Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1239
ตอนที่ 1239 แทงโกถือกำเนิด (1)
คืนนั้น
หลินเยวียนมาที่ศูนย์ดนตรีฉินโจว เพื่อเรียกจ้าวอิ๋งเก้อมาซ้อมเต้น เจิ้งจิงในฐานะผู้ประพันธ์เพลงก็ย่อมต้องแวะมาดูที่ห้องซ้อมด้วย
“พวกคุณจะเต้นด้วยกัน?”
เมื่อเจิ้งจิงเห็นว่าหลินเยวียนไม่เพียงแต่จะขึ้นเต้นเอง แต่ยังจะพาจ้าวอิ๋งเก้อ นักร้องของทีมมาร่วมเต้นด้วย ก็ตกใจขึ้นมาในทันใด
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
หลินเยวียนยังไม่ทันได้ตอบ จ้าวอิ๋งเก้อก็รีบพูดออกมาอย่างร้อนรน สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ร่าเริงจนเหมือนจะถึงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ
“ไม่ใช่แบบนั้น”
เจิ้งจิงหันไปพูดกับจ้าวอิ๋งเก้อด้วยความกังวล “การเต้นต้องใช้แรงมากนะ ถ้าคุณเต้นเยอะไป อาจทำให้การควบคุมลมหายใจมีปัญหา ถึงตอนนั้นอาจกระทบกับการร้องเพลงได้”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ”
คราวนี้เป็นหลินเยวียนที่อธิบาย
“พวกเราจะเต้นกันเฉพาะตอนท่อนอินเทอร์ลูด ส่วนตอนร้อง การเคลื่อนไหวจะน้อยมาก เรื่องแรงกายเลยไม่ใช่ปัญหา”
แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น
วิธีแก้ปัญหาเรื่องแรงกายจริงๆ คือให้จ้าวอิ๋งเก้อใช้ยาชูกำลัง จะได้กระปรี้กระเปร่าพร้อมเต้นได้ทั้งวัน ทว่าเรื่องแบบนี้หลินเยวียนคงอธิบายให้เจิ้งจิงฟังไม่ได้อยู่ดี
“ก็ได้”
เจิ้งจิงเลยไม่ได้พูดอะไรต่อ
หลินเยวียนเริ่มสอนท่าเต้นให้กับจ้าวอิ๋งเก้อ หญิงสาวคนนี้ก็มีพื้นฐานการเต้นไม่น้อยจริงๆ แค่เรียนกับหลินเยวียนได้ไม่นาน ก็เข้าใจเอกลักษณ์ของระบำนี้แล้ว
ด้านข้าง
เจิ้งจิงที่นั่งดูอยู่ตาเป็นประกาย ถึงสองคนนี้จะยังไม่ได้เต้นออกมาแบบครบชุด เพียงแค่แยกส่วนของท่าทางให้ดู แต่ระบำนี้กลับดูน่าสนใจสุดๆ แปลกใหม่ แถมยังไม่เหมือนใคร จนเธอเองยังอดอยากเรียนตามไม่ได้!
เป็นเช่นนี้
สองชั่วโมงต่อมา
จ้าวอิ๋งเก้อไม่เพียงแต่เข้าใจระบำจนทะลุปรุโปร่ง ยังพลิกแพลงต่อยอดได้อีกด้วย “ตัวแทน ฉันมีความคิดนะ ช่วงนี้ฉันอาจทิ้งตัวลงในอ้อมแขนของคุณ แล้วคุณก็โอบเอวฉันไว้”
“ตัวแทน!”
“จับมือกันหน่อยสิ!”
“ตัวแทน ฉันว่าท่าแนบแก้มเมื่อกี้ฉันทำได้ไม่ค่อยดี งั้นเราลองอีกรอบเถอะนะ ฉันไม่เหนื่อยเลยสักนิด!”
“ตัวแทน!”
“กอดฉันหน่อย!”
“ตัวแทน!”
“ขอแนบๆ หน่อย!”
“ไม่มีท่านั้น”
หลินเยวียนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
ด้านข้าง เจิ้งจิงตะลึงไปชั่วขณะ ไม่ใช่เพียงเพราะความงดงามของการเต้นรำเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการกระทำสารพัดของจ้าวอิ๋งเก้ออีกด้วย สรุปแล้วเด็กสาวคนนี้กำลังซ้อมเต้น หรือว่ากำลังหาทางเนียนใกล้ชิดหลินเยวียนกันแน่? วัยรุ่นสมัยนี้เขากล้าหาญกันขนาดนี้เลยหรือ!?
เป็นอย่างนั้นไป
ผ่านไปสองวัน
ผ่านไปสามวัน
ผ่านไปสี่วัน
ผ่านไปห้าวัน
หลังจากซ้อมติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดจ้าวอิ๋งเก้อก็สามารถร้องเพลงไปพร้อมกับเต้นได้แล้ว เธอได้ควบคุมระบำแทงโกนี้อย่างสมบูรณ์ หลินเยวียนเองก็พลอยถอนหายใจอย่างโล่งอก เลิกงานอย่างภาคภูมิใจ ตั้งใจว่าจะรอให้ถึงวันแข่งจริงค่อยกลับมาอีกครั้ง
…
วันศุกร์เวียนมาถึงอีกครั้ง
คืนนั้น รายการเพลงของเราซีซันที่สอง ตอนที่หกครึ่งแรกได้ออกอากาศ โดยใช้วิธีตัดต่อเหมือนกับครึ่งแรกของตอนที่ห้า ค่อยๆ แนะนำผลงานและการเตรียมการของแต่ละทีมจากทุกทวีป
ในนั้น
ข่าวที่ว่าเซี่ยนอวี๋กำลังจะขึ้นเวทีไปเต้นการเต้นก็ถูกถงซูเหวินเปิดเผยเผยออกมา!
ทันใดนั้นเอง
ทั้งโลกออนไลน์ก็แตกตื่นขึ้นมา
‘อ๊ากกกกกๆๆๆๆ ฉันจะตายแล้ว พ่อเพลงอวี๋จะขึ้นเวทีเต้นเองจริงๆ วันพรุ่งนี้หรือ?!’
‘เช็ดน้ำลายหน่อยเร็ว’
‘ตอนนี้สนุกแน่ แต่ละการเผชิญหน้าของสองทีม ต้องใช้ธีมดนตรีเดียวกัน ทำให้เปรียบเทียบกันได้ชัดเจนขึ้น’
‘ฉินโจวกับฉีโจวนี่แหละน่าสนใจที่สุด’
‘ไม่ใช่แค่เพลงที่ใช้ธีมเดียวกันนะ แม้แต่ธีมการเต้นก็ยังเหมือนกัน ทั้งสองทีมเลือกใช้การเต้นลีลาศเหมือนกันเป๊ะ!’
‘เหมือนใส่เสื้อสีเดียวแบบเดียวกันเลย’
‘การเต้นต้องเต้นเป็นคู่แน่นอน แล้วฝั่งฉินโจวที่พ่อเพลงอวี๋จะขึ้นเวที คู่เต้นของเขาเป็นใครล่ะ? หรือว่าจะเป็นอวิ๋นถงถงอีก?’
‘น่าจะใช่นะ’
‘การเต้นนี่มันไม่มีอะไรน่าสนใจเลย ดูจนเบื่อแล้ว’
‘ฮ่าๆๆ ระบำนกยูงทำให้มาตรฐานคุณสูงขึ้นไปอีกสินะ’
‘พ่อเพลงอวี๋ก็เป็นคนธรรมดา จะให้เขาคิดการเต้นใหม่ทุกสัปดาห์ก็เกินไปหน่อยไหม เต้นลีลาศก็ไม่ได้ผิดอะไรหรอก แค่คงไม่ได้อลังการตระการตาเหมือนระบำนกยูงเท่านั้นเอง’
‘ระบำนกยูงนี่แหละ ทำเอาคนดูขนลุกซู่!’
ที่ว่ากันว่าครึ่งแรกของตอนที่หก แท้จริงแล้วมันก็เหมือนตอนนำร่องของตอนหกเสียมากกว่า
การมีตอนนำร่องให้รับชมก็เพื่ออุ่นเครื่องให้ผู้ชม สำหรับผู้ชมชาวบลูสตาร์แล้ว ของจริงที่เป็นอาหารจานหลัก ก็คือการถ่ายทอดสดในคืนวันพรุ่งนี้ต่างหาก
…
ท่ามกลางความคาดหวังของผู้คนนับไม่ถ้วน
วันเสาร์ก็มาถึง!
ค่ำคืนนั้น
ที่ศูนย์ดนตรีฉินโจว
การถ่ายทอดสดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ทันทีที่หลินเยวียนปรากฏตัวในพื้นที่ของทีมฉินโจว ทุกคนก็รีบเข้ามารุมล้อมด้วยความสงสัย
“ตัวแทน เมื่อวานได้ดูครึ่งแรกหรือยัง?”
“การเต้นที่ฝั่งเรากำหนดคือลีลาศ แต่ฝ่ายตรงข้ามฉีโจวก็เลือกลีลาศเหมือนกันเลย!”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...