ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 115

ซูหว่านหัวเราะเยาะตัวเองและเก็บสายตาและมองไปที่กู้จิ่งเซินซึ่งนั่งเข้าไปในไดรฟ์หลัก

"งานเลี้ยงฉลองจัดขึ้นที่ไหน"

"โรงแรมทะเลสวรรค์"

นั่นคือโรงแรมที่หรูหราที่สุดในเมืองเอ

ตระกูลกู้จัดงานเลี้ยงฉลอง ส่วนใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองสัญญาที่ชนะส่วนตะวันตกของเมือง

แม้ว่าจะเป็นเพียงส่วน แต่สําหรับตระกูลกู้ สิ่งนี้ได้วางรากฐานสําหรับการพัฒนาของพวกเขาในเมืองเอและเฉลิมฉลองอย่างเป็นธรรมชาติ

ซูหว่านคิดว่ากู้จิ่งเซินจะพาตัวเองไปโรงแรมโดยตรง แต่เขาขับรถไปที่ห้างสรรพสินค้าบลูเบย์

ยังเป็นร้านขายชุดการปรับแต่งขั้นสูงเหมือนเดิม ต่างกันตรงที่ครั้งนี้เขาซื้อสีชุดเอ็กซ์คลูซีฟให้เธอเป็นสิบชุด ทั้งกระเป๋า เครื่องประดับ

ซูหว่านมองถุงกระดาษระดับไฮเอนด์และระดับสูงเหล่านั้น เมื่อถูกใส่เข้าไปในกระโปรงหลังรถโดยพนักงานตามลําดับ เธอปวดหัวและจับหน้าผากไว้

"ประธานกู้ ค่าจัดส่งแพงมาก"

กู้จิ่งเซินพิงข้างประตูรถ เงยหน้ามองเธอ "ครั้งนี้ห้ามถอยอีก ไม่งั้นผมจะให้คุณต้อนรับผมตลอดไป"

น้ำเสียงที่ปฏิเสธไม่ได้ทําให้ซูหว่านตกตะลึง

เมื่อก่อนซ่งซือเยว่ก็เป็นแบบนี้ ซื้อของให้เธอ ห้ามเธอไม่เอาและห้ามถอยกลับ

เขาดูอ่อนโยนมาก จริง ๆแล้วในกระดูกเป็นคนหวาดระแวง เผด็จการมาก พูดมาก็ทำได้ ยึดติดมาก

ซูหว่านกลัวว่าเขาจะปล่อยให้ตัวเองต้อนรับเขาตลอดเวลาจริง ๆ และจะไม่พูดอะไรอีก

สำหรับของเหล่านี้ ขอให้ซานซานคืนให้เขาหลังจากที่เธอตาย

กู้จิ่งเซินขับรถและพาเธอมาที่โรงแรม

เขาให้เธอจับแขนเขาก่อนเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง

ซูหว่านมองเขา บางคนในใจไม่เต็มใจ ยกมือขึ้นจับเขา

กู้จิ่งเซินมองลงไปที่มือที่วางอยู่บนแขนงอและอดไม่ได้ที่จะยิ้มริมฝีปาก

เขาหยิบช้อนขึ้นมาทําให้รังนกเย็นลง จึงยื่นให้ซูหว่าน

การกระทําของเขาเช่นเดียวกับซานซานเป็นนิสัยตั้งแต่เด็ก

พวกเขารู้ว่าเธอกลัวน้ำร้อน มักจะชินกับการช่วยเธอกวนของเย็น แล้วเอามาให้เธอกิน

โดยเฉพาะซ่งซือเยว่ ที่ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด คือการให้เธออิ่มก่อน

ตอนนั้นพวกเขายากจนมาก ซูหว่านก็เป็นโรคหัวใจอีกครั้ง ต้องการเงินจํานวนมากซื้อยา

ซ่งซือเยว่กลัวเธอจะขาดยา เรียนไปทํางานไปด้วย เงินที่หามาได้ทั้งหมดให้เธอ

ซูหว่านมักจะหัวเราะว่าเขาโง่เกินไป แต่เขาลูบหัวเธอและพูดอย่างอ่อนโยนว่า "หว่านหว่าน คุณตามผมมาแล้ว ทําให้คุณหิวไม่ได้มั้ง"

เขาทำดีกับเธอจนเธอเป็นนิสัยเสียมักจะเอาแต่ใจและอารมณ์เสียกับเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเธออารมณ์เสียในวันนั้น ซ่งซือเยว่คงไม่ถูกรถชนเพื่อช่วยเธอ เขาและเธอคงไม่มาถึงจุดนี้ได้ในวันนี้