"ประ ประธานจี้ คุณ"
เธออยากถามเขาว่าทำไมเขาถึงพาเธอกลับบ้านกะทันหัน?
พูดติดปากก็ไม่รู้จะถามออกอย่างไร
เธอห้อยลงหัวลงไม่กล้ามองผู้ชายตรงหน้าแวบหนึ่ง
ผู้ชายกลับเหมือนมองทะลุความคิดของเธอ จืดชืดมองเธอ
"พักฟื้นสักสองสามวันค่อยส่งคุณกลับครับ"
เขาไม่ได้บอกเหตุผล แค่พูดง่าย ๆ แค่นี้ ก็ถือว่าให้คําอธิบายกับเธอแล้ว
ซูหว่านได้ยินว่าเขาจะส่งตัวเองกลับไป ก็ไม่เครียดขนาดนั้นแล้ว สําหรับเหตุผล...
อาจเป็นเพราะบีบเธอจนเกือบหมดลมหายใจ เขารู้สึกรู้สึกเสียใจเลยพาเธอกลับบ้านไปดูแลเถอะ
แม้ว่าเหตุผลนี้ไกลตัวมาก แต่เธอก็ไม่กล้าคิดลึกซึ้งอีกต่อไป
หลังจากจี้ซือหานพาเธอนอนตะแคงบนเตียงแล้ว ก็เรียกพ่อบ้านเข้ามา
"ลุงโจว ไปเตรียมอาหารเบา ๆ หน่อยนะครับ"
"ครับ"
ลุงโจวตอบรับด้วยความเคารพและถอยออกไป
พอลุงโจวจากไป จี้ซือหานก็เรียกคนรับใช้หญิงอีกสองคนมา ให้พวกเขาไปเตรียมของใช้สําหรับผู้หญิงและช่วยเธอทําความสะอาด
อาการบาดเจ็บที่หลังของซูหว่านและอาการหัวใจล้มเหลวทําให้เธอขยับตัวเล็กน้อยก็เจ็บปวด อยากล้างหน้า ได้แต่พึ่งพาคนอื่นช่วยจริง ๆ
เธอยังคิดว่าจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเขาอย่างไรดี ไม่คิดว่าเขาจะเห็นมานานแล้ว และช่วยเธอจัดการเรื่องละเอียด
ซูหว่านรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะพูดเสียงบาว ๆ ว่า "ขอบคุณ..."
จี้ซือหานไม่รับสาย แค่มองเธอแวบเดียว ก็หันหลังออกจากห้อง
หลังจากเขานั่งลงในโซนโซฟาชั้นสองแล้ว เขาก็หยิบแล็ปท็อปออกมาเริ่มจัดการงาน
จนกระทั่งพ่อบ้านลุงโจวถือโจ๊กที่ต้มแล้วขึ้นไปชั้นบน เขาจึงหยุดทํางานในมือ เงยหน้าขึ้นและพูดกับลุงโจวว่า "ให้ผมเถอะ"
ลุงโจวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและตระหนักได้อย่างรวดเร็ว คุณชายคนที่สองของเขาต้องการส่งโจ๊กให้กับผู้หญิงคนนั้นในห้องด้วยตัวเอง
ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะนั่งทํางานที่โซนโซฟาด้านนอก แต่เดิมเขาเฝ้ารอโจ๊กของเขาที่นี่



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว