Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1243

ตอนที่ 1243-2 จิ้งจอกน้อยที่ไม่ใช่ปีศาจ (2)

บางคนผิดหวัง

บางคนดูแคลน

บางคนผิวปาก

บางคนดวงตาเป็นประกาย

ขณะที่ความคิดของผู้ชมแตกต่างกันไปนั้น เฉินอีก็เริ่มร้องเพลงขึ้นมา เสียงร้องที่เต็มไปด้วยจังหวะเร้าใจดังขึ้น

พร้อมกับเสียงร้องนั้น

เฉินอียื่นมือจับเสา ร่างกายแนบชิดเข้ามา สะโพกยกขึ้นเล็กน้อย

และในจังหวะที่เหยียดขาพร้อมกับยกสะโพก

ศีรษะของเธอยังคงรักษาระดับเดิม

ภายใต้แสงไฟบนเวที สายตาผู้ชมเห็นบั้นเอวอรชรของเธอบิดไหวอย่างอิสระราวกับงูน้ำ สะโพกที่เชิดเด่นยิ่งทำให้ความอ่อนตัวของร่างกายเผยออกมาเต็มที่!

ราวกับเกลียวคลื่น!

เส้นสายอรชร!

จังหวะเคลื่อนไหวเร่งเร้า!

เรือนร่างสัดส่วนรูปตัว S ที่งดงามจนหาที่ติไม่ได้!

ระหว่างท่อนอินโทรไม่กี่วินาที เฉินอีพลันใช้ด้านในเข่าหนีบเสา แล้วออกแรงเหวี่ยงตามแรงเฉื่อย ขาอีกข้างงอไปด้านหลัง เอวเหยียดตรงลำตัวเอนเล็กน้อยก่อนจะหมุนวนไปรอบหนึ่ง!

ลำคอพลิ้วไหว

ท่ามกลางแววตาออดอ้อนเย้ายวน เธอใช้มือและเข่ากดตรึงกับเสา ทำให้ร่างกายยึดแน่นติดอยู่กับเสาโดยที่เท้าไม่แตะพื้น จากนั้นหมุนรอบเสา 360 องศาประหนึ่งไร้แรงโน้มถ่วง!

สีหน้าของผู้ชมทั้งหมดเปลี่ยนไปเป็นแบบเดียวกัน แม้แต่ผู้หญิงที่เคยทำท่าทางไม่สนใจ ต่างก็อ้าปากค้างเป็นรูปตัว O!

“บ้าไปแล้ว!”

“แขนแข็งแรงมา”

“แกนกลางลำตัวแข็งแรงยิ่งกว่า!”

“ไหนบอกว่าเคยเป็นนักร้องเกิร์ลกรุป นี่มันสายยิมนาสติกชัดๆ เลย!”

“สวยมาก!”

“สวยแบบดิบเถื่อน!”

“สวยแบบเซ็กซี่!”

“นี่มันท่าเต้นอะไรเนี่ย!”

“ใช้เสาให้ตะลึงได้ขนาดนี้?”

“ที่แท้วิธีการใช้เสาคือแบบนี้เองหรือ!?”

“ขอโทษนะ ฉันผิดเอง ฉันไม่ควรไปตั้งแง่กับเฉินอี ไม่ควรไปสงสัยพ่อเพลงอวี๋เลย การเต้นนี้ไม่ใช่การโชว์เรือนร่าง แต่มันคือการแสดงให้เห็นว่า ผู้หญิงเราเซ็กซี่และเย้ายวนใจได้มากขนาดไหน!”

ทุกคนเงียบกริบ!

บรรดาคนที่เคยวิจารณ์หรือดูแคลนก่อนหน้านี้ล้วนปิดปากเงียบ เพราะการเต้นครั้งนี้ทั้งเย้ายวน เซ็กซี่ และทรงพลังไปพร้อมกัน เป็นความเร่าร้อนที่ดิบเถื่อน ดึงดูดให้ทั้งชายหญิงต้องจ้องตาไม่กะพริบ!

ไม่สิ

ยังมิวายมีพวกชอบขัดอยู่ทุกที่

อย่างเช่นในตอนนี้ก็มีไอดีชื่อ ‘ข้าเจ๋งใครจะทำไม’ โผล่มาคอมเมนต์ว่า ‘เข้าใจหมดแล้วละ แต่ทำไมต้องโชว์ขาอ่อนด้วย ทั้งที่จริงๆ จะใส่ชุดให้มิดชิดกว่านี้ก็ได้ สุดท้ายก็แค่อยากใช้เรือนร่างเรียกกระแสสินะ’

ทันใดนั้นก็มีคนออกมาโต้กลับทันที!

“ในฐานะนักเต้น ฉันแปลกใจเลยที่เห็นความคิดโง่ๆ แบบนี้อยู่ เอาง่ายๆ เลยนะ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว แค่เพราะนักเต้นนุ่งน้อยห่มน้อยหน่อยก็ทำให้ความคิดคุณสกปรกขึ้นมาซะแล้ว ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมต้องโชว์ขาอ่อน ฉันจะบอกให้นะว่าการเต้นนี้ต้องใช้อุปกรณ์อย่างเสา ถ้าเฉินอีใส่กางเกงปิดขา จะทำให้แรงเสียดทานระหว่างขากับเสาลดลง เสามันลื่นมาก จะทำให้เธอปีนขึ้นเสาไม่ได้ แล้วถึงปีนไปถึงด้านบนจริงๆ ก็หนีบเสาไว้ไม่อยู่ ทำให้ร่วงลงมาในทันที แบบนั้นก็ไม่สามารถโชว์ท่าบนเสาได้ แถมยังอันตรายมากด้วย’

คราวนี้เงียบสนิทกันหมดจริงๆ

อันที่จริง ถึงแม้จะเห็นคอมเมนต์กระหน่ำเข้ามามากมาย แต่ก็แค่เพราะบลูสตาร์นั้นกว้างใหญ่เหลือเกิน ส่วนใหญ่มักไม่คอมเมนต์อะไร บางคนถึงขั้นกดปิดทั้งคอมเมนต์ไปแล้วตั้งใจดูการแสดงอย่างเดียวด้วยซ้ำ

…

หลังเวที

เหล่านักเต้นจากแต่ละทวีปต่างตะลึงงัน!

“นี่มันอะไร!?”

“การเต้นแบบใหม่?”

“ออกแบบได้แยบยลจริงๆ !”

“ใช้เสามาเป็นแกนในการสร้างท่าเต้น!”

“ท่าเต้นหลายๆ แบบที่มนุษย์ปกติแทบทำไม่ได้ ตอนนี้กลับทำได้ด้วยการใช้เสาช่วย!”

“นี่มันเหมือนผสมผสานกับกายกรรมเลยนะ?”

“การออกแบบท่าเต้นแบบเต็มไปด้วยจินตนาการสุดขอบฟ้ามาก!”

ท่าของโพลแดนซ์เองอาจไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะส่วนใหญ่ก็คือท่าเต้นที่มีอยู่แล้วบนบลูสตาร์ ซึ่งสามารถนำไปจับคู่กับการเต้นหลากหลายรูปแบบ อย่างไรก็ตาม เมื่อเพิ่มเสาเข้าไปเป็นอุปกรณ์เสริม ท่าเต้นคลาสสิกมากมายกลับถูกอวี๋หยิบมาเล่นในรูปแบบใหม่จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เรียกได้ว่าเปิดโลกให้กับบรรดานักเต้นเลยทีเดียว!

หมอนี่!

ไปเอาไอเดียแปลกใหม่แบบนี้มาจากที่ไหนตั้งมากมาย!

ถ้าพวกเขาไม่รีบมาเข้าร่วมรายการนี้ มีหวังอันดับ 10 อันดับแรกในสาขาการเต้นรำคงถูกเขาแซงไม่เห็นฝุ่น คราวนี้ชื่อเสียงของพวกเขามีหวังถูกเซี่ยนอวี๋ระเบิดกระจุยแน่นอน!

…

ในบ้าน

แม่ร้องลั่น “อ๊าา!”

พี่สาวหัวเราะลั่น “ตอนแรกนึกว่ามาโชว์ขายเรือนร่าง ที่ไหนได้กลายเป็นท่าระดับเทพเลยละ!”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน