว
ภายในอาคาร
จู่เฟิงยืนอยู่ข้างกล่องที่ก่อนหน้านี้เขากับซุนเย่าหั่วช่วยกันยกเข้ามาอย่างระมัดระวัง สายตากวาดมองกล่องใบอื่นๆ ที่วางอยู่เต็มห้อง ก่อนจะเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“เปิดกล่องได้!”
แม้เขาจะรู้ดีว่าในกล่องใบนี้มีภาพจากชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือเพียงหนึ่งเดียว แต่ผลงานอีกเก้าสิบเก้าชิ้นที่เหลือก็ไม่อาจมองข้ามได้เช่นกัน
ถึงอย่างไรภาพทุกชิ้นก็ล้วนเป็นผลงานของอิ่งจือ
แม้อันดับของอิ่งจือในตารางจัดอันดับจิตรกรบลูสตาร์จะยังไม่นับว่าสูงนัก แต่ในสายตาของจู่เฟิงและเหล่าเศรษฐีระดับแนวหน้าทั้งหลาย อันดับพรรค์นั้นไม่ได้มีความหมายเลยแม้แต่น้อย
ภายในหอจัดแสดงศิลปะแห่งจงโจว
บรรดาเจ้าหน้าที่รีบลงมือทันที
พอดีกับที่หลายคนในใจยังคงสงสัยว่า
สรุปแล้ว คนอย่างอิ่งจือโด่งดังจากวงการการ์ตูน กล้าจัดนิทรรศการเดี่ยวของตัวเองได้อย่างไร มีดีอะไรนักหนา?
ปัง
ปัง
ปัง
กล่องถูกเปิดออกทีละใบ
เจ้าหน้าที่เริ่มหยิบภาพวาดออกมาทีละชิ้น
แม้จะยังมีอีกหลายภาพที่ยังไม่ได้ถูกนำออกจากกล่อง แต่สายตาของเจ้าหน้าที่แต่ละคนก็แทบจะหยุดนิ่ง ราวกับถูกโจมตีด้วยพลังบางอย่างจากภายใน
…
พวกเขาเหล่านี้ล้วนเป็นเจ้าหน้าที่รุ่นเก๋าของหอจัดแสดงศิลปะแห่งนี้
ผ่านการหล่อหลอมทางศิลปะมาหลายปี คนกลุ่นนี้จึงมีสายตาที่เฉียบคมไม่น้อย!
ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้ลงมือวาดเอง แต่ก็เห็นผลงานศิลปะมานักต่อนัก จะบอกว่าเจ้าหน้าที่ของหอจัดแสดงศิลปะแห่งจงโจวนั้นเชี่ยวชาญก็คงไม่เกินจริง
อย่างไรก็ตาม
แม้จะเป็นสายตาอันเฉียบคมของพวกเขาที่เคยได้ชมผลงานของจิตรกรแนวหน้าในบลูสตาร์มาแล้วนับไม่ถ้วน ก็ยังต้องยอมรับว่า ภาพวาดเหล่านี้ของอิ่งจือ ล้วนงดงามวิจิตรสมกับฝีมือระดับปรมาจารย์อย่างแท้จริง!
“พระเจ้าช่วย!”
“เป็นไปได้ยังไง!”
“นี่อิ่งจือเป็นคนวาดหรือ?”
“เขาเป็นนักวาดการ์ตูนไม่ใช่หรือ?”
“จริงๆ ถ้าใครติดตามอิ่งจือมาก่อนจะรู้ว่าเขาวาดภาพพู่กันโบราณได้อยู่แล้วนะ พวกนายแค่ไม่เคยสนใจเท่านั้นเอง แต่ฉันก็เพิ่งเคยเห็นกับตาเป็นครั้งแรกเหมือนกัน นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะวาดภาพพู่กันโบราณได้เทพขนาดนี้! งานแบบนี้มันคนละทางกับการ์ตูนเลยนะ!”
“อิ่งจืออยู่อันดับที่สิบแปด?”
“ต่ำไป!”
“ต่ำเกินไปจริงๆ !”
“อันดับแค่นั้นไม่คู่ควรกับฝีมือของเขาเลยสักนิด!”
“ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมซุนเย่าหั่วถึงระมัดระวังขนาดนั้น ทำไมผู้อำนวยการถึงออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง นิทรรศการครั้งนี้ต้องเขย่าวงการศิลปะทั้งบลูสตาร์แน่นอน!”
ภายในหอจัดแสดงศิลปะแห่ง
เจ้าหน้าที่ทุกคนลมหายใจถี่กระชั้น สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
คุณภาพของภาพวาดเหล่านี้ ได้ทำลายภาพจำทั้งหมดที่พวกเขาเคยมีต่อ อิ่งจือไปจนหมดสิ้น!
…
ในขณะเดียวกัน
ผู้อำนวยการหอจัดแสดงศิลปะอย่างจู่เฟิงก็ยืนมองผลงานเหล่านี้ สีหน้าแม้จะตื่นเต้น แต่กลับไม่ได้แสดงอาการประหลาดใจมากนัก
ก็แน่ละ
ในเมื่ออิ่งจือยังสามารถสร้างสรรค์ผลงานระดับภาพชุดจิตรวิญญาณ ที่เหนือชั้นไร้เทียมทานออกมาได้แล้ว งานระดับนี้จะคณามือเขาหรือ?
คิดได้ดังนั้น
จู่เฟิงจึงสั่งการอีกครั้งว่า “แยกผลงานทั้งหมดตามหมวดหมู่ แล้วจัดวางในพื้นที่จัดแสดงที่เหมาะสม!”
“รับทราบ!”
เจ้าหน้าที่พร้อมใจกันขานรับ เสียงดังฟังชัด ใบหน้าเต็มไปด้วยความ กระเหี้ยนกระหือรือเสียจนจู่เฟิงเองยังรู้สึกแปลกใจ
เฮ้อ
พวกนี้ก็เหมือนกัน
แค่เห็นผลงานธรรมดาของอิ่งจือก็ถึงกับตะลึงขนาดนี้ ถ้าได้เห็นผลงานระดับภาพชุดจิตรวิญญาณเข้าไปล่ะ จะเป็นอย่างไรกัน?

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...