กู้จิ่งเซินมองไปที่ซูหว่านที่เย็นชาอ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเธอเหมือนเม่นตัวหนึ่ง
ตราบใดที่เธอเข้าใกล้ตัวเองเล็กน้อย เธอจะแทงเขาด้วยหนามทั้งตัว ทําให้เขาไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีก
เขาพูดอย่างหงุดหงิดว่า "ฉันไม่ต้องการคุณอธิษฐานและไม่ต้องการให้คุณประจบสอพลอ ขอแค่ร่างกายของคุณไม่เป็นอะไรก็พอครับ"
ซูหว่านพร้อมจะทะเลาะกับเขาแล้ว แต่ไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้
เธอมองไปที่กู้จิ่งเซินอย่างตกตะลึง แต่เขายิ้มต่อตัวเอง
รอยยิ้มของเขาจาง ๆ สะอาดมาก ไม่มีแรงจูงใจใด ๆ
เมื่อกี้ดูเหมือนว่าเพียงแค่ให้ความสนใจกับสภาพร่างกายของเธอจริง ๆ เท่านั้นจึงถามเพิ่มเติม
กู้จิ่งเซินหันหลังไป หยิบจานอาหารบนโต๊ะขึ้นมา ส่งให้ซูหว่าน "กินอะไรก่อนเถอะ"
ซูหว่านไม่ตอบสนอง ดวงตาที่มืดสลัว จ้องมองอาหารบนจานอาหารอย่างเหม่อลอย
"คุณซู?"
กู้จิ่งเซินเรียกเธอ ซูหว่านจึงเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างช้า ๆ
ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาและสีหน้าที่แสดงออกมานั้นไม่แยแสมาก
กู้จิ่งเซินเห็นสายตาแบบนี้ หัวใจก็กระชับขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุมได้
เหมือนเคยทําอะไรขอโทษเธอ ทําให้เขาเครียดมาก
เขาแค่อยากจะพูด แต่เธอก็พูดแล้ว "คุณเพิ่งบอกว่าขอแค่ร่างกายฉันไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว แล้วทําไมเมื่อห้าปีก่อนถึงทําแบบนั้นกับฉันด้วย?"
ซูหว่านเดิมไม่ได้วางแผนที่จะพูดถึงอดีตอีก แต่คําพูดของเขาก็กระตุ้นหัวใจของเธอทันที
เธอคิดไม่ออกจริง ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการชีวิตของเธอ แต่ตอนนี้กลับบอกว่าขอแค่ร่างกายของเธอไม่เป็นอะไรก็พอ
คนขัดแย้งกันแบบนี้ อยู่บนพื้นฐานความคิดแบบไหนกันแน่ ถึงได้พูดแบบนี้
หลังจากกู้จิ่งเซินตกตะลึงไปหลายวินาที คําขอโทษก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
ห้าปีที่แล้ว เขาเพิ่งสูญเสียความทรงจํา ไม่คุ้นเคยกับผู้คนและสิ่งต่าง ๆ
แต่ซูหว่านวิ่งมาหาเขาทุกวัน อธิบายซ้ำแล้วซ้ำอีก ทําให้เขาเบื่อมาก
บวกกับข้อมูลที่เขาพบ ทําให้เขารู้สึกว่าเธอมีแรงจูงใจมากเกินไป
นี่ถึงจะส่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและโยนเธอที่ยังคุกเข่าอยู่ที่ประตูในเวลานั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว