ตอนที่ 1235 นักเต้นเซี่ยนอวี๋มาแล้ว (1)
วันนี้
ในการบันทึกรายการวาไรตีเพลงของเราตอนที่ห้า
ทีมฉินโจว
พ่อเพลงและนักร้องต่างกำลังหารือกันถึงกลยุทธ์
“แพ้ติดกันสามรอบแล้วนะ”
“รอบนี้ห้ามแพ้อีกเด็ดขาด”
“ช่วงไม่กี่ตอนที่ผ่านมา เราดวงซวยจริงๆ จับได้แต่คู่แข่งที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แถมแต่ละทีมยังทำเวทีออกมาอลังการเหลือเกิน”
“รอบนี้เป็นลู่เซิ่งจับคู่กับเว่ยห่าวอวิ้น”
“คู่แข่งรอบนี้คือเยี่ยนโจว ไม่ถือว่าแข็งแกร่งมาก โอกาสชนะยังสูงอยู่”
“ก็แค่กลัวว่าพวกเขาจะได้คะแนนเพิ่มจากการออกแบบเวทีอีก ได้ยินมาว่าเชิญราชินีนักเต้นของเยี่ยนโจวมาช่วย”
“หวังว่านักเต้นประกอบของเราจะไม่กดดันจนไปไม่รอด”
“นักเต้นประกอบของเราก็ฝีมือไม่ได้แย่นะ อย่างน้อยก็ติดอันดับที่สามสิบเก้าของบลูสตาร์เชียวนะ เพียงแต่ยังขาดคนออกแบบท่าเต้นเก่งๆ เท่านั้นเอง”
ระหว่างที่กำลังถกกันอยู่นั้น
ลู่เซิ่งและพ่อเพลงอีกสามคนต่างขมวดคิ้วแน่น
นักร้องทั้งสิบคนของฉินโจวเองก็เต็มไปด้วยความกังวล
การแพ้ติดต่อกันสามครั้งในรายการ ทำให้ทีมฉินโจวตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
แต่แล้วทันใดนั้น
มีเสียงอึกทึกดังมาจากด้านนอก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
เจ้าอิ๋งเก้อซึ่งอยู่ใกล้ประตูที่สุดจึงเดินไปเปิด
ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก
เจ้าอิ๋งเก้อก็ส่งเสียงกรี๊ดด้วยความดีใจสุดขีด
“ตัวแทน!?”
ผู้ที่ยืนอยู่ตรงประตูก็คือหลินเยวียนนั่นเอง
ด้านหลังของเขายังมีตากล้องหนึ่งคนตามมาด้วย
ไม่รู้ว่าเพราะความกดดันจากการแข่งขันทำให้สภาพจิตใจตึงเครียดเกินไปหรือเปล่า เจ้าอิ๋งเก้อถึงได้ตื่นเต้นจนโผเข้ากอดหลินเยวียนซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าทันที
เอ๊ะ?
หลินเยวียนเองก็ไม่คิดว่าจะพบกับเหตุการณ์เช่นนี้
ท่ามกลางอ้อมกอดอันอบอุ่นและอ่อนโยน สมาชิกวงราชวงศ์ปลาคนอื่นๆ อย่างเจียงขุย เว่ยห่าวอวิ้น ซุนเย่าหั่ว และเฉินจื้ออวี่ก็รีบวิ่งกรูกันเข้ามา
ทุกคนห้อมล้อมหลินเยวียนจนกลายเป็นก้อนกลม
เหล่านักร้องที่นั่งอยู่ก่อนหน้านี้ก็ลุกพรวดพราดขึ้นมา
แม้แต่พ่อเพลงทั้งสี่คนที่นั่งอยู่ ก็ล้วนลุกขึ้นด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดี
“เซี่ยนอวี๋?”
“โค้ช?”
“คุณมาที่นี่ได้ยังไง”
“เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ยว่าคุณเป็นแขกรับเชิญเฉพาะกิจ งั้นงวดนี้พวกเราหาผู้ช่วยได้แล้วสินะ?”
“ฮ่าๆ !”
“เยี่ยมเลย!”
“มีคุณอยู่ ทุกอย่างก็ง่ายขึ้นเยอะ!”
“เราแพ้มาหลายรอบแล้ว คราวนี้ต้องให้คุณช่วยประคองแล้วละ”
ไม่ว่านักร้องหรือพ่อเพลง แต่ละคนต่างรู้สึกตื่นเต้น
สำหรับทีมฉินโจวแล้ว เซี่ยนอวี๋คือพลังสำคัญที่พวกเขาเชื่อมั่นที่สุด!
ในที่สุด หลินเยวียนก็หลุดออกจากอ้อมกอดของราชวงศ์ปลาได้ ก่อนจะเอ่ยอธิบายว่า “รอบนี้ก็ยังเป็นการแข่งของพี่ลู่กับพี่ห่าวอวิ้นเหมือนเดิมครับ ผมไม่ได้มาในฐานะนักร้องหรือพ่อเพลง”
ทุกคนถึงกับอึ้งไป ไม่เป็นนักร้อง ไม่เป็นพ่อเพลง?
หรือว่าเขาจะมาเป็นแค่กองเชียร์ให้พวกเรากันแน่?
แต่หลินเยวียนไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เขาเลือกเอ่ยเข้าประเด็นไปตามตรง
“เพลงแต่งเสร็จหรือยังครับ ขอผมดูหน่อย”
“ได้สิ”
แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ลู่เซิ่งก็ยังหยิบโน้ตเพลงส่งให้หลินเยวียน
หลินเยวียนรับมาอ่าน เพลงนี้ชื่อว่า ‘นกยูง’ เป็นเพลงบัลลาดเนิบช้าขนาดแท้ แถมยังแฝงกลิ่นอายดนตรีพื้นบ้านเอาไว้เล็กน้อย
ทำนองอ่อนหวานไพเราะ
เนื้อร้องสื่อความหมายเปรียบตนเองดั่งนกยูง
หลินเยวียนลองฮัมตามทำนองอยู่สองสามท่อน
ลู่เซิ่งยิ้มแล้วถามว่า “มีอะไรอยากให้แก้ไขไหม?”
หลินเยวียนส่ายหน้า ในฐานะพ่อเพลงที่ติดสิบอันดับแรกของบลูสตาร์ ถึงจะอยู่อันดับที่สิบพอดี แต่ฝีมือลู่เซิ่งก็ยอดเยี่ยมไร้ข้อกังขา เพลงนี้ไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพแม้แต่น้อย
“เสี่ยวอวี๋ เลิกอ้อมค้อมสักทีเถอะ”
เจิ้งจิงจ้องหลินเยวียนพลางถามว่า
“ที่คุณโผล่มานี่ ที่จริงแล้วจะมาทำอะไรกันแน่”
“มาเต้นครับ”
หลินเยวียนเอ่ยตอบเพียงสั้นๆ ทุกคนถึงกับหันหน้ามองกันไปมา คิดว่าตนเองหูเพี้ยน
พวกเขาเกือบจะพูดพร้อมกันว่า
“การเต้น!?”
“ทุกคนต่างคุ้นเคยกับเซี่ยนอวี๋ในฐานะพ่อเพลง ในฐานะนักร้อง หรือแม้กระทั่งในฐานะนักเขียนบท แต่วันนี้ผมอยากจะแนะนำบทบาทใหม่ของผมให้พวกคุณรู้จัก”
หลินเยวียนเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อว่า
“อันดับที่สิบเอ็ดในการจัดอัดดับสาขาการเต้นรำของบลูสตาร์ นักเต้นเซี่ยนอวี๋”
นักเต้นเซี่ยนอวี๋เปิดตัว!
นี่แหละคือบทบาทที่หลินเยวียนตั้งใจมาปรากฏตัวในครั้งนี้!
ไม่ใช่ในฐานะนักร้อง ไม่ใช่ในฐานะพ่อเพลง แต่มาในฐานะนักออกแบบท่าเต้น
ที่ฉินโจวแพ้ติดกันบ่อยๆ ก็เพราะเรื่องการแสดงบนเวทีไม่ใช่หรือ งั้นเขาก็จะยกระดับการแสดงให้ฉินโจวเอง เพื่อให้ทีมฉินโจวอวดฝีมือได้อย่างหมดกังวล!
หน้าที่ของทีมคือร้องเพลงให้ดีที่สุด
ส่วนเรื่องอื่น ปล่อยให้เขาจัดการเอง
ไหนๆ บนบลูสตาร์แห่งนี้ก็ยังไม่มีการแสดงเต้นสุดคลาสสิกหลายรูปแบบจากโลกเดิม ตนก็ไม่เพียงแต่ช่วยฉินโจวแก้จุดอ่อน แต่ยังใช้เวทีการแข่งขันที่ผู้คนกำลังจับตามองนี้ ดันอันดับนักเต้นของตัวเองให้สูงขึ้นอีกด้วย!
ทุกคนล้วนตกตะลึง


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...