Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1224

ตอนที่ 1224 จักรวรรดิกาแลกติก (1)

หากจำแนกย่อยลงไปแล้ว ทิศทางการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์มีอยู่มากมาย

เช่น แนวสำรวจโลก อาจเป็นการสำรวจดาวเคราะห์ที่มนุษย์อาศัยอยู่เอง หรือการสำรวจจักรวาล

หรือเรื่องราวระหว่างอารยธรรม การแลกเปลี่ยนหรือสงครามทางเทคโนโลยีระหว่างโลกและอารยธรรมต่างดาว

หรือเรื่องราวเกี่ยวกับโลกอนาคต หรือแม้แต่โลกคู่ขนาน

หรือเรื่องราวเกี่ยวกับโลกหลังวันสิ้นโลก ที่มนุษย์ต้องสร้างอารยธรรมขึ้นมาใหม่

หรือแม้กระทั่งการเดินทางข้ามเวลา ปริศนาความย้อนแย้งของกาลเวลา ฯลฯ

และท่ามกลางแนวทางย่อยเหล่านี้ นิยายวิทยาศาสตร์แนวหุ่นยนต์ นับว่าเป็นแนวที่พบได้บ่อยครั้ง

ผลงานที่ใช้หุ่นยนต์เป็นหัวข้อหลักในการเล่าเรื่องมีนับไม่ถ้วน ทั้งบนโลกและบนบลูสตาร์ก็ล้วนเต็มไปด้วยงานคุณภาพ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนบลูสตาร์ในปัจจุบัน

เทคโนโลยีหุ่นยนต์ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย

ไม่ต้องพูดถึงที่ไหนไกล

แค่ร้านอาหารหรูหลายแห่งในเครือของซุนเย่าหั่วและโรงแรมราชวงศ์ปลาหลายสาขาก็เริ่มมีแนวโน้มที่จะใช้หุ่นยนต์เข้ามาแทนแรงงานมนุษย์แล้ว

อย่างเช่นการเสิร์ฟอาหารให้แขก หุ่นยนต์ก็สามารถทำงานได้อย่างง่ายดายตามคำสั่งที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ล่วงหน้า

และนี่เป็นเพียงความสามารถขั้นพื้นฐานที่สุดของหุ่นยนต์เท่านั้น

เมื่อยุคสมัยแห่งปัญญาประดิษฐ์มาถึง หุ่นยนต์ที่มีฟังก์ชันก้าวหน้ากว่านี้ก็มีอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่แพร่หลายเข้าสู่ทุกครัวเรือนเท่านั้นเอง

ในสถานการณ์เช่นนี้ นิยายวิทยาศาสตร์ที่ใช้ หุ่นยนต์เป็นหัวข้อหลักของเรื่องราว จึงได้รับความนิยมสูงบนบลูสตาร์มาโดยตลอด

นี่เองคือเหตุผลที่ทำให้นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์อย่างฟ่านชงนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์จากเว่ยโจว เลือกหยิบหุ่นยนต์มาเป็นหัวข้อหลักของนิยายเรื่องใหม่

ฟ่านชงยังได้แนะนำโครงเรื่องของนิยายเล่มนี้ไว้ว่า

หนังสือเล่มใหม่ของเขา ถึงแม้จะเป็นเรื่องยาวแต่ก็ประกอบด้วยหกเรื่องย่อยที่เชื่อมโยงกันอยู่ แต่ละเรื่องมีธีมที่ต่างกันออกไป

และในตอนนี้

หลินเยวียนก็ตัดสินใจแล้วเช่นกัน

เขาจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับหุ่นยนต์!

ในเสี้ยววินาทีที่เกิดความคิดนี้ขึ้นมา ปลายนิ้วของหลินเยวียนก็เริ่มรัวลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ปรากฏตัวอักษรสี่คำอย่างชัดเจน

‘จักรวรรดิกาแลกติก’

ออกมาเถอะ!

จักรวรรดิกาแลกติก!

…

ถูกต้องแล้ว

หลินเยวียนตัดสินใจเขียนจักรวรรดิกาแลกติกของไอแซก อาซิมอฟ!

เราพูดไปก่อนหน้านี้แล้วว่าฮิงาชิโนะ เคโงะเป็นนักเขียนอัจฉริยะสารพัดแนว ผลงานที่ถนัดที่สุดของเขาคือแนวสืบสวนสอบสวน ทว่าแท้จริงแล้วขอบเขตการสร้างสรรค์ผลงานของเขาไม่ได้จำกัดอยู่เพียงเท่านั้น

เก่งกาจก็จริง

แต่เมื่อนำมาเทียบกับผู้เขียนจักรวรรดิกาแลกติกอย่างอาซิมอฟแล้ว ผลงานของฮิงาชิโนะ เคโงะ ทั้งในแง่ขอบเขตและอิทธิพลนั้น แทบจะเล็กน้อยจนไม่อาจหยิบมาเทียบกันได้เลย

ใช่แล้ว

อาซิมอฟต่างหากที่เป็นนักเขียนผู้รอบรู้และเขียนได้สารพัดแนวอย่างแท้จริง เขาใช้เวลาทั้งชีวิตเขียนหนังสือมากกว่าห้าร้อยเล่ม ผลงานมากมายจนแทบกองพะเนิน และที่น่าทึ่งคือ เขาแตะต้องแทบทุกหมวดหมู่ภายใต้ระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือ ผลงานของเขาเรียกได้ว่าครอบคลุมเกือบทุกแง่มุมของการดำรงชีวิตของมนุษย์เลยทีเดียว

ไม่ว่าจะขึ้นสู่ท้องนภา ดำดิ่งสู่ท้องทะเล

หรือย้อนอดีต ล่วงอนาคต เขาก็ล้วนแต่นำมาเขียนได้ทั้งสิ้น

ตั้งแต่ไดโนเสาร์ไปจนถึงอนุภาคขนาดเล็กที่สุดและกระทั่งจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล ผลงานของเขาล้วนครอบคลุมทั้งสิ้น

ตั้งแต่นวนิยายแนวเบาสมองไปจนถึงประวัติศาสตร์จักรวรรดิโรมัน หนังสือวิทยาศาสตร์สำหรับบุคคลทั่วไป ไปจนถึงประวัติศาสตร์พันปีของดินแดนตะวันออกไกล หรือแม้แต่คู่มือพระคัมภีร์ ไปจนถึงคู่มือวิทยาศาสตร์

ทุกเล่มล้วนเขียนด้วยสำนวนที่เรียบง่าย เคร่งครัด ทว่าแฝงด้วยอารมณ์ขัน

เพื่อได้อวดพรสวรรค์ด้านความตลกอย่างเต็มที่ เขายังเคยเขียนหนังสือรวมมุขตลกด้วย!

เพราะเหตุนี้เอง

อาซิมอฟจึงได้รับการยกย่องจากผู้อ่านว่าเป็น ‘บุคคลผู้เปรียบดุจเทพ’!

และที่เหนือความคาดหมายที่สุดก็คือ

อาซิมอฟถึงกับเคยเขียนงานแนวเฮ็นไตด้วยเช่นกัน

ในบั้นปลายชีวิต เขาเผยแพร่หนังสือที่พูดถึงประเด็นความสัมพันธ์ทางเพศอยู่หลายเล่ม

แต่ไม่ว่างานเขียนของเขาจะหลากหลายเพียงใด นักเขียนย่อมมีแนวที่ตนถนัดที่สุด

อาซิมอฟ คือหนึ่งในนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ และผลงานชิ้นเอกของเขาก็คือนิยายชุดจักรวรรดิกาแลกติก

นี่คือตำราหลักในประวัติศาสตร์นิยายวิทยาศาสตร์ของโลก!

โครงเรื่องหลักคือ

ด้วยความช่วยเหลือจากหุ่นยนต์ มนุษยชาติสามารถควบคุมเทคโนโลยีการปรับแต่งดาวเคราะห์ต่างถิ่นได้อย่างรวดเร็ว และเปิดฉากการอพยพอันยิ่งใหญ่เพื่อข้ามดวงดาวสู่อาณานิคมในจักรวาล!

มนุษย์ได้ขยายพันธุ์และแผ่ขยายไปทั่วกาแล็กซีราวกับฝูงตั๊กแตน นำพาทั้งความโง่เขลาที่ไม่มีวันเลือนหายและปัญญาที่ไม่อาจดับสูญ ทั้งความโลภและมโนธรรม ก้าวย่างไปยังดาวเคราะห์รกร้างทีละดวง จนทำให้ทั้งกาแล็กซีเข้าสู่ยุคสงครามระหว่างดวงดาวอันยืดเยื้อยาวนาน จนกระทั่งทั้งกาแล็กซีถูกรวมศูนย์ภายใต้การปกครองเดียว

และแล้ว

จักรวรรดิกาแลกติกก็ได้ถือกำเนิดขึ้น!

จักรวรรดิที่ปกครองดาวเคราะห์ที่มีผู้คนอาศัยกว่า 25 ล้านดวง อาณาเขตกว้างใหญ่กินพื้นที่กว่าแสนปีแสง และมีจำนวนประชากรรวมกันถึงหลายล้านชีวิต

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน