Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 978
ตอนที่ 978 ภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือ (2)
เรื่องนี้ซุนเย่าหั่วได้บอกกล่าวกับหลินเยวียนไว้ก่อนแล้ว
ซุนเย่าหั่วยิ้มแล้วตอบว่า “ฉันเคยสัญญาไว้ก็จริง แต่เป็นแค่ภาพวาดของอาจารย์อิ่งจือ ไม่ใช่ภาพจากชุดจิตรวิญญาณนะ”
“ได้”
หลินเยวียนเอ่ยขึ้น “งั้นเดี๋ยวผมให้ภาพสองใบนั้นกับรุ่นพี่ รุ่นพี่จะได้เอาไปตอบแทนน้ำใจของพวกเขา”
พูดจบ
หลินเยวียนจึงหันหลังไปเปิดตู้นิรภัยพิเศษในห้องหนังสือของตนเอง
ตู้นิรภัยนี้เป็นของที่หลินเยวียนสั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ เพื่อใช้สำหรับเก็บรักษาภาพวาด
เพราะหลินเยวียนชอบวาดภาพเป็นงานอดิเรก เวลาว่างมักจะวาดเล่น
ภาพวาดที่เขารู้สึกว่าทำออกมาได้ดี จะเก็บรักษาไว้ในตู้นิรภัยพิเศษนี้
ซึ่งในจำนวนนั้น
ส่วนใหญ่เป็นภาพวาดธรรมดา ที่ไม่ได้ใช้ทักษะมิติแห่งภาพวาด
มีเพียงบางภาพเท่านั้นที่เขาจะใช้ทักษะนี้ในการสร้างสรรค์ผลงาน
“ดีเลย!”
ซุนเย่าหั่วรู้สึกดีใจขึ้นมาทันที!
อิ่งจือเป็นได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากในหมู่มหาเศรษฐี!
แม้จะไม่ใช่ภาพจากชุดจิตรวิญญาณ ผลงานของเขาก็ยังคงได้รับความนิยมสูงอยู่ดี!
ทั้งวงการมหาเศรษฐีต่างรู้ดีว่า ภาพชุดจิตรวิญญาณมีเพียงหกชิ้นบนบลูสตาร์ แม้แต่อิ่งจือเองยังยากจะวาดชิ้นที่เจ็ดออกมาได้!
ซุนเย่าหั่วรับภาพวาดสองชิ้นจากหลินเยวียนมา
เมื่อคลี่ออกดูก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่ภาพชุดจิตรวิญญาณ
เพราะถ้าเป็นผลงานในชุดจิตรวิญญาณจริง ต่อให้ไม่มีความรู้เรื่องศิลปะ ก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังและอารมณ์อันล้นทะลักของภาพวาดเหล่านั้นได้ในพริบตา!
อย่างไรก็ตาม
ถึงจะไม่ใช่ภาพชุดจิตรวิญญาณ แต่คุณภาพของภาพวาดสองชิ้นนี้ก็ดีเยี่ยมไร้ที่ติ มากพอให้ซุนเย่าหั่วนำไปตอบแทนมหาเศรษฐีสองคนที่เคยช่วยให้ข้อมูลรายชื่อกับเขาได้อย่างสบาย
แน่นอน
ภาพพวกนี้ไม่ได้แจกฟรี
สิ่งที่ซุนเย่าหั่วจะทำ ไม่ใช่การมอบภาพวาดของอิ่งจือให้เศรษฐีทั้งสองไปฟรีๆ แต่เป็นการมอบโอกาสให้พวกเขาได้ซื้อผลงานของอิ่งจือต่างหาก ส่วนเงินที่ได้จากการขายภาพ เขาจะโอนให้หลินเยวียนตามปกติ ส่วนหลินเยวียนจะส่งต่อให้อิ่งจือหรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่อง
ภาพของอิ่งจือมีราคาแต่ไม่มีขายในตลาด!
ถ้าไม่มีซุนเย่าหั่วช่วยเป็นสะพานให้ให้ มหาเศรษฐีพวกนั้นจะไม่มีวันได้ครอบครองแม้แต่ผลงานทั่วไปของอิ่งจือ นับประสาอะไรกับภาพชุดจิตรวิญญาณ!
“ส่วนภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือที่รุ่นพี่พูดถึง…”
หลินเยวียนครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนเผยรอยยิ้ม “ลองดูอันนี้สิ”
พูดพลาง
เขาก็หยิบภาพวาดอีกภาพหนึ่งออกมาจากตู้นิรภัย
ภาพชุดจิตรวิญญาณ? ลมหายใจของซุนเย่าหั่วราวกับหยุดลงชั่วขณะ จากนั้นจึงเปิดภาพที่หลินเยวียนหยิบออกมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย
ฟึ่บ!
ภาพวาดค่อยๆ คลี่ออก!
ซุนเย่าหั่วถึงกับตาตะลึงจนตาโต!
เป็นภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือจริงๆ !
ความรู้สึกของพลังยิ่งใหญ่ดุจจักรวาลหมอกควันถาโถมเข้ามาในชั่วพริบตา ทำให้เขารู้สึกอยากหมอบคำนับภาพวาดนี้ด้วยความเคารพอย่างอดไม่ไหว ถ้าไม่ใช่ชุดจิตรวิญญาณแล้ว ยังจะมีภาพใดทำให้คนรู้สึกได้ถึงพลังที่น่าหวาดเกรงขนาดนี้อีกเล่า!?
ทัศนาขุนเขา
นี่คือชื่อของภาพนี้!
นี่คือภาพวาดที่หลินเยวียนวาดขึ้นหลังจากกลับมาจากการท่องเที่ยวกับครอบครัว โดยใช้ทักษะ มิติแห่งภาพวาด
หัวข้อของภาพนี้คือ ‘ทิวทัศน์เขาไท่ซาน’
ส่วน ‘ทัศนาขุนเขา’ คือชื่อของภาพวาด
“นี่มัน…”
ซุนเย่าหั่วกลืนน้ำลายอย่างแรง “ภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือ ชิ้นที่เจ็ด…”
ภาพในชุดจิตรวิญญาณนั้น มีจุดเด่นที่เห็นได้ชัดเจน!
บรรยากาศภายในภาพที่ราวกับไหลรินมาจากสวงสวรรค์นั้น ไม่ใช่สิ่งที่ภาพวาดทั่วไปสามารถถ่ายทอดออกมาได้!
เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่า
อาจารย์อิ่งจือ จะสามารถสร้างภาพชิ้นที่เจ็ดของชุดจิตรวิญญาณขึ้นมาได้จริง!
ซุนเย่าหั่วถึงกับหายใจไม่เป็นจังหวะ!
รุ่นน้องกับอาจารย์อิ่งจือมีความสัมพันธ์อย่างไรกันแน่?
ทำไมภาพชุดจิตรวิญญาณที่ล้ำค่าที่สุดของอาจารย์อิ่งจือ ถึงได้อยู่ในมือของรุ่นน้องหมดเลย
หรือว่าความสงสัยก่อนหน้านี้ของเขา จะเป็นเรื่องจริง…
สายตาของซุนเย่าหั่วที่มองไปยังหลินเยวียน ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความตกตะลึง!
หืม?
“ผมจะโมโหหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วละ ว่าจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ได้ไหม ภาพของอาจารย์อิ่งจือน่ะ!”
“วางใจได้เลยครับ”
ซุนเย่าหัวยิ้ม “คนเราจะอยู่ในวงการได้ก็เพราะรักษาคำพูด ผมพูดแล้วก็ต้องทำได้แน่นอน ภาพผมเอามาให้ได้ แต่ภาพนี้ไม่ใช่ราคาถูกนะครับ”
เสียงปลายสายสั่นเครือทันที “อย่าบอกนะว่าเป็น ภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือ!?”
ซุนเย่าหั่วพูดกลั้วหัวเราะ “ประธานจางอย่าล้อกันเล่นเลยครับ ผมรับปากว่าจะเอาภาพของอาจารย์อิ่งจือให้ แต่ชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือผมเอาไม่ได้จริงๆ …”
“งั้นก็ได้…”
ประธานจางถอนหายใจแล้วพูดว่า
“ภาพวาดธรรมดาก็ไม่เป็นไรหรอก ถึงจะบอกว่าธรรมดา แต่นั่นก็แค่เมื่อเทียบกับภาพชุดจิตรวิญญาณเท่านั้นแหละ ถ้าเทียบกับภาพดังคลาสสิกอื่นๆ แล้ว ยังไงก็ยังคุ้มค่าที่จะเก็บสะสมอยู่ดี เดี๋ยวผมโอนเงินให้ทีหลังนะ แต่ภาพน่ะ อย่าส่งมาเลย ผมจะไปรับเอง!”
“ตกลงครับ!”
“เสี่ยวซุนเอ๊ย บอกพี่ชายหน่อยเถอะว่าชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือไม่มีหวังได้มาจริงๆ เหรอ?”
“ประธานจาง อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยนะครับ ผมไม่มีทางเอาผลงานชุดนั้นมาได้จริงๆ …”
“คนอื่นพูดแบบนี้ฉันยังพอเชื่อ แต่ถ้าเป็นนาย ซุนเย่าหั่ว พูดแบบนี้ ผมไม่กล้าเชื่อนะ ภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือ ทั้งหมดมีแค่หกภาพในบลูสตาร์ แต่ในโรงแรมของพวกนายราชวงศ์ปลากลับแขวนไว้ตั้งห้าภาพ คุณรู้ไหมว่ามีคนกี่คนอยากบุกปล้นโรงแรมคุณน่ะ!?”
“เหอะๆ ”
ซุนเย่าหั่วแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
ท่านประธานจางกัดฟันแน่นแล้วพูดว่า “ชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือน่ะ ผมอยากได้ขนาดฝันถึงเลย ถ้าคุณช่วยผมได้ จะเป็นบุญคุณมหาศาล! ครั้งนี้ผมก็เปิดเผยรายชื่อเวทีงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิให้ไปแล้วนะ!”
“ประธานจางครับ จริงๆ แล้ว…”
“จริงๆ อะไร!?”
“ช่างเถอะครับ ไม่มีอะไร…”
“พี่ซุน! ผมเรียกคุณว่าพี่เลยก็ได้ คุณต้องรู้ข้อมูลอะไรแน่ๆ !”
“งั้นคุณอย่าบอกใครก็แล้วกันนะครับ…”
ซุนเย่าหั่วดูคล้ายกับกำลังต้องต่อสู้กับจิตใจตัวเองอย่างหนัก ก่อนจะค่อย ๆ พูดว่า
“จริงๆ วันนี้ ผมก็ได้ยินมานิดหน่อยนะ ว่ากันว่าอาจารย์อิ่งจือทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ ทำงานทั้งวันทั้งคืน แล้วในที่สุดก็วาดภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือชิ้นที่เจ็ดสำเร็จแล้ว…”
ตกปลา ก็ต้องเริ่มด้วยการโยนเหยื่อ
ในค่ำคืนนี้เอง ซุนเย่าหั่วทยอยโยนเหยื่อล่อ ส่งข่าวลือไปยังเหล่ามหาเศรษฐีหลายคน
พรึบๆๆ !
ข่าวลือว่าอิ่งจือได้สร้างสรรค์ภาพชุดจิตรวิญญาณชิ้นที่เจ็ดได้สำเร็จแพร่สะพัดในแวดวงมหาเศรษฐีในบลูสตาร์อย่างรวดเร็ว!
……………………………………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...