Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1244
ก่อนหน้านั้น วิดีโอผู้ชายเต้นโพลแดนซ์เนั้นทำขึ้นเพื่อความตลกขบขันเท่านั้นเอง
ทว่าโพลแดนซ์ของพ่อเพลงอวี๋ กลับแสดงถึงความเป็นมืออาชีพ ไม่ได้ให้ความรู้สึกชวนขบขันแม้แต่น้อย ทุกท่วงท่าล้วนเต็มไปด้วยเสน่ห์ความเป็นชาย!
และในวินาทีนั้นเอง
ผู้ชมทั่วทั้งบลูสตาร์ถึงได้รู้ว่า แท้จริงแล้วโพลแดนซ์ไม่ได้มีไว้ให้ผู้หญิงเท่านั้น ผู้ชายเองก็เต้นได้!
และผู้ชายก็สามารถเต้นออกมาได้จริงๆ!
และปฐมาจารย์ระดับนี้ก็มาถ่ายทอดวิชาด้วยตัวเองแล้ว!
วิดีโอนี้ระเบิดดังไปทั่วเน็ตภายในเวลาอันสั้น ยอดคลิกเข้าชมทบทวีสูงขึ้นประหนึ่งติดจรวด!
หลักแสน!
หลักล้าน!
หลายสิบล้าน!
จนยอดคลิกทะลุร้อยล้าน!
ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่ดูแล้วหัวใจแทบวาย
แม้แต่ผู้ชายหลายคนก็เริ่มหัดตามวิดีโอเช่นกัน โดยไม่จำเป็นต้องทำเป็นสายตลกแต่อย่างใด
ผู้ชายเองก็มีเสน่ห์ทางสรีระอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ!
และหลังจากยอดคลิกทะลุร้อยล้านไปแล้ว
ตัวเลขยังคงพุ่งขึ้นเรื่อยๆ
ครอบครัวและเพื่อนๆ ของหลินเยวียนก็ได้เห็นคลิปนี้กันถ้วนหน้าแล้ว
บนบล็อก
เจียงขุยรีโพสต์!
ซุนเย่าหั่วรีโพสต์!
เฉินจื้ออวี่รีโพสต์!
ราชวงศ์ปลาต่างก็รีโพสต์เช่นกัน!
แน่นอนว่าเจ้าอิ๋งเก้อก็รีโพสต์ แถมยังเขียนแคปชันเย้าหยอกเบาๆ ว่า ‘พอดูโพลแดนซ์ของตัวแทนแล้ว ถึงรู้เลยว่าเฉินอีเรียนมาได้แค่ผิวเผินเอง (ยิ้มอ่อน)’
ต่อมา
เฉินอีผู้ที่ขึ้นแท่นเป็นเทพธิดาแห่งโพลแดนซ์ก็รีโพสต์ตอบกลับเจ้าอิ๋งเก้อทันที ‘แน่นอนว่าที่ฉันเต้นสู้พ่อเพลงอวี๋ไม่ได้อยู่แล้ว แต่เอาเข้าจริง ระหว่างเต้นตามๆ กันไปกับได้รับการสอนโดยตรงน่ะ ผลลัพธ์ก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ (อิโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)’
และหลังจากนั้น
ก็ยังมีเหล่าพ่อเพลงรีโพสต์วิดีโอเหล่านี้ด้วย!
แม้แต่หยางจงหมิงก็ยังรีโพสต์ พร้อมทั้งแท็กถึงเซี่ยนอวี๋ว่า
‘ตกลงคุณไปมีประสบการณ์พิเศษอะไรมากันแน่ ถึงได้สร้างสรรค์ท่าเต้นอัศจรรย์แบบนี้ขึ้นมาได้?’
ชาวเน็ตต่างระเบิดหัวเราะทันทีที่เห็น!
ทุกคนรู้สึกว่าทั้งระบำนกยูงและแทงโกต่างหากถึงจะนับว่าเป็นแนวถนัดของเซี่ยนอวี๋ ระบำนกยูงสง่างามดุจหลุดมาจากสรวงสวรรค์ ส่วนแทงโกก็สง่าสามเปี่ยมด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ ทว่าโพลแดนซ์ กลับเป็นเซอร์ไพรส์ของผู้คนทั่วทั้งบลูสตาร์!
…
ในหมวดหมู่การเต้นรำของสถานีบี
เหล่านักเต้นโพลแดนซ์ชายก็เปิดศึกแข่งกับนักเต้นหญิงอย่างดุเดือด!
ดุเดือดจนหลินเยวียนได้รับรู้ว่า คลิปวิดีโอที่เขาสอนเฉินอีเต้นโพลแดนซ์ถูกถงซูเหวินปล่อยออกไปแล้ว
แต่หลินเยวียนกลับไม่ได้คิดว่าเป็นปัญหาอะไร
เพราะเดิมทีเขาก็ยอมให้ทีมงานถ่ายอยู่แล้ว จะนำออกมาเผยแพร่ก็ไม่เห็นเป็นไร
ในเมื่อโพลแดนซ์นั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนเต้นได้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
จนกระทั่งค่ำคืนนั้น
หลินเยวียนบังเอิญเลื่อนเจอข่าวหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต
[โพลแดนซ์ของเซี่ยนอวี๋ปรากฏในบาร์ขนาดใหญ่ทั่วจงโจว การแสดงที่เกี่ยวข้องกลายเป็นไวรัลไปสถานบันเทิงทั่วทั้งบลูสตาร์!]
เอ๊ะ?
หลินเยวียนตะลึงตาค้าง
สิ่งที่ต้องเกิด สุดท้ายก็หนีไม่พ้นจริงๆ
…
ผับฟีนิกซ์
“นี่มันโพลแดนซ์ที่เซี่ยนอวี๋เป็นคนคิดขึ้นมาไม่ใช่หรือ!”
“หา?”
“ท่านี้ก็เกินไปหน่อยไหม ทำไมมันไม่ค่อยเหมือนโพลแดนซ์ที่เซี่ยนอวี๋ออกแบบให้เฉินอีเลยล่ะ?”
…
ไนต์คลับจักรพรรดิ
“ตรงนั้นมีเสาด้วย นี่คือจะเต้นโพลแดนซ์หรือ?”
“เฮือก!”
“เป็นโพลแดนซ์จริงๆ ด้วย ว่าแต่ทำไมผู้หญิงคนนี้ใส่เสื้อผ้าน้อยจัง?”
…
สวรรค์บนดิน
“ตอนนี้ผู้ชายก็เริ่มฮิตเต้นโพลแดนซ์แล้วหรือ?”
“เอ๊ะ?”
“น้องชายคนนั้นเต้นใช้ได้นี่นา เสียดายที่ยังห่างจากพ่อเพลงอวี๋ไปสักพันล้านก้าว”
…
ผับราตรีพิศวง
“นี่มันท่าเต้นอะไรน่ะ น่าสนใจจัง ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เซ็กซี่สุดๆ !”
“ได้สิ”
เยี่ยจือชิวส่งเพลงมาให้หลินเยวียนฟัง
หลังจากฟังแล้ว หลินเยวียนพบว่าเดโมเนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษ มีกลิ่นอายของเพลงแดนซ์เล็กน้อย การเรียบเรียงยังใส่ลูกเล่นพิเศษบางอย่างที่ทำให้นึกถึงหุ่นยนต์
“ทำยากไหม?”
“ไม่ยากเท่าไหร่ครับ” หลินเยวียนยิ้มตอบ
คราวนี้กลับเป็นเยี่ยจือชิวที่อึ้งไป
“ครั้งนี้คุณคิดจะจับคู่กับท่าเต้นแบบไหนล่ะ เพลงฉันนี่น่าจะไม่ง่ายเท่าไหร่ใช่ไหม?”
“สตรีตแดนซ์”
“สตรีตแดนซ์?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่แนวสตรีตแดนซ์ที่มีอยู่ทั่วไป เพลงนี้ธีมหลักคือแนวไซไฟ เนื้อเพลงก็เกี่ยวกับหุ่นยนต์ เพราะฉะนั้นท่าเต้นเราสามารถใส่ลูกเล่นการเคลื่อนไหวแบบกลไกหุ่นยนต์เข้าไปได้ แต่ปัญหาคือคนอื่นอาจต้องใช้เวลาฝึก ผมจะขึ้นเวทีเองดีกว่า”
“แบบนี้สิถึงจะดี!”
เยี่ยจือชิวได้ยินก็อารมณ์ดีขึ้นทันตา “ผมยังนึกว่าเพลงนี้จะจับคู่กับท่าเต้นไม่ได้ซะแล้ว ดีนะที่คุณมีวิธีแก้”
“ใครร้องล่ะครับ”
“เฉินจื้ออวี่”
“เข้าใจแล้ว”
หลังจากวางสาย หลินเยวียนก็เปิดเพลงของเยี่ยจือชิวฟังอีกครั้ง เขาเริ่มจับแนวทางในใจได้ เพลงนี้สามารถจับคู่กับสตรีตแดนซ์ได้จริง แต่ต้องเป็นสตรีตแดนซ์แบบที่บลูสตาร์ไม่เคยมีมาก่อน
การเต้นพ็อปพิง!
คือท่าเต้นที่เลียนแบบการเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์ ต้องใช้การหยุดนิ่งในจังหวะกะทันหันจำนวนมาก และต้องควบคุมร่างกายอย่างเข้มงวด นักเต้นฝีมือดีหากได้รับการฝึกก็สามารถทำให้ออกมาเหมือนจริงได้
แต่ถึงอย่างนั้น
เวลาซ้อมที่รายการให้มานั้นสั้นเกินไป หลินเยวียนจึงคิดว่าการที่เขาขึ้นเวทีเองจะปลอดภัยที่สุด
ว่าแต่
ถ้าพ็อปพิงจับคู่กับเพลงธีมไซไฟซึ่งเกี่ยวข้องเกี่ยวกับหุ่นยนต์ จะนับว่าเป็นการร่วมงานระหว่างเซี่ยนอวี๋กับฉู่ขวงหรือเปล่านะ?
ก็คงใช่ละ
พอดีช่วงนี้กระแสไซไฟกำลังมาแรง หลินเยวียนมั่นใจว่าพ็อปพิงจะกลายเป็นกระแสใหม่ของวงการเต้นบลูสตาร์ได้แน่นอน!
จะว่าไปแล้ว
เนื่องจากครั้งนี้ไม่ต้องเสียเวลาสอนและฝึกซ้อมให้คนอื่น เขาจะขึ้นเวทีด้วยตัวเอง เลยเวลาเหลือสำหรับนั่งเขียนนิยายเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยทีเดียว
โอกาสทองมาถึงแล้ว
งั้นก็เขียนนิยายชุดสถาบันสถาปนา ให้จบไปเลยแล้วกัน ไหนๆ ก็เหลือแค่ภาคที่เจ็ดแล้ว
คิดได้ดังนั้น
หลินเยวียนจึงเลิกสนใจเรื่องรายการ แล้วหันมาพิมพ์บนแป้นคีย์บอร์ดอย่างต่อเนื่อง ภาคที่เจ็ดจากนิยายชุดสถาบันสถาปนาแห่งจักรวรรดิกาแล็กติก ค่อยๆ เกิดเป็นรูปเป็นร่างขึ้นทีละบรรทัด
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...