Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1225
ตอนที่ 1225 ข้าคือหุ่นยนต์
ไม่ต้องอธิบายให้มากความ เพียงแค่ชื่อหนังสือ ‘ข้าคือหุ่นยนต์’ ปรากฏออกมา
หัวข้อของนิยายเล่มใหม่ของฉู่ขวงก็ชัดเจนจนไม่ต้องสงสัย!
หุ่นยนต์!
นิยายเล่มใหม่ของฉู่ขวงก็จะเขียนเกี่ยวกับหุ่นยนต์เช่นกัน!
ชั่วขณะนั้น
ทั้งโลกออนไลน์ต่างก็ถึงกับตะลึงงันกับการงัดข้อกันอย่างตรงๆ ของฉู่ขวง!
ในพื้นที่แสดงความคิดเห็นของบล็อก
แฟนๆ ของฉู่ขวงต่างก็แห่กันเข้ามาทิ้งข้อความใต้อัปเดตสายฟ้าแลบนี้อย่างบ้าคลั่ง
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงโคตรเทพ!!!”
‘ฉันมาแปลให้เจ้าแก่เองละกัน ก็แค่แนวหุ่นยนต์ไม่ใช่เหรอ ใครเขียนไม่ได้บ้างล่ะ?’
‘ยังแปลไม่สะใจพอ ที่ถูกต้องต้องเป็น ข้าจะสอนพวกเอ็งเองว่าแนวหุ่นยนต์ต้องเขียนยังไง!’
‘ปะทะกันดุเดือดเชียว!’
‘ก่อนหน้านี้พวกแอนตีแฟนบอกไม่ใช่บอกเหรอว่าเจ้าแก่กลัวจนหงอ?’
‘เหอะๆ แบบนี้เรียกว่ากลัวได้ด้วยหรือ?”
‘วันนี้เจ้าแก่เล่นซัดหน้าพวกคุณตรงๆ แล้วจะทำไมล่ะ!’
‘นี่แหละถึงจะเป็นสไตล์ของเจ้าแก่ อวดดีอะไรกัน คุณเขียนอะไร ฉันก็เขียนแม่งเรื่องเดียวกันนี่แหละ!’
‘คุณเลือกธีมเองเลยแล้วกัน!’
‘เจ้าแก่พายเรือไม่ต้องใช้ไม้พาย ในการประชันวรรณกรรมทั่วทั้งแปดทวีป ใช้แค่คลื่นล้วนๆ ก็พอ!’
‘มีความเป็นไปได้ไหมนะ ผมแค่พูดถึงความเป็นไปได้นะ ว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงอาจเห็นพวกเราท่าทางถอดใจ เลยโผล่มาเรียกขวัญกำลังใจให้เรา?’
‘หึ เจ้าแก่จะมีมุมอ่อนโยนอะไรแบบนี้กับเขาด้วยหรือ?’
‘ฉันไม่เชื่อหรอก แต่ตอนนี้เลือดนักสู้ในตัวมันพลุ่งพล่าน ดาบของฉันกระหายเลือดจนแทบจะรอไม่ไหวแล้ว!’
ประชันกันด้วยธีมเดียวกัน!
ทั้งบลูสตาร์มีแค่ฉู่ขวงคนเดียวเท่านั้นที่ใจกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้!
โพสต์นี้ราวกับเป็นบทเพลงศึกปลุกเร้าให้โลหิตเดือดพล่าน ขวัญกำลังใจของเหล่าแฟนคลับพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ต่างก็โห่ร้องกันสนั่นราวกับเพิ่งฉีดยาเร่งพลัง ไม่มีคำว่าเกรงกลัวอยู่ในพจนานุกรมของพวกเขา!
…
วงการนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์บลูสตาร์
ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่าฉู่ขวงจะเลือกเขียนนิยายเล่มใหม่เกี่ยวกับหุ่นยนต์!
“เขากล้าขนาดนั้นเชียวหรือ!”
“หรือว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ?”
“ธีมที่สามารถหยิบมาเขียนเป็นนิยายวิทยาศาสตร์มีมากมาย โอกาสที่จะเลือกเขียนแนวหุ่นยนต์พร้อมกันนั้นน้อยมาก แต่หลังจากที่ฟ่านชงเพิ่งประกาศหัวข้อใหม่ของตนไม่นาน เขากลับออกมาบอกว่านิยายใหม่ของเขาเองก็จะเขียนแนวหุ่นยนต์เหมือนกัน แบบนี้จะให้บอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ ไม่เท่ากับดูถูกสติปัญญาของผมหรือไง?”
“เอาแบบง่ายๆ เลยนะ ทำไมก่อนหน้านี้เขาไม่เขียนแนวหุ่นยนต์?”
“ไม่เขียนตั้งแต่แรก แต่ดันมาเลือกจะเขียนตอนที่ฟ่านชงประกาศธีมหุ่นยนต์ จะไม่ใช่การจงใจได้ยังไง ถ้าไม่ใช่ ผมยอมเปลี่ยนไปใช้แซ่คุณเลย!”
“คนคนนี้ช่างบ้าบิ่นจริงๆ !”
“เขาเอาความกล้ากับความมั่นใจมาจากไหนกัน ธีมหุ่นยนต์น่ะเป็นสิ่งที่ฟ่านชงถนัดที่สุดแล้วนะ ในธีมนี้แทบไม่มีใครบนบลูสตาร์กล้าที่จะอ้างตนเหนือกว่าฟ่านชงได้เลย!”
“บ้าไปแล้ว บ้าบิ่นเกินไปจริงๆ !”
“ชื่อฉู่ขวงนี่ตั้งได้ถูกกับอุปนิสัยของเขาจริงๆ !”
“เล่นท้าทายธีมนิยายวิทยาศาสตร์ที่ฟ่านชงถนัดที่สุด แบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการเอาไข่มาชนหิน เขาปิดเส้นทางหนีทีไล่ของตัวเองไปหมดแล้ว!”
ไม่อาจเข้าใจได้
ไม่มีใครเข้าใจเลยว่าฉู่ขวงกำลังคิดอะไรอยู่
เขาจะเขียนหัวข้อไหนก็ได้ ไม่มีปัญหา ยกเว้นก็แต่เพียงธีมหุ่นยนต์ นี่คือหัวข้อเดียวที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน!
…
เว่ยโจว
เมื่อฟ่านชงเห็นอัปเดตล่าสุดของฉู่ขวง เขาถึงกับยืนนิ่งไปทันที
หุ่นยนต์?
นี่ล้อกันเล่นหรือไง?
เขาจะเขียนธีมหุ่นยนต์งั้นหรือ?
ชั่วอึดใจถัดมา
ฟ่านชงก็เดือดพล่านขึ้นมา!
ท้าทาย!
นี่มันคือการท้าทายชัดๆ !
ข้าเขียนอะไร เจ้าเขียนตามอย่างนั้น?
นี่มันไม่เห็นหัวกันเลยสักนิด!
มีสิ่งใดจะเสียดแทงได้เจ็บแสบไปกว่าการกระทำเช่นนี้อีกหรือ?
ใช่แล้ว…
เช่นเดียวกับนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์คนอื่น ๆ ฟ่านชงไม่เชื่อว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ หลักฐานทั้งหลายบ่งบอกชัดเจนว่าฝ่ายตรงข้ามจงใจทำ!
“ดีมาก!”
ฟ่านชงถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ
ไม่นึกเลยว่าจะยังมีคนที่อวดดีถึงขนาดนี้
ถ้าคุณเปลี่ยนไปเลือกธีมอื่น อย่างน้อยถึงจะแพ้ก็ยังพอรักษาหน้าตาไว้ได้บ้าง แต่กลับดื้อดึงเลือกหัวข้อเดียวกับผม ตอนที่แพ้ขึ้นมาจริงๆ ฉากก็คงจะน่าอับอายเป็นที่สุด!
…
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าโทสะของฟ่านชงนั้นพุ่งพล่านมากแค่ไหน
ในชั่วขณะนั้น เหล่าชาวเน็ตที่เกลียดฉู่ขวงก็พากันงุนงงไปตามๆ กัน
ความบ้าบิ่นของฉู่ขวง เป็นที่เลื่องลือไปทั่วหล้า
หากไม่บ้าบิ่นถึงขั้นนี้ เขาจะกล้าท้าทายทั้งบลูสตาร์ได้อย่างไร?
ทว่าผู้คนก็ยังประเมินฉู่ขวงต่ำไปอยู่ดี
การที่เขาเลือกเขียนหัวข้อเดียวกับฟ่านชงในนิยายวิทยาศาสตร์นั้น เพียงแค่เอ่ยถึง ก็ให้ความรู้สึกว่าบ้าบิ่นจนแทบเกินรับไหว!
‘รนหาที่ตายชัดๆ !’
‘หรือเขากลัวว่าตัวเองจะแพ้แบบไม่ย่อยยับพอ?’
‘รอดูฉากเด็ดแล้วเนี่ย’
‘นี่แหละมหรสพฉากใหญ่เปิดศักราชจริงๆ ’
‘เป็นการท้าทายแบบประจันหน้าตรงๆ เลย!’
‘ฉันเป็นแค่คนนอกยังรู้สึกเลยว่าเขาได้ใจเกินไป จะให้จินตนาการว่าฟ่านชงโกรธแค่ไหนก็คงไม่ยาก’
‘ยื่นหน้าไปให้เขาตบเองชัดๆ ’
‘แฟนคลับของเขากลับเหมือนไปโดนตัวไหนมา ฮึกเหิมกันจนออกนอกหน้า ดูไปก็ออกจะน่าเวทนา ไม่รู้กันบ้างหรือว่านี่หมายความว่าอะไร?’
‘น่ากลัวว่าฉู่ขวงคงอยากขายหนังสือเท่านั้นแหละ’
‘คราวนี้คงจบเห่แน่!’
…
ในบ้าน
หลังจากหลินเยวียนโพสต์ข้อความไปแล้ว เขาก็ไม่สนใจความเคลื่อนไหวบนโลกออนไลน์อีกต่อไป
เวลานี้เขากำลังเขียนข้าคือหุ่นยนต์ พลางครุ่นคิดอยู่ด้วยว่า
ในบรรดานิยายวิทยาศาสตร์ของบลูสตาร์ แม้จะมีผลงานที่ใช้หุ่นยนต์เป็นธีมหลักอยู่มาก แต่ก็ยังไม่เคยก่อร่างสร้างเป็นระบบที่เป็นเอกภาพขึ้นมา
ถึงอย่างไรนักเขียนแต่ละคนก็มีมุมมองต่อหุ่นยนต์ไม่เหมือนกัน
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...