ตอนที่ 1217 ผมขอทริปเปิลคิลล์ก่อนแล้วกัน (1)
ชาวเน็ตจากทุกทวีปเมื่อเห็นโพสต์ล่าสุดของฉู่ขวงก็พากันตื่นเต้น!
ช่างเร้าใจเกินไปแล้ว!
ประชันวรรณกรรมทั่วทั้งบลูสตาร์!
ฉู่ขวงเหมือนเปิดสังเวียน เชิญเหล่านักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ระดับท็อปของบลูสตาร์มาดวลกับตัวเอง!
จะให้คู่ต่อสู้ขึ้นมาทีละคน?
หรือขึ้นมาพร้อมกันหลายคน?
เขาก็ดูเหมือนไม่ยี่หระสักนิด!
กับความอหังการ์ขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่มีคู่แข่งคนไหนทนได้หรอก ชาวเน็ตทั่วทุกทวีปต่างก็ไปป่วนในคอมเมนต์ของนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์สิบอันดับแรก ราวกับกลัวว่าบลูสตาร์จะไม่วุ่นพอ!
‘ลุยเลย!’
‘สู้ๆ !’
‘ฉันมีไอเดีย อาจารย์ทั้งสิบท่านบุกพร้อมกันไปเลย แบบนี้ฉู่ขวงไม่มีทางเขียนทันหรอก ต่อให้เขาเขียนเร็วแค่ไหน การจะเขียนนิยายสิบเล่มพร้อมกันมันก็เป็นไปไม่ได้ แบบนั้นก็ชนะโดยไม่ต้องสู้แล้ว!’
‘ฮ่าๆ ’
‘ข้อเสนอนี้ทำไม่ได้จริงนักหรอกนะ การที่ฉู่ขวงจะเขียนต้องใช้เวลาอยู่แล้ว อาจารย์ทั้งหลายก็เหมือนกัน ต้องใช้เวลาเขียนเช่นกัน ที่สำคัญนักเขียนทั้งสิบคงมีไม่กี่คนหรอกที่มีผลงานเตรียมไว้ล่วงหน้า ถึงจะมีจริงๆ ตอนนี้ก็ต้องกลับไปขัดเกลาแก้ไขใหม่อยู่ดี เพราะตอนนี้สายตาทั้งบลูสตาร์กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่!’
‘ไม่เป็นไรหรอก’
‘ถึงจะบุกพร้อมกันสิบคนไม่ได้ อย่างน้อยก็ให้หลายๆ คนออกมาพร้อมกันบ้างแล้วกัน ถึงแม้เจ้าแก่ฉู่ขวงจะพิมพ์เร็วแค่ไหน แต่ถ้าเขาต้องเขียนนิยายติดๆ กันหลายเล่ม สุดท้ายมันก็ต้องมีจังหวะที่สมองล้ากันบ้างล่ะมั้ง’
‘ใช่เลย’
‘ฉันว่าพอฉู่ขวงสู้ไปสักสองสามรอบ ไอเดียก็คงถูกรีดจนหมด ทีนี้ยิ่งใครออกมาช้าก็ยิ่งได้เปรียบ’
เหล่านักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ทั้งสิบคน ต่างร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
ปกติการประชันวรรณกรรม แฟนๆ ก็ต้องเชียร์ฝ่ายที่ตนเองชื่นชอบใช่ไหม
แต่เมื่อเป็นการดวลกับฉู่ขวง ทำไมมันเหมือนกับว่าชาวบลูสตาร์ทั้งมวลต่างช่วยกันออกไอเดียใส่พวกเขาเสียเอง?
ชั่วขณะนั้น
นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ทั้งสิบคนที่ต้องประชันกับฉู่ขวงก็นับว่าได้เข้าใจความรู้สึกของหลู่หยาง
แต่ในห้วงสำนึกของทั้งสิบคนก็กระจ่างว่า
ที่จริงแล้ว ต่อให้ทุกคนดูเหมือนกำลังให้กำลังใจพวกเขา แต่เอาเข้าจริง สิ่งที่ชาวเน็ตสนับสนุนมาตลอดก็คือฉู่ขวง
ปรมาจารย์หลู่ก็เป็นตัวอย่างชัดเจน!
ไม่เช่นนั้น ทำไมตอนนั้นชาวเน็ตถึงได้ตะโกนเชียร์ปรมาจารย์หลู่กันปาวๆ แต่พอถึงเวลาจริง หนังสือที่ขายเกลี้ยงกลับกลายเป็นของฉู่ขวงแทบทั้งหมด?
ภาพลวงตา!
ทั้งหมดเป็นภาพลวงตา!
แฟนๆ ของฉู่ขวงชอบใช้วิธีแช่งแบบกลับด้านเสมอ!
ถึงอย่างนั้น ในใจของนักเขียนทั้งสิบคนก็ยังอดดีใจไม่ได้
เพราะรอบนี้พวกเขาได้เกาะกระแสความร้อนแรงไปเต็มๆ
บัญชีบล็อกของพวกเขามียอดผู้ติดตามพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
บางคนถึงกับยอมสมัครบัญชีในบล็อกโดยเฉพาะ แค่เพื่อจะได้ส่งคำท้าประชันวรรณกรรมกับฉู่ขวงเท่านั้น แต่กลับกลายเป็นว่าบัญชีนั้นดันดังระเบิดขึ้นมา จนพวกเขารู้สึกว่า ต่อให้อนาคตอยากจะเลิกเล่น ก็ยังน่าเสียดายอยู่ดี
ถึงอย่างไรการสร้างบัญชีที่มียอดผู้ติดตามสูงๆ แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ เสียด้วยสิ!
…
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง
เพราะฉู่ขวงออกมาท้าทายทั้งบลูสตาร์ด้วยท่าทีที่โอหังไม่เคยมีมาก่อน ทำให้บล็อกกลายเป็นศูนย์กลางกระแสสังคมที่ร้อนแรงที่สุดในตอนนี้!
เหยียนซู!
เทอร์ทวิต!
แพนด้า!
สเปซ!
สุยเสี่ยง!
จี๋เค่อปู้ลั่ว!
และแพลตฟอร์มโซเชียลของทวีปต่างๆ บนบลูสตาร์ ล้วนมีผู้ใช้ที่ยอมโหลดแอปบล็อกมาโดยเฉพาะ แค่เพื่อเข้ามากินเผือกดูเรื่องนี้
ปริมาณผู้ใช้บล็อกพุ่งพรวด!
เมื่อมองจากมุมนี้ แผนการของหลินเยวียนถือว่าประสบความสำเร็จอย่างสูง เพราะทำให้ทั้งแพลตฟอร์มได้รับผลประโยชน์ไปเต็มๆ !
“ผู้ใช้ใหม่เยอะมากเลย!”
“คุณฉู่ขวงดึงดูดความสนใจของผู้คนทั่วทั้งบลูสตาร์!”
“ตอนแรกผมคิดว่าอาจารย์เซี่ยนอวี๋สร้างกระแสได้ใหญ่แล้ว ไม่คิดว่าอาจารย์ฉู่ขวงจะไม่แพ้กันเลย แต่ทำแบบนี้จะเสี่ยงเกินไปไหม ถ้าเกิดเขาแพ้ยับขึ้นมาล่ะ?”
“นั่นสิ”
“เพื่อช่วยดึงผู้ใช้บนบล็อก อาจารย์ฉู่ขวงเสียสละมากเกินไปหน่อยนะ”
‘ขอให้เขาประสบความสำเร็จก็แล้วกัน พวกเราก็ไม่ควรปล่อยให้ความพยายามของเขาสูญเปล่า ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้!”
“รีบจัดสรรทรัพยากรในการโปรโมตระดับสูงสุดเดี๋ยวนี้เลย!”
“จะเรียกว่าการเสียสละได้ยังไงกันล่ะ ผมกลับคิดว่าคุณฉู่ขวงต้องชนะแน่ ๆ !”
“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ”
แม้ใจจริงจะเชื่อมั่นในฉู่ขวง แต่บรรดาผู้บริหารของบล็อกก็ยังอดกังวลไม่ได้ เพราะพวกเขาเองก็ไม่ได้มั่นใจกับการต่อสู้แบบหนึ่งต่อสิบในครั้งนี้มานัก


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...