ภรรยาแต่งงานรอบสอง-ขวัญใจซีอีโอ นิยาย บท 1

“เฟลิกซ์ ฉันทนไม่ไหวแล้ว... อ่า...”

“สาวน้อย คุณกำลังบอกผมว่าตอนนี้ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหม”

และพวกเขาก็เริ่มใหม่อีกรอบ ยูโดร่า จอร์จ ระงับความอยากอาเจียนและปิดกล้องวงจรปิด

นั่นคือสามีของเธอเฟลิกซ์ เมเยอร์ พวกเขาแต่งงานกันมาสามปีแล้ว แต่เขาไม่เคยแตะต้องเธอเลย เขาชอบดื่มสุราและผู้หญิงข้างนอกมากกว่า

มีเสียงเคาะประตู แม่สามีของเธอ ลอร่า ตะโกนจากข้างนอกว่า “ทำไมเธอถึงซ่อนตัวอยู่ในห้องอีกล่ะ เธอทำตัวเป็นกบฏเพราะเฟลิกซ์ไม่อยู่บ้านเหรอ เธอแต่งงานมาสามปีแล้วและยังมีลูกให้เขาไม่ได้เลย ทำไมเธอถึงไร้เหตุผลนัก ทำไมไม่ออกมาทำอาหาร จะให้ฉันอดตายใช่ไหม?”

'ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก การคลอดบุตรไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถทำได้โดยลำพัง ฉันทำได้ด้วยตัวเองหรือ? ยูโดร่าคิด

ยูโดร่าระงับความรู้สึกคลื่นไส้ของเธอ และเปิดประตูและมุ่งหน้าไปที่ห้องครัว

นับตั้งแต่เธอแต่งงานกับครอบครัวเมเยอร์ ชีวิตของเธอก็ไม่มีอะไรเลยนอกจากการเหมือนอยู่ในนรก เธอละทิ้งความเป็นอิสระและโอกาสในการสร้างอาชีพของเธอ เธอละทิ้งทุกสิ่งที่มี เธอคิดว่าตราบใดที่เธอพยายามมากพอ เธอจะชนะใจเฟลิกซ์ ดูเหมือนว่าแม้จะทุ่มสุดตัวให้เธอ แต่สิ่งเดียวที่เธอได้มาได้คือครอบครัวของเขาเกลียดชังเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

ใครจะสนความเศร้าในใจเธอ

“โอ้! ยูโดร่า เธอบ้าไปแล้วเหรอ? ฉันขอให้เธอทำอาหาร! เธอกำลังผสมเลือดของเธอลงไปในจาน! เธอกำลังพยายามจะทำให้ฉันรู้สึกรังเกียจจนตายเหรอ?”

เธอได้ยินเสียงจู้จี้ของลอร่าและตระหนักว่าเธอเพิ่งตัดนิ้วตัวเอง แต่เธอไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย

เธอมองดูเลือดสีแดงสดที่หยดออกมาจากนิ้วของเธอ จากนั้นดูท่าทางรังเกียจของแม่สามี เธอก็กรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง เธอรู้สึกเจ็บปวดและไม่ได้รับความยุติธรรม

มันเป็นช่วงดึก

ยูโดร่าเดินไปตามถนนที่แคบและรกร้างด้วยใบหน้าที่มึนงง แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกโล่งใจ

เธอเดินไปที่สลัมในเมืองโรสวิลล์โดยไม่รู้ตัว มีขยะและสิ่งปลูกสร้างที่ไม่สมบูรณ์ทุกที่

เมื่อเธอไปถึงกระดุมเม็ดสุดท้าย เธอก็ได้ยินเสียงแผ่วเบา "คุณกำลังทำอะไรอยู่?"

ยูโดร่าตัวสั่น ชายผู้นั้นลืมตาขึ้นและจ้องมาที่เธอ ดวงตาของเขาเฉียบแหลมราวกับนกอินทรี ในขณะนั้นเองยูโดร่าต้องการหลบหนี แต่เมื่อเธอนึกถึงวิธีที่สมาชิกในครอบครัวเมเยอร์ได้ทำร้ายเธอมาโดยตลอด เธอก็ถอยกลับ

"คุณคิดอย่างไร?" มือที่อ่อนนุ่มของเธอปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออกอย่างช้าๆ และเธอก็ค่อยๆ เข้าไปที่หน้าอกของชายคนนั้น และสัมผัสผิวเปล่าเปลือยของเขา                                                                         

ความสนิทสนมอย่างกะทันหันทำให้ร่างกายของชายผู้นั้นดูไม่ผ่อนคลาย ยูโดร่าขจัดอุปสรรคสุดท้ายระหว่างทั้งสองคนและกดร่างกายทั้งหมดของเธอกับชายคนนั้น

ราวกับว่าชายคนนั้นหลงใหลในกลิ่นหอมและความนุ่มนวลอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้หญิงที่สัมผัสเขา เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถต้านทานสัมผัสที่อ่อนโยน แต่ค่อนข้างไร้ฝีมือของผู้หญิงที่นอนอยู่เหนือเขา เขาทนไม่ไหวแล้วคว้าตัวเธอไว้ “คุณผู้หญิง คุณร้องขอสิ่งนี้”

ในขณะที่เขาโน้มตัวไปหาเธอ หยดน้ำตาก็กลิ้งลงมาจากมุมตาของยูโดร่า ชายคนนั้นหยุดกะทันหัน

เขาค่อยๆ จูบน้ำตาของผู้หญิงคนนั้นและจับมือเธออย่างอดทน ขณะที่เขาค่อยๆ นำเธอไปสู่สูงสุด