ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี นิยาย บท 134

เผยเชียนไม่ได้เข้าใจสิ่งที่เปาซวี่พูดมาทั้งหมด แต่ก็มีเรื่องหนึ่งที่รู้สึกมั่นใจมาก

เกิดเรื่องบัดซบขึ้นอีกแล้ว!

เดิมทีเผยเชียนก็ทุกข์ระทมหนักอยู่แล้ว

ซีรีส์ชีวิตประจำวันของบอสเผยทำเงินได้

เกมนักออกแบบเกมก็ทำเงินได้

ไม่มีทางเลยที่เขาจะผลาญเงินทุนระบบได้หมด

จะมีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกเหรอ

คำตอบคือ… มี!

บทความนี้ทำให้คนทั่วไปหันมาสนใจบริษัทเถิงต๋า เกมของพวกเขาจึงกลับมามีกระแสอีกรอบ!

เผยเชียนกลุ้มใจหนักกว่าเดิม

นี่มันอะไรกัน

ทำไมชีวิตมันพลิกผันได้ขนาดนี้…

แต่คิดดูดีๆ ก็ไม่ได้ดูเป็นข่าวร้ายอะไร

เพราะยังไง… ตอนนี้ก็ผลาญเงินระบบให้หมดไม่ได้อยู่ดี!

ในเมื่อหวังให้บริษัทขาดทุนไม่ได้แล้ว ยิ่งทำเงินได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะได้เงินแปลงเข้าความมั่งคั่งส่วนบุคคลมากเท่านั้น ถ้ามองแบบนี้ก็ดูจะ…

ไม่แย่เท่าไหร่ ว่ามั้ย

เผยเชียนเริ่มคลางแคลงชีวิตของตัวเอง

“วันนี้เป็นวันดี พวกเราถ่ายรูปหมู่กันดีมั้ยครับ” จูเสี่ยวเช่อยกกล้อง DSLR ในมือขึ้นพร้อมตะโกนถาม

“ความคิดดี!”

“ใช่ๆ! มาถ่ายรูปหมู่กันเถอะ!”

“ทุกคน เข้ามาเร็ว ยืนดีๆ อย่าบังกัน!”

“บอสเผยต้องอยู่ตรงกลางนะคะ”

เหล่าพนักงานเริ่มตะโกนเรียกกันพร้อมดันเผยเชียนไปยืนอยู่ตรงกลาง

จูเสี่ยวเช่อนั่งยองลงกับพื้นแล้วปรับกล้อง DSLR “ยิ้มนะครับทุกคน หนึ่ง สอง สาม! ทุกคนตะโกนพร้อมกันว่า ‘ยินดีกับความสำเร็จครั้งใหญ่!’”

“ยินดีกับความสำเร็จครั้งใหญ่!”

ทุกคนฉีกยิ้มกว้างพร้อมตะโกนขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน

เผยเชียนยืนอยู่กลางดงพนักงาน เขาฟังพนักงานร้องแสดงความยินดีด้วยอารมณ์สับสน

เขาเศร้าใจที่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้บริษัทขาดทุนได้ในรอบปิดบัญชีนี้

แต่ก็ยังสามารถแปลงเงินก้อนโตมาเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคลได้ ถือเป็นความหวังเล็กๆ

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจดี…

เผยเชียนทำตาเศร้าสร้อยพร้อมแย้มยิ้มบาง

แชะ!

แสงแฟลชสว่างวาบตอนที่จูเสี่ยวเช่อกดถ่ายรูปเก็บภาพตรงหน้าเข้าไปไว้ในกล้อง DSLR

เผยเชียนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินกลับห้องทำงาน

เขาอยากให้เวลาตัวเองได้สงบจิตสงบใจก่อน จากนั้นค่อยคิดว่าทำไมโลกนี้ถึงบ้าบอได้ขนาดนี้

พอจูเสี่ยวเช่อเอารูปลงคอมพิวเตอร์เสร็จ ทุกคนก็มามุงดูกัน

“ส่งมาให้ฉันด้วย”

“ผู้กำกับจูถ่ายรูปเก่งจริงๆ สมกับที่เป็นมืออาชีพ”

“เอ๊ะ ทำไมบอสเผยยิ้มแบบนั้นล่ะ”

“ซูมดูซิ”

“ซูมอีก”

ทุกคนชะโงกหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ จอคอมพิวเตอร์

รูปบนจอถูกขยายอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยความคมชัดของกล้อง DSLR ทำให้ทุกคนเห็นสีหน้าของเผยเชียนได้อย่างชัดเจน

ดวงตาของเขาดูเศร้าเล็กน้อย

แต่มุมปากกลับผุดยิ้ม ไม่ได้เป็นรอยยิ้มที่มาจากการฝืน เป็นรอยยิ้มที่มาจากใจจริง

จูเสี่ยวเช่อหันมองหวงซื่อปั๋ว เปาซวี่ และคนอื่นๆ

“รอยยิ้มของบอสเผย…

“หมายความว่ายังไงกันนะ”

…

…

ในห้องทำงาน

เผยเชียนไล่ดูนั่นดูนี่บนอินเทอร์เน็ต

ที่เปาซวี่พูดเป็นเรื่องจริง!

‘บริษัทเถิงต๋า’ กลายเป็นคำค้นยอดนิยมบนเว่ยป๋อ ชาวเน็ตกำลังถกเรื่องนี้กันอย่างร้อนแรง บ้างก็พูดกันไปต่างๆ นานา

เพราะบทความไม่มีหลักฐานยืนยันจึงไม่มีใครรู้ว่าเนื้อหาในบทความนั้นจริงเท็จแค่ไหน

บางคนออกมาเปิดเผยเรื่องจริง แต่ก็มีทั้งเรื่องจริงและเรื่องปลอมปะปนกันไปทำให้ไม่มีใครแยกได้ว่าอันไหนจริงอันไหนหลอกในเวลาสั้นๆ!

ที่เผยเชียนเก็บความลับมาได้ดีขนาดนี้เป็นเพราะชื่อเสียงและตัวตนของเขาในบริษัท

พนักงานของเถิงต๋าทุกคนเคารพเทิดทูนเขามาก พอเผยเชียนออกคำสั่งห้ามไม่ให้ใครเปิดเผยตัวตนของเขาและสวัสดิการของบริษัท ทุกคนก็ทำตามกันอย่างเคร่งครัด

ถึงหม่าอี้ฉวินจะแอบไปให้สัมภาษณ์เพื่อช่วยโฆษณาบริษัทเถิงต๋า เขาก็ทำตามที่เผยเชียนสั่ง ไม่บอกให้คนอื่นๆ รู้ว่าตนเป็นพนักงานของเถิงต๋า!

ดังนั้นข่าวลือที่กระจายว่อนโลกอินเทอร์เน็ตในตอนนี้จึงมีทั้งข่าวจริงและข่าวปลอม ไม่มีใครชี้ชัดได้ว่าแหล่งข้อมูลมาจากไหน

เผยเชียนเลิกล้มความคิดนั้นทันที

มีตัวอย่างมากมายของบริษัทที่ทำเกมเลียนแบบเกมอื่นแล้วประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ดูท่าว่าที่ชื่อบริษัทเขามีคำว่า ‘เถิง’ อยู่จะไม่ใช่เรื่องงมงายแล้วล่ะ

“ไม่ ฉันต้องค่อยๆ คิดเรื่องนี้

“ระหว่างที่คิดอยู่ ต้องหยุดการค้นคว้าและพัฒนาเกมใหม่ไปก่อน จะยอมเสี่ยงไปมากกว่านี้ไม่ได้

“ตอนนี้มีบ่อเงินอยู่สามบ่อแล้ว ถ้าขุดขึ้นอีกบ่อได้ฉิบหายกันพอดี”

เผยเชียนตัดสินใจระงับการพัฒนาเกมใหม่ไว้ก่อน

เดี๋ยวสัปดาห์หน้าให้ลู่หมิงเหลียงกับคนอื่นๆ จัดการเกมเก่าไปก่อน

ตามธรรมเนียน เดือนหน้าเขาต้องใช้ ‘ระบบคัดที่หนึ่งออก’ อีก

แต่เผยเชียนก็ไม่อยากกำจัดลู่หมิงเหลียงออก เท่าที่เห็นในตอนนี้ ลู่หมิงเหลียงเป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งเขาทุกอย่าง ไม่ใส่นั่นใส่นี่เพิ่มเข้ามาเหมือนหวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่

เผยเชียนพอใจในจุดนี้มาก

ความล้มเหลวของเกมนักออกแบบเกมเป็นความผิดของเขาเอง คงจะไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ถ้าจะไปโทษลู่หมิงเหลียง

ถึงเสียงพากย์ของลู่หมิงเหลียงจะเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้เกมประสบความสำเร็จ ขอแค่เผยเชียนไม่ปล่อยให้เขาพากย์เสียงลงเกมหน้าก็คงไม่มีปัญหาอะไร

เผยเชียนยังเชื่อใจลู่หมิงเหลียงอยู่ จึงไม่คิดจะกำจัดอีกฝ่ายออกไปง่ายๆ

ที่สำคัญที่สุดคือ ถ้าดันทำให้ลู่หมิงเหลียงกลายเป็นหวงซื่อปั๋วหมายเลขสองขึ้นมา ชีวิตเขาได้จบเห่แน่!

ดังนั้นหลังจากคิดดูอย่างถี่ถ้วน เผยเชียนก็ตัดสินใจให้ลู่หมิงเหลียงทำตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายวางแผนต่อไปโดยรับผิดชอบแค่การอัปเดตตัวเกมปัจจุบัน

เผยเชียนจะตั้งราคาตัวอัปเดตไว้ต่ำๆ ถึงจะยังทำเงินได้ อย่างน้อยก็ต้องพยายามลดจำนวนลงให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ถ้าอยากขาดทุนก็ต้องหาวิธีการอื่น

“ฉันต้องเปลี่ยนวิธีคิด

“พอเห็นแบบนี้ก็ชัดเจนแล้วว่าฉันต้องทำอะไรเพื่อที่จะได้ขาดทุน

“ฉันต้องพาร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูมุ่งสู่ความสำเร็จ

“ฉันจะเปิดสาขาใหม่ในจิงโจว!”

อีกหนึ่งสัปดาห์จะถึงวันสรุปบัญชีรอบนี้ แต่เผยเชียนคิดเผื่อไปถึงวันสรุปบัญชีรอบหน้าแล้ว

ก็เหมือนทีมที่กำลังเป็นรองอยู่ในการแข่งขันแบบ BO5[1] สิ่งที่ทีมทำได้คือเริ่มคิดถึงการแข่งขันรอบต่อไป…

ตอนนี้สิ่งที่เผยเชียนทำแล้วประสบความสำเร็จมากที่สุดคือร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู!

ทุนสามล้านหยวนที่ลงไปตอนแรกก็ยังไม่ได้คืน แถมยังขาดทุนอีกเดือนละสามแสน นี่คือความพยายามที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเผยเชียน!

ดังนั้นถ้าเปิดสาขาเพิ่ม…

ก็จะขาดทุนได้มากเท่าที่ใจต้องการเลยไม่ใช่เหรอ!

……………………….

[1] Best of 5 หรือ BO5 คือทีมใดชนะ 3 ใน 5 เกมก่อน การแข่งขันจะถือว่าสิ้นสุด