Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 984
ตอนที่ 984-2c งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิเริ่มขึ้นแล้ว (2)
การเข้าร่วมของชาวเว่ยโจวดูเหมือนจะทำให้บรรยากาศของเทศกาลฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิเข้มข้นขึ้นกว่าเดิม
ขณะที่การเตรียมงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิค่อยๆ สมบูรณ์ขึ้น ในที่สุดหลินเยวียนก็เริ่มมีเวลาหายใจหายคอได้บ้าง
วันนี้
เขาเพิ่งกลับถึงบ้าน แต่ทันทีที่ก้าวเข้าบ้านก็ถูกแม่ พี่สาว และน้องสาวล้อมหน้าล้อมหลังทันที ด้านข้างมีหนานจี๋ที่กำลังส่งเสียงครางเบาๆ พร้อมกับกระดิกหางอย่างมีความสุข
“ท่านนักวางแผนผู้ยิ่งใหญ่”
พี่สาวเอ่ยแซว “ฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวปีนี้มีการแสดงอะไรบ้างนะ?”
“เป็นความลับ”
น้องสาวช่วยปอกผลไม้ให้ พร้อมกับถามว่า “เจียงขุยจะร้องเพลงใหม่ไหม?”
“อืม”
ส่วนแม่ของเขาสนใจเรื่องตั๋วเข้าชมมากกว่า
“มีตั๋วไหม?”
หลินเยวียนตอบ “ผมเตรียมไว้ให้แล้ว” “ตอนนั้นพวกแม่แค่ตามผู้ช่วยผมเข้าไปก็พอ ผมคงไม่มีเวลามาด้วย ต้องเตรียมตัวอยู่หลังเวที”
“เชอะ”
พี่สาวไม่สบอารมณ์ “น้องสาวกับแม่ถามได้ แต่พอพี่ถาม ดันตอบว่าเป็นความลับ?”
หลินเยวียนเหลือบมองไปที่หนานจี๋
พี่สาวหน้าเริ่มหม่นลง “นี่กำลังบอกว่าต้องเก็บเป็นความลับแม้แต่กับพี่สาวและหมาเนี่ยนะ!?”
แม่หัวเราะ “ก็ลูกถามว่ามีการแสดงอะไรบ้าง แล้วน้องจะตอบยังไงล่ะ งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิต้องมีการแสดงอย่างน้อยหลายสิบชุด ระหว่างที่ว่างอยู่แบบนี้ ไปเขียนโคลงคู่ปีใหม่กันดีกว่า”
“ได้”
ลายมือของหลินเยวียนเป็นที่รู้จักพอสมควร ดังนั้นปีนี้เขาก็ต้องเป็นคนเขียนโคลงคู่ให้ที่บ้านแน่นอน
นอกจากนี้
ในบ้านยังเตรียมของสำหรับเทศกาลฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิไว้มากมาย ไม่ใช่เพียงของกินเล่นอย่างถั่วลิสงและเมล็ดแตงโมเท่านั้น แต่ยังมีเนื้อสัตว์อีกมากมาย
อย่างไรก็ตาม หากเทียบกับช่วงเวลานี้แล้ว
อันที่จริงบรรยากาศของเทศกาลจะยิ่งอบอวลที่สุดในช่วงปลายปี
เมื่อวันสุดท้ายของปีมาถึง ทั่วทั้งบลูสตาร์ก็เต็มไปด้วยความคึกคัก!
ในวันก่อนวันฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ
…
บนท้องถนน
ในตลาดสดแห่งหนึ่ง
“เอาแป้งห่อเกี๊ยวมาหน่อย”
“ฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิต้องกินเกี๊ยวสิ ของมันต้องมี”
“แต่เกี๊ยวของทวีปพวกเธอ ที่บ้านฉันเรียกว่าหุนทุน”
“ไม่ต้องเถียงหรอกว่าจะเรียกเกี๊ยวหรือหุนทุน ยังไงมันก็เป็นอาหารที่ต้องมีในเทศกาลอยู่ดี กินคู่กับพริกขี้หนูกับซอสเปรี้ยว แล้วเปิดดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิไปด้วย แค่นี้ก็ฟินสุดๆ แล้ว!”
“ตกลงเลือกดูช่องไหนกัน”
“ถามได้ มีแต่เด็กเท่านั้นแหละที่เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ผู้ใหญ่แบบฉันต้องดูทุกช่อง!”
“ดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิทีทำเป็นตื่นเต้นไปได้ ฉันดูของจงโจวแน่นอน รองลงมาก็คือฉินโจว ได้ยินว่าสามสหายมารวมตัวกันด้วย พวกเขาน่าจะมีอะไรเด็ดๆ มาโชว์แน่”
…
ริมถนน
แผงขายของเล็กๆ แห่งหนึ่ง
“เอาประทัดไปจุดหน่อย!”
“ที่นี่ห้ามจุดประทัดนะ ลองดูอันนี้แทนก็ได้ ดอกไม้ไฟชุดใหญ่สำหรับปีใหม่”
“งั้นเอามาหน่อย เดี๋ยวคืนนี้เสี่ยวหลิวไปจุดด้วยกันนะ?”
“ฉันไม่ไปด้วยนะ งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิเริ่มหกโมงเย็น ฉันได้หยุดแค่วันนี้ ขออยู่บ้านดูแบบชิลๆ ดีกว่า”
“มีรีรันอยู่นะ”
“ดูงานตรุษจีนมาหลายปีแล้ว ยังไม่รู้เหรอ ว่าดูสดกับดูวันรุ่งขึ้นมันให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง?”
“ก็จริง”
“ปีนี้จงโจวเป็นเจ้าภาพ งานต้องอลังแน่นอน”
“ฉันว่าทุกทวีปก็น่าติดตามหมดนะ อย่างฉินโจวก็น่าสนใจ หรือเว่ยโจวที่เพิ่งผนวกรวมก็น่าดูเหมือนกัน”
…
บนอินเทอร์เน็ต
เว็บบอร์ดออนไลน์
‘นับถอยหลังงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิแล้ว! เพื่อนๆ ตัดสินใจได้รึยังว่าจะดูช่องไหนก่อน?’
‘ผมดูจงโจว’
‘ฉันก็จงโจวเหมือนกัน’
‘แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของคนดูต้องเปิดจงโจวก่อนอยู่แล้ว แต่การแสดงเปิดเวทีส่วนใหญ่มักไม่มีอะไรแปลกใหม่ ถ้าถามฉัน ดูช่องไหนก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก’
‘ฉันดูฉินโจว วิดีโอโปรโมตของพวกเขากินใจมาก’
‘ผมดูเว่ยโจว อยากใช้โอกาสนี้ทำความรู้จักพวกเขาให้มากขึ้น’
‘แฟนคลับสามสหายอยู่ไหน!?’
‘แฟนคลับสามสหายรายงานตัว! ในเมื่อสามมหาเทพรวมตัวกันขนาดนี้ มีเหตุผลอะไรที่ผมจะไม่ดูฉินโจว?’
“พวกเราคือจงโจว!”
“พวกเราคือเจ้าภาพของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิปีนี้!”
“เราจะทำให้ฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ยได้รู้ว่า ทำไมจงโจวถึงเป็นจงโจว!”
ฉินโจว
ถงซูเหวินกำลังยุ่งอยู่กับการตรวจสอบทุกส่วนของงานเป็นครั้งสุดท้าย
ขณะที่หลินเยวียนกำลังใช้โทรศัพท์มือถือคุยกับครอบครัวและเพื่อนๆ
‘แม่ถึงหรือยังครับ?’
‘เข้ามานั่งเรียบร้อยแล้ว!’
‘พวกเรานั่งแถวหน้าเลยนะ!’
‘ที่นั่งข้างๆ หนูเหมือนจะเป็นมหาเศรษฐีของฉินโจวเลยละ หนูเคยเห็นเขาในทีวี’
‘ว่าแต่ทำไมลูกชายของเศรษฐีนั่นถึงมองฉันตลอดเลย?’
‘เสน่ห์ของพี่สาวคนนี้มันแรงเกินไป เด็กหนุ่มคนนั้นแอบมองพี่ตั้งนานแล้ว เสียดายไม่ใช่สเปก!’
หลินเยวียนหัวเราะ
พี่สาวของเขามักจะเล่นมุกแบบนี้เป็นประจำ
ดูเหมือนว่าครอบครัวของเขาจะเข้าที่นั่งกันเรียบร้อยแล้ว
ขณะที่สมาชิกราชวงศ์ปลาทุกคนก็พร้อมเช่นกัน
ทุกคนล้วนมีการแสดงของตนเอง รวมถึงหลินเยวียนเองก็มีภารกิจต้องขึ้นเวทีด้วย
ทันใดนั้น
เสียงของถงซูเหวินดังขึ้นข้างหูของหลินเยวียน เขาสั่งให้ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม ต่อจากนี้จะเริ่มต้นนับถอยหลังเริ่มต้นแล้ว!
“ห้า!”
“สี่!”
“สาม!”
“สอง!”
“หนึ่ง!”
ขณะเดียวกัน
ในฉินโจว ฉีโจว ฉู่โจว เยี่ยนโจว หานโจว จ้าวโจว เว่ยโจว และจงโจว
เสียงนับถอยหลังก็ดังขึ้นพร้อมกัน!
งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิเริ่มต้นแล้ว!
……………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...