เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 957

ตอนที่ 957 เกมฉีกป้ายชื่อ (1)

หลินเยวียนยังคงร้องต่อไป

ดูเหมือนว่าเขาจะร้องจนติดลมแล้ว

สีหน้าของเขาเริ่มมีอารมณ์ร่วมมากขึ้นเรื่อยๆ

“อะซือดีอะซือไดอะซือไดอะซือไดอะซือโด ดะดะไดดะดะไดดะดะไดดะดะโด ดะดะไดดะดะไดดะดะดีดะดะไดดะดะโด”

“อา โย้โย”

“อ่าาาาโย้โย”

“อ๊าอ่าอาโอ”

“ยายี้หย่ายี้หย่าโย้ว”

หลินเยวียนไม่เหมือนกับเจี่ยนอี้

เขาไม่มีภาพลักษณ์ไอดอลให้ต้องรักษา

นักท่องเที่ยวที่มุงดูอยู่ถึงกับทรงตัวไม่อยู่ หัวเราะกันจนตัวโยน!

เสียงหัวเราะดังสนั่น

หยุดก่อน กินยาเถอะ ได้โปรด!

เซี่ยนอวี๋ คุณคิดจะโชว์เทพจนบินขึ้นไปยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับพระอาทิตย์เลยหรือไง!?

เจียงขุยหัวเราะจนตัวงอ!

เธอกุมท้องแล้วร้องออกมาอย่างหมดแรง

“ฉันจะร้องตามยังไงล่ะ!?”

แม้แต่เนื้อเพลงที่เป็นคำพูดจริงๆ ยังไม่มีเลย!

มีแต่เสียงแปลกๆ ที่ไม่เป็นศัพท์

ยิ่งเมื่อรวมกับสีหน้าท่าทางของเซี่ยนอวี๋ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมามากขึ้นเรื่อยๆ เจียงขุยก็ไม่รู้ว่าเธอควรจะบอกว่านี่เป็นเพลงที่แปลกประหลาดเกินไป หรือว่าเซี่ยนอวี่ตลกเกินไปกันแน่

ในไลฟ์สด

คอมเมนต์กระหน่ำเข้ามาเรื่อยๆ

‘เซี่ยนอวี๋พอตลกขึ้นมาแล้วไม่มีใครสู้ได้เลย ดูสีหน้าของเขาสิ ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ยังโคตรหล่ออยู่ดี!’

‘ขำจนกลิ้งตกเตียงแล้ว!’

‘ทุ่มสุดตัวมาก!’

‘เซี่ยนอวี๋ถึงกับแต่งเพลงใหม่ขึ้นมาแบบสดๆ เพื่อจะร้องเพลงที่ไม่มีใครสามารถร้องตามได้!’

‘เจียงขุยสติหลุดไปแล้ว!’

‘ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ต่อให้เจียงขุยเก่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางร้องตามได้ในเวลาสั้นๆ หรอก!’

‘นี่เรียกว่าเพลงเหรอ!?’

‘แต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันฟังเพลินแปลกๆ ดีนะ?’

‘นี่แหละถึงเรียกว่าการเล่นกับดนตรีของจริง! ทำให้นึกถึงเวทีแรกของเซี่ยนอวี๋กับพี่ห่าวอวิ้นร้องเพลงในรายการเพลงพวกเราอยู่เลย ตอนนั้นทั้งเพลงมีแต่คำว่าสุดหัวใจยังไงล่ะ พวกคุณอย่าลืมนะว่าพ่อเพลงอวี๋มีสถานะระดับไหนในวงการเต้นรำกลางจัตุรัส!’

ตัดกลับมายังการแข่งขัน

หลินเยวียนร้องจบไปแล้ว ความบันเทิงพุ่งทะลุปรอทไปเรียบร้อย!

ทุกคนต่างรู้สึกว่าเซี่ยนอวี๋ต้องการชนะรอบนี้ขนาดไหน เขาถึงกับลงทุนระดับนี้!

ไม่สนภาพลักษณ์!

ทิ้งความเท่ไปหมดสิ้น!

ขอเพียงคู่แข่งร้องตามไม่ได้ก็พอ!

นี่ทำให้หลายคนนึกถึงตอนเซี่ยนอวี๋ร่วมแข่งขันในรายการเพลงของเรา เขาก็เขียนเพลงที่ทำให้ทุกผู้ชมหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหลมาแล้ว

อย่างเพลงลำนำพื้นเมืองสุดเจ๋ง

ในตอนนั้นทุกคนหัวเราะจนท้องแข็งกับเซี่ยนอวี๋ ใครจะไปคิดว่า พ่อเพลงท่าทางเนี้ยบและเท่คนนี้ เมื่อกวนประสาทขึ้นมาแล้ว จะสุดขั้วได้ถึงขนาดนี้?

ราชวงศ์ปลาต่างก็ขำกันจนน้ำตาไหล!

“เจียงขุย!”

“สู้เขาสิ!”

“เธอต้องทำได้!”

“ลองร้องตามดู!”

“สีหน้าท่าทางต้องเหมือนกันด้วยนะ!”

“เพราะสีหน้าคือแก่นแท้ของเพลงนี้!”

“ราชินีเพลงผู้กล้าหาญไม่กลัวความท้าทาย!”

พวกเขาแค่ยุเพื่อความสนุกก็เท่านั้นเอง เพลงนี้เจียงขุยอาจจะพอเรียนรู้ได้ แต่ไม่มีทางทำได้ภายในเวลาอันสั้น ต่อให้เซี่ยนอวี๋เขียนเนื้อร้องให้เธอดูตรงๆ ก็ไม่มีประโยชน์ เพลงนี้ไม่มีรูปแบบหรือท่วงทำนองที่เป็นไปตามหลักการทั่วไปเลย!

“อา โย้โย…”

เธอพยายามร้องตามไปหนึ่งท่อน แล้วก็ขำกลิ้งไปกับตัวเอง

“เอาเถอะ ฉันยอมแพ้ก็ได้!”

ทุกคนพากันแซว “เธอไม่ไหวเอาซะเลย!”

เจียงขุยตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกนายคนไหนร้องตามได้ ฉันยอมแพ้ที่ตรงนี้เลย ยอมยกที่นั่งบนรถให้ แล้วฉันจะปีนขึ้นเขาแทนเอง!”

คนอื่นๆ ไม่ยอมแพ้

ลองร้องตามกันจริงๆ

น่าเสียดายที่สุดท้ายก็ไม่มีใครร้องตามได้เลยแม้แต่คนเดียว กลับกลายเป็นว่ามีฉากตลกเพิ่มเข้าไปอีก พลอยให้ทั้งผู้ชมในไลฟ์สดและนักท่องเที่ยวขำกันจนท้องแข็ง

สมาชิกราชวงศ์ปลาเหล่านี้!

แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือที่มีทักษะเฉพาะตัว!

โดยเฉพาะเซี่ยนอวี๋ นอกจากจะกวนแล้วยังเก่งเป็นบ้า!

ทั้งที่เขาสามารถใช้การเปลี่ยนเสียงร้องได้อยู่แล้ว

เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีใครสามารถทำได้แบบเขา

แต่เขากลับไม่เลือกใช้ความสามารถนั้นโจมตีคู่ต่อสู้

ฉันสามารถใช้เทคนิคเปลี่ยนเสียงแล้วชนะได้

แต่ฉันเลือกที่จะไม่ใช้

เฮ้อ ก็แค่เล่นสนุกไง!

ถงซูเหวินตื่นเต้นจนแทบอยากจะขึ้นไปร้องตาม!

ช่วยไม่ได้

ถงซูเหวินต้องให้ทีมงานมากั้นพื้นที่และใช้ฉากปิดบังไว้

เกมรอบนี้ยังไม่จบ

ทุกคนยังต้องเล่นต่อไปอีกสองรอบ

คนที่ชนะมากที่สุดจะได้นั่งรถ

ส่วนคนที่แพ้มากที่สุดต้องเดินขึ้นเขาเอง!

ช่วงเวลาที่ตลกที่สุดในเกมนี้คือ

เจี่ยนอี้เป็นคนที่ชนะ!

แปลกใจใช่ไหมล่ะ?

แม้แต่ตัวเจี้ยนอี้เองยังไม่อยากจะเชื่อ!

เนื่องจากในรอบที่สอง เขาไม่มีลูกเล่นอะไรแล้ว

คู่ต่อสู้ของเขาคือซย่าฝาน

เจี่ยนอี้จึงร้องเพลงปกติ และเพลงที่เขาเลือกคือปลายักษ์

ใช่แล้ว

ร้องแบบปกติสุดๆ

แถมยังร้องอย่างตั้งใจมาก!

แต่ปรากฏว่า…

เขาร้องเพี้ยนหนักมาก!

ตามกติกา คู่ต่อสู้ต้องร้องเพลงเดียวกันให้ได้!

ถ้าให้ซย่าฝานร้องเพลงปลายักษ์แบบปกติ เธอย่อมจัดการเจี่ยนอี้ได้อย่างแน่นอน!

แต่จะให้ซย่าฝานร้องเพลงปลายักษ์เวอร์ชันเพี้ยนแบบเจี่ยนอี้น่ะหรือ?

เธอทำไม่ได้หรอก

ถ้าหมอนี่ไม่บอก ใครจะไปคิดว่าเขากำลังร้องเพลงปลายักษ์อยู่?

แม้แต่นักร้องมืออาชีพยังถูกเขาปั่นจนร้องตามไม่ถูกเลย!

“ฉันยอมแพ้ไปเลยยังดีซะกว่า!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน เจี้ยนอี้แทบเข่าทรุด!

ใครจะไปคิดว่าเขาจะชนะรอบนี้ได้ด้วยวิธีนี้!

ทุกคนพากันขยิบตาใส่กันอย่างรู้ทัน “ที่แท้ รอบนี้คนที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ตัวแทน แต่เป็นเจี่ยนอี้นี่เองที่ไร้เทียมทาน!”

ไร้เทียมทานของจริง

เพราะไม่ว่าเขาจะร้องเพลงอะไร คนอื่นก็ร้องตามไม่ได้อยู่ดีก็ใครจะร้องเพี้ยนได้อย่างเขาล่ะ!

หมอนี่ไม่ได้ตั้งใจร้องเพี้ยนด้วยซ้ำ

ยิ่งเขาตั้งใจร้องมากเท่าไหร่ คนฟังก็ยิ่งขำหนักขึ้นเท่านั้น!

สุดท้าย เกมรอบนี้ก็จบลงไปท่ามกลางเสียงหัวเราะกันทั้งสนาม!

……………………………………….

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน