บทที่ 543

ฉันมองตามต้นเสียงไปเจอกับชายหนุ่มที่สวมเสื้อโค้ทสีน้ำตาลอ่อน เขาคือชายหนุ่มผู้อ่อนโยนและหล่อเหลา แลนซ์ เกร็กนั่นเอง

เขาเรียกยาราด้วยคำว่าคุณนายเกร็ก

ฉันเดาว่านั้นคงจะต้องการให้มาร์ตี้ได้ยิน เขาเริ่มที่จะแสดงความเป็นเจ้าเเล้ว!

ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขี้หึงตั้งแต่เเรกหรือเปล่านะ?

ร่างของยาราเเข็งทื่อครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะหันกลับไปเรียกชื่อเขา “แลนซ์ เกร็ก”

แลนซ์เดินวนรอบมาร์ตี้ที่กำลังงงงัน เขามองไปที่เธอเเล้วถามอย่างอ่อนโยน “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

ยาราดูต้องการความดูแลจากแลนซ์มากราวกับว่าเธอเปลี่ยนเป็นคนละคน เธอเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เขาฟังอย่างไม่แยแส

“เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เขาขมวดคิ้ว

เธอส่ายหน้า “มันก็เเค่ซัมเมอร์ถูกรังแกน่ะค่ะ”

คำพูดเหล่านั้นถูกพูดขึ้นเพื่อชาร์ลส อย่างไรก็ตาม ชาร์ลสประคองหญิงสาวที่กึ่งหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของเขาพร้อมกับแสดงสีหน้านิ่ง

แลนซ์หยิบโทรศัพท์ออกมาเเล้วโทรออก เขาอธิบายสถานการณ์คร่าว ๆ

“ใช่แล้ว เริ่มการสืบสวนทันที ทำให้เเน่ใจว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมล่ะ” เขาสั่ง

แลนซ์วางสายลงแล้วจึงอธิบายให้ยาราฟังอย่างใจเย็น “ตำรวจจะจัดทีมพิเศษเพื่อสืบสวนเรื่องนี้เอง กลับบ้านกับฉันนะ เราต้องทำแผลของเธอก่อน”

เขาสังเกตเห็นรอยช้ำบนตัวของยารา เขารักเธอมากถึงขั้นที่ทุกรายละเอียดไม่ถูกมองข้ามเลย

อย่างไรก็ตาม น้ำเสียงที่มั่นใจของเขาย้ำเตือนถึงประโยคที่เขาพูดในอดีต

‘ฉันได้เจอกับพวกที่มีอิทธิพลหลังจากที่เดินทางไปรอบโลก’

แลนซ์คือ ผู้ที่มีอิทธิพล

ยาราพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ในขณะที่แลนซ์หันหลังพาเธอออกไป เธอกล่าวร่ำลาฉันกับซัมเมอร์

“ฉันกลับไปกับเขาก่อนนะ”

“ได้เลย ให้ฉันจัดการเรื่องที่เหลือเอง” ฉันรับรองเธอ

ยาราเดินตามแลนซ์ออกจากสถานีตำรวจ ในขณะเดียวกัน สติของมีอาก็เริ่มที่จะกลับมา ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ชาร์ลสก็ได้รับสายโทรศัพท์ มันเป็นเรื่องด่วนมากที่เขาต้องปล่อยให้มีอาอยู่กับลูกน้องของเขา เเล้วเขาก็จากไปก่อน ตอนนั้นก็มีเเค่พวกเราไม่กี่คนอยู่ที่สถานีตำรวจ

การจากไปของชาร์ลสดูแปลกมาก

ฉันถอนหายใจออกมาเเล้วถามซัมเมอร์ “เรากลับกันดีไหม?”